Wonen: Stad vs. dorp

Dom UtrechtUtereg m’n stadsie daar gebeurt van alle hand
het bruist aan alle kant in het hartsie van het land
de sterrenwijk het houtplein en de Lange Rozendaal
Utereg het mooist van allemaal

Ja, dan springt m’n hartsie open
ik ben trots wat dag ie wat
der is geen mooier plehekie
als Utereg m’n stad

Uit volle borst zing ik de teksten van Herman Berkien mee. Geboren en getogen in Utrecht, dicht het centrum in de gezellige wijk Lombok. Door de jaren heen vertoeft in Tuindorp, op de Croeselaan en de laatste jaren in Lunetten. Toch bestaat de kans dat ik binnenkort mijn stadje Utrecht verlaat. Gelukkig niet ‘tussen zes plankies’, zoals gequote uit een voorstelling van het Utrechtse theatergezelschap Stut.

Neen, geheel vrijwillig, zoek ik op Funda steeds vaker naar dorpjes rondom Utrecht. Houten, om precies te zijn.

Ik heb geen idee hoe het is om in een dorp te wonen. Ik ben opgegroeid in Utrecht, op loopafstand van het bruisend hart en gewend aan alle gemakken die daarmee gepaard gaan. Even de stad in om te winkelen, lopend naar evenementen, altijd een film die op dat moment in de bios draait en ’s nachts binnen een kwartier fietsen thuis. Voordelen die ik ‘gewoon’ vind, omdat ik niet anders ken.

Nadelen zijn er natuurlijk ook. Parkeren is een dure aangelegenheid, evenals als auto-inbraken, mijn (zoveelste) gejatte fiets of vandalisme door publiek wat de beest uithangt in de stad. Ik weet heus wel dat de stad niet zaligmakend is, maar ontleen mijn identiteit er wél aan. Ik ben grootgebracht in een stad, voel mezelf een stadse en word door mijn vriendinnen uit dorpjes street wise of street smart genoemd.

Toch merk ik de laatste tijd dat ik behoefte heb aan meer ruimte, rust en mijn urge om op stap te gaan, vermindert aanzienlijk, zoals ik in mijn recente 30something-blog schreef. Een flinke achtertuin lijkt me heerlijk, maar in de goede wijken van Utrecht is dit – voor ons – onbetaalbaar. Of je levert in op woonoppervlakte, waardoor we ineens naar een kleinere woning verhuizen moeten.

Daarbij merk ik dat ik het ineens stom vind dat ik mijn buren niet ken. Ons huidige appartementencomplex is vrij anoniem: ik groet buren vriendelijk, nodig ze uit voor verjaardagen of feestjes en waarschuw gelijktijdig voor overlast, maar echt contact is er nauwelijks. Een beetje onpersoonlijk. Je kunt opgaan in de anonimiteit, als je dat wil. Maar waar verlang ik naar, bij het aankopen van een woning?

Ik wil een grote-mensen-huis, zoals ik het gekscherend noem.
Een voor- en achtertuin, een ruime woonkamer met openslaande deuren en keuken waar ik me kan uitsloven. Net zoveel kamers als we nu hebben (3 slaapkamers) en dan bedoel ik geen uit de kluiten gewassen kasten van luttele m², maar échte kamers. Een zolder voor alle zooi die we nu in de schuur proppen, wat vet onhandig is omdat ik telkens tussen de bovenste verdieping en de kelderbox pendel met kerstboom, archief en dozen.

Een groene straat met goed contact tussen buren, een straatfeest met barbecue en ruimte om je auto zonder parkeervergunning voor de deur kwijt te kunnen lijkt me heerlijk. Hier zou ik vroeger snoevend de woorden ‘burgerlijk’ en ‘provinciaal’ aan toevoegen. Laten we eerlijk zijn: mensen uit de stad voelen zich vaak ietwat verheven boven dorpse mensen ;-). Blijkbaar is mijn stadse arrogantie vergankelijk.

Ik zou niet direct een piepklein dorp kiezen, dat lijkt me een cultuurshock die ik niet te boven kom. Een dorp met minimaal een Hema, Kruidvat, eigen treinstation, terrasjes in de zon, misschien een bioscoop en met een beetje geluk op fietsafstand van Utrecht.

De laatste weken blijft mijn zoekopdracht op Funda.nl uitkomen op Houten. Houten is een dorpje met bijna 50.000 inwoners, ligt op 20 minuten fietsen van Utrecht, heeft een bioscoop, een sushirestaurant, een zonnig terras en ruim opgezette wijken met dito woningen. Daarnaast eindigde Houten onlangs als vijfde in een onderzoek naar de beste gemeente om te wonen: op basis van leefcriteria als huizenprijzen, criminaliteit, armoede en voorzieningen.

Mijn man komt oorspronkelijk uit Houten en is geen boer. Evenals vriendinnen die uit Houten komen. Dat zijn heus geen naïeve dorpsmeisjes, sommigen zijn zelfs hipper en meer fashionable dan ik. Op mijn middelbare school fietste menig leerling iedere dag tussen Houten en Utrecht: reuze leuke kinderen en absoluut niet op hun mondje gevallen.

Mijn identiteit hoef ik niet te ontlenen aan mijn woonplaats. Ik ben niet hipper of juist saaier omdat ik in een stad of dorp woon. Ik bén niet waar ik woon, maar waar ik woon maakt wel dat ik blijer, gelukkiger of relaxter ben. Als dat niet langer mijn stadje Utrecht is, so be it. Utrecht blijft altijd in mijn hart. En op 20 minuten fietsen ;-).

Woon jij in een dorp of in de stad? Ontleen jij je identiteit aan je woonplaats of kun je overal wonen, zonder daar een gevoel bij te hebben? Ooit van een dorp naar de stad verhuist of andersom? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen!

– xxx – wonen-wikken&wegen-Weegschaal-stadse Lins

10 reacties

  1. Ik woon mijn hele leven al in een dorp, of nouja een heel groot dorp en vind het echt heerlijk! Je hebt toch de rust die je in een stad minder hebt.

  2. Hi!

    Een krap jaartje geleden verhuisde ik naar Haarlem. Daarvoor woonde ik in dezelfde wijken als jij en zat zelfs op datzelfde 'schooltje' bij jouw broertje in de klas! Nu is Haarlem is een dorp en verder van Utrecht dan Houten is, maar wennen was het wel echt! Andere mensen, 's avonds laat een uitgestorven centrum, dat soort dingen. Maar ach, dat fijne huis, met fijne tuin, fijne buren en bijbehorende bbq is inderdaad echt een grote pre! Heel veel plezier met zoeken!

    Liefs

  3. Ik ben een Utrechter, kom uit Zuilen, op mijn 14de naar Houten verhuist. Het eerste jaar vond ik het vreselijk maar inmiddels wil ik niet meer weg! Vorig jaar een huisje gekocht en het is gewoon ideaal, met de trein ben je zo midden in de stad en heerlijk rustig!

  4. Ik woon in een dorp. Geboren en getogen in het ene dorp (24.528 inwoners) en nu samenwonend in het andere, naastgelegen, kleinere dorp (17.736 inwoners). En dat kleine dorp heeft twee supermarkten (Dirk & AH), een HEMA, Marskramer, Kruidvat, Intertoys, Zeeman en boekhandel van de Blz. En dan ook nog een heleboel winkeltjes die niet onder een landelijk bekende naam vallen. Niet slecht toch?
    Maaaar…. goed contact tussen buren, een straatfeest met barbecue en ruimte om je auto voor de deur kwijt te kunnen, hebben wij dan weer niet. Tenminste, die ruimte voor de auto hebben we zelf gecreëerd door de voortuin dicht te straten. De buren direct naast ons willen niet veel van ons hebben. Ze haten onze katten en het feit dat wij ongetrouwd samenwonen is ook een struikelblok voor hun. Heel erg jammer vind ik dat, want ik keek eigenlijk ook wel uit naar de gezelligheid met buren en een buurtbarbecue.

  5. Ik woon in de stad.
    Niet het centrum maar de rand.
    In een dorp zou misschien wel leuk zijn maar dan zou de verbinding met het openbaar vervoer goed moeten zijn.

  6. Ik ben opgegroeid in een redelijk groot dorp, maar woon al een aantal jaar in Tilburg op kamers. Voor beide valt iets te zeggen. Ik vind het heerlijk om in het weekend terug te gaan naar mijn ouders, dan merk ik echt dat ik het groen om me heen mis. Maar na zo'n weekend vind ik het ook weer fijn om terug te keren naar de levendigheid van de stad.

  7. Ik kom van oorsprong uit een klein dorp, tijdens mijn studie vertoeft in Breda, daarna gewoond in Den Haag en nu in Deventer.. Het maakt mij niet zoveel uit al moet ik zeggen dat ik wel houd van dat gemoedelijke. Zoals je zegt een beetje contact met de buren en hoewel Den Haag groot is voelde dat voor mij toch ook als knus. Ik had daar meer contact met mijn buren dan op mijn vorige adres in Deventer.. Op ons huidige adres voelt het weer heel gemoedelijk of dat ook zo gaat zijn, gaan we zien we wonen er net een maand ;)
    Maar zoals je schrijft blijft Utrecht in je hart en dat heb ik ook met het dorp waar ik vandaan kom. Als ik er ben dan voelt het als thuiskomen..

  8. Spannend hoor :) Houten is amper een dorp meer toch? Van alle gemakken voorzien enzo… En nog steeds dichtbij Utrecht. Ik zie mezelf voorlopig de stap nog niet maken, maar ik zeg: als het goed voelt, go for it!

  9. Hi there, ik kom dus uit Houten waar ik al mn hele leven woon! Helemaal prima, top verbinding naar de grotere steden maar met de rust en natuur in mn achtertuin. Toch moet ik zeggen dat ik altijd wel heb verlangt om in een grotere stad te wonen! Vooral doordat ik snachts toch altijd moet nadenken over het vervoer naar huis! Vanuit Amsterdam gaan er altijd nog nachttreinen naar Utrecht, maar vanaf daar zit ik toch wel weer vast. Een taxi nemen is een optie, mits je flink flappen wilt neerleggen aangezien ze daar vaak 35euro voor vragen! En de nachtbus rijdt alleen op zaterdag. Wel jammer als je juist vrijdag plannen hebt!

    Verder is houten wel fijn, we hebben een chille bioscoop waardoor ik voor films eigenlijk niet meer de stad in ga! Ook fijn, want na zo’n bioscoop bezoek moest ik vaak naar de trein sprintten! En verder hebben we een leuk centrum met steeds meer winkeltjes en cafes. Ik woon trouwens in Houten Noord, wat het wat oudere gedeelte is van Houten. Houten Zuid is echt allemaal nieuwbouw, ook mooie huisjes maar wel een stukkie verder weer!

  10. Ik ben opgegroeid in een kleine provinciestad. Gouda (bijna 71.000 inwoners, jan. 2014) ligt erg centraal in de Randstad, dus ondanks dat het een kleine stad is ben je overal zo en dat gemak ben ik wel gewend. In mijn studententijd en enkele jaren daarna heb ik in Utrecht gewoond en nu woon ik ruim vier in Amsterdam. Ik verlang ook wel eens naar buiten de stad wonen en een tuin waar je kunt bbq’en. Behalve dat verlangen dat ik soms voel woon ik hier super chill in een ruim, goed geïsoleerd en erg licht appartement met voldoende 'doorgroeimogelijkheid’ en met tenminste nog een balkon waar je kunt zitten. Ik en mijn vriend wonen redelijk rustig, nog net binnen de ring dus alle voorzieningen van de buurt bij de hand en het centrum praktisch om de hoek (ik vind 15 á 20 minuten fietsen om de hoek ;)), maar toch dichtbij uitvalswegen en stations. Die keuze hebben we destijds bewust gemaakt. We wilden graag nog enkele jaren in een stad wonen, niet te dichtbij het centrum, maar ook niet zo ver weg dat je qua reisafstand net zo goed in een goedkopere andere gemeente kunt gaan wonen. Voor nu dus prima zo. Grappig genoeg hebben we hier juist wel veel contact met verschillende buren. We borrelen zo nu en dan, komen bij elkaar op de koffie of feestjes. Nu kan dit ook komen doordat ik in een nieuwbouwflat woon (waar ook nogal van alles mee is mis gegaan en we veel langer hebben moeten wachten dan gepland wat ook weer een band schept) of misschien is het gewoon toeval. Contact in Gouda en Utrecht met buren was in ieder geval minder en ook het contact met mensen op straat was daar minder spontaan. Hier sta ik overal en nergens met mensen te kletsen, je hebt altijd wel weer aanspraak als je boodschappen gaat doen of bij de tram staat te wachten. Dat vind ik dus echt gezellig! Ergens ben ik ook bang wanneer ik naar een kleinere gemeente zou verhuizen dat dit juist verdwijnt. Want is ‘iedereen kent elkaar in dit dorp’ ook garantie voor leuk contact? Je zou zeggen van wel, maar volgens mij is het naast hoe je er zelf in staat ook gewoon geluk hebben en moet je gewoon maar net leuke mensen als buren treffen. Ik ben in ieder geval erg benieuwd waar je uiteindelijk gaat wonen. Houten klinkt als een goed compromis! Het is prima te doen naar Utrecht, je hebt er voldoende voorzieningen, maar je krijgt wel meer huis voor je geld dan in Utrecht. Succes met de uiteindelijke keuze!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *