Zeg nee tegen je inner bridezilla: hoe voorkom je wedding stress?

Het lijkt alweer eeuwen geleden: hét aanzoek op Oudejaarsavond. Ruim 9 maanden later is onze baby er bijna ;-) De bruiloft, welteverstaan. Als ware projectmanagers hebben we de afgelopen maanden naar onze dag toegewerkt. Nu er nog luttele dagen resteren voor de grote dag kunnen de zenuwen je ongemerkt toch overmeesteren. Maar daar zeg ik nee tegen!

Bride vs Bridezilla

De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik wel degelijk spanning voel. Sinds afgelopen zondag heb ik kriebels in mijn buik, een verminderde eetlust en denk ik per dag wel een keer of zes aan de bruiloft. Zenuwachtig zijn is natuurlijk geen zonde. Het zou gek zijn als ik blasé ben over een dag die voor ons zo belangrijk is. Maar ik wil de laatste dagen net zo genieten als de afgelopen maanden.

De bruiloft is slechts één dag, dus genieten we samen ook van de voorbereiding. De locaties bezichtigen, bruidstaart proeven, wedding shopping: allemaal kleine onderdelen die samen onze grote dag vormen. Ieder stapje maakt het grote geheel steeds completer en daar genieten we van. Ook onze DIY projecten als de uitnodigingen, de bedankjes en versiering maakten ons niet nerveus maar juist realistisch. Zo kunnen we telkens weer een vinkje op onze to-do-list zetten.

Echter, nu de grootste en belangrijkste dingen geregeld zijn, kan ik stressen over kleine dingen. Ik heb visioenen van een puist, zo groot dat ‘ie een eigen postcode heeft, precies op mijn hoofd wanneer ik ontwaak op onze trouwdag. Of dat ik knoei tijdens het diner waardoor ik een verschrikkelijke chocoladevlek op mijn prinsessenjurk creëer. Dat ik struikel over mijn eigen voeten terwijl ik naar het altaar loop. Argh!

Zo wil ik de laatste twee weken voor de bruiloft niet doorbrengen. Dus kies ik bewust deze negatieve gedachten uit te schakelen. De dag wordt sowieso prachtig, want mijn geliefde en ik beloven elkaar ten overstaan van onze gezinnen en inner circle of friends eeuwige trouw en ons leven samen te delen. Daar doet een valse regenbui, knoepert van een puist en vieze vlek niets aan af. Bovendien is het zonde te stressen over zaken die onveranderbaar zijn. Alles wat we konden vastleggen en regelen is geregeld, nu is het tijd samen te genieten van de aanloop naar onze bruiloft.

Trouwjurk thuis!

Het laatste weekend voor de bruiloft hebben we ingepland voor me- & we-time, zonder bruiloft shizzle. Lekker sporten: hardlopen is  heerlijk om mijn hoofd leeg te maken. Samen uit eten of lunchen, zonder over de bruiloft te praten. Een filmmarathon op de bank waarbij je helemaal door de film opgeslokt wordt. Zo voorkom je dat je hoofd vol blijft met bruiloft en je thuis gaat zenuwen.

De komende weken heb ik geen doordeweekse of bijzondere afspraken buiten de deur. Normaal gesproken kruip ik rond 23:00 uur of iets later mijn bedje in, nu is dat tussen 22:00 en 23:00 uur. Ik drink wat meer water en probeer vet voedsel te mijden. Voorkomen is beter dan genezen met zo’n puist toch ;-) De laatste microdermabrasie-behandeling is achter de rug, de afspraak bij de kapper, masseur en wax-salon is ingepland. Ik scrub en smeer braaf, de pedicure en manicure doe ik lekker zelf. Kortom: de buitenkant komt heus wel goed ;-)

Betreft de zenuwen vanbinnen. Ik wil niet het risico lopen dat we het allerbelangrijkste uit het oog verliezen: wij samen. Tijdens het plannen van de bruiloft realiseerden we ons dat we samen sterk staan en bevestigden we elkaar (opnieuw) dat we ons leven met niemand anders zouden willen delen dan met elkaar. Op de dag zelf is er maar één ding belangrijk: dat we alle twee ja zeggen ;-) Genieten van deze dag en waarom we deze vieren. Waarom we 13 september elkaar het ja-woord geven is onze liefde voor elkaar. Dat is wat telt. Niet een voorgerecht wat ietwat vreemd smaakt of de foto’s die tegenvallen. De herinneringen aan deze dag in mijn hoofd moeten niet overschaduwd worden door bijzaken.

Ik ben verliefd op de man van mijn dromen en wil met hem mijn toekomst delen. De bruiloft is dan wel groots evenement, eigenlijk is het slechts het begin van wat nog komen gaat. Het huwelijk, wij samen voor altijd, is waar het om draait en wat het aller-, aller-, allerbelangrijkste is. Ik kan niet wachten :-)

Nog twee weken! :-)

– xxx – Lins

4 reacties

  1. Het loopt allemaal wel los, goed dat je er bewust voor kiest om niet te stressen! Wij zouden dmv een een baliehuwelijk gaan trouwen, zonder feest, dus bij de ondertrouw zeiden we: doe maar zo snel mogelijk. Trouwdatum twee weken later. En toen toch besloten om te lunchen met getuigen en familie, 's avonds een buffet bij de Chinees, een leuk feestje in een zaaltje en de bruidsnacht in de bruidsuite van Karel V. Het is allemaal gelukt, al waren het wel twee hele drukke weken :D Maar als jullie liefde voorbestemd is dan rust er zegen op en komt alles vanzelf goed. Het wordt jullie geluksdag. Veel plezier de komende weken en geniet van elkaar!

  2. Mooie blog weer geschreven Lindsay en inderdaad moet je de stress vermijden alhoewel dat toch soms voorbij zal komen maar als je er inderdaad goed mee om weet te gaan komt alles goed daar heb ik alle vertrouwen in.En nu er nog maar 2 weekjes te gaan zijn voor jullie elkaar het ja-woord gaan geven tegenover de mensen die je lief zijn geloof ik er heilig in dat jullie de dag van je dromen gaan beleven en inderdaad is dit de start van een mooi en gelukkig leven samen.En ik als je mam wens dat natuurlijk ook voor jullie en ben trots op jullie hoe jullie dat samen in die 9 maanden geregeld hebben en zoals jij het zo mooi noemt jullie BABY is de trouwdatum en ook ik ben best een beetje nerveus en heb wat stress maar dat mag mijn dochter Lindsay gaat trouwen met de man vaar haar dromen en René met de vrouw van zijn dromen.

  3. De spanning loopt ook hier (@work) op. Ik -als naaste collega van Lindsay- ben 1 keer getuige geweest van 1 van de 6 'denkmomentjes'. Het leek even of de wereld stil stond. Lindsay staarde 6 aaneengesloten minuten met grote ogen naar een plant op onze werkvloer. Na meermaals haar naam te hebben geroepen die geen enkele reactie opriep, hebben mijn collega Marnix en ik zwaardere middelen moeten inzetten om Lindsay weer uit haar 'denkmomentje' (al kun je het gerust MOMENT ;-P noemen) te halen. Lindsay, je bent er bijna, nog 2 weekjes! Wij zijn er voor je en zullen je bijstaan bij elk 'denkmomentje'. Veel kan er niet misgaan, want als ik op jouw verhalen af ga is René inderdaad de ideale man & schoonschoon :-).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *