Boek
Lindsay  

Boekupdate #1: De laatste loodjes (of beter gezegd: letters)

Wauw, ik kan me niet langer verstoppen achter mijn procrastination. Op de bucketlist van mijn 40e levensjaar stond bovenaan: schrijf nu eindelijk eens dat boek af! En aangezien ik in september de fab 40 aantikte, kan ik er nu echt niet meer onderuit. En dat wil ik ook helemaal niet.

In 2018 stopte ik met bloggen om dit verhaal uit mijn hoofd en op papier te zetten. Spoiler: het is behoorlijk plannen en vereist een ijzeren discipline om naast een fulltime baan, gezin en sociaal leven tijd te maken om structureel aan je boek te schrijven. Maar hey: here we are. Ik heb soms harder en soms wat… minder hard aan mijn boek gewerkt, maar nu het bijna zover is, wil ik jullie vanaf dit moment meenemen in het proces naar dat boek toe.

Mijn huidige manuscript telt ruim 74.000 woorden en ik heb nog twee hoofdstukken te schrijven. Dan is het verhaal af. Ieh! Natuurlijk moet ik het dan (opnieuw) lezen, redigeren en checken of de volgorde en tijdlijn klopt, maar ik ben bijna bij de finishlijn. Uiteindelijk mik ik op 80.000 – 90.000 woorden voor mijn volledige manuscript.

Aangezien het november is, gebruik ik de #NaNoWriMo (National Novel Writing Month) als inhaker om het boek af te schrijven. Bovendien heb ik drie proeflezers gevraagd om in december mijn boek te willen proeflezen. Slik… shit is getting real!

Met knikkende knieën stuurde ik een berichtje naar de – in mijn ogen – perfecte kandidaten voor het proeflezen van mijn boek. Ik heb geen uitgever (lees: geen budget) om hen een vergoeding toe te kennen, maar ze wilden alle drie heel graag mijn boek proeflezen. Zo dankbaar dat ze hier tijd voor willen vrijmaken. Dus nu ik weet dat Shirley, Marieke en Sheelagh op mijn werk wachten, is dat nog een extra motiverende factor.

Ook heb ik research gedaan naar uitgeverijen met passende fondsen voor mijn boek. Ik heb geen contacten of netwerk in die sector, maar misschien vind ik dat stiekem wel fijn. Dan zijn er geen verwachtingen vooraf en kan ik – heel naïef – gewoon mijn manuscript opsturen. En dan afwachten geblazen! Bij de uitgeverijen die ik wil benaderen, is er een afhandeltijd van gemiddeld drie maanden.

Ik weet dat de kans minimaal is om opgepikt te worden door een uitgeverij. Maar, het voelt voor mij persoonlijk toch als de juiste route om te volgen. Als ik na drie maanden van alle uitgeverijen een negatieve reactie heb, kijk ik dan verder. Afhankelijk van de deuk in mijn ego ;-). Want natuurlijk bestaat er ook een wereld die self-publishing heet.

Maar, first things first. Aan het eind van deze maand is mijn boek af (eat that, procrastination). In december verstuur ik het aan de proeflezers. In januari verwerk ik de feedback en op Valentijnsdag (hoe belangrijk Valentijnsdag is voor mijn main character, lees je – hopelijk – ooit in mijn boek) wil ik mijn manuscript aan de uitgeverijen opsturen. En dan is het afwachten geblazen. Pfjiew!

Also: de titel is – nog steeds – Toi toi Tess. En met dank aan wat geklungel in AI heb ik de karakters kunnen beschrijven, waarna AI er vervolgens wat plaatjes van uitgooide. Het was daarnaast een leuke oefening om mijn karakterverdieping te schrijven. Als ik aan een bot kan uitleggen hoe mijn personages in elkaar steken, moet het met die lezers ook wel goed zitten. Toch? Fingers crossed en tot een volgende update!

Liefs,
Lindsay

Toi toi Tess

Tess is actrice. Helaas (nog) niet bekend of beroemd, dus audities en afwijzingen wisselen elkaar in hoog tempo af. Terwijl Tess droomt van haar grote doorbraak, begint haar eigen leven steeds meer op een soap te lijken. Maar welke rol speelt ze daar zelf eigenlijk in? Hopeloze amateur, stoere single, stiekem verliefd of toch een echte actrice? En wie wordt de mannelijke tegenspeler in haar eigen serie?

Een romantische en vermakelijke feelgood/chicklit over dromen, ambities en blunders met de hoofdletter B. Maar ook vriendschap, feesten als op een première party en natuurlijk liefde met de hoofdletter L.

Leave A Comment