Waarom?

Waarom heb ik zoveel vragen.
Waarom heb ik soms zo’n spijt.

Zijn dingen die je doet hier in dit leven,
van betekenis tot in de eeuwigheid?

Ik wil niet terug naar al mijn keuzes,
ik maakte ze bij vol verstand.

Maar als ik toen wist wat ik nu weet,
had ik het zelf meer in de hand.

Ja, ik ben vrouw, en meisje en kind,
maar is dat jouw excuus te doen wat je zint?

Ik ben ook moedig, en dapper en sterk,
sta voor al mijn daden en al mijn werk.

Vragen wil ik niet meer stellen,
die zijn overbodig bovendien.

Ik wil alleen een beetje hopen,
dat ik vanaf nu alles beter zal overzien.

Lindsay

3 reacties

  1. weetje..ik denk gewoon dat t helemaal goed gaat komen allemaal…wat er goed gaat komen en wanneer dat gaat gebeuren weet ik niet, maar t gaat gewoon goedkomen, denk je niet? Laat ons maar ff lekker aanmodderen, we hebben toch al jaren voorsprong op de rest qua wijsheid;) ……..meis..kvind je lief! Kusje, LL

  2. Door een stom toeval raakte ik op je site verzeild. En ik weet ook niet wat me ertoe aanzette om te beginnen lezen. Maar ik las wel zinnenstrelende teksten en oprechte uitingen van gevoelens…
    Heel mooi allemaal, maar toch is het voor jou waarschijnlijk veel pijnlijker omdat achter die mooie woorden verdriet schuil gaat. Daarom wil ik je maar zeggen dat je zeker niet mag wanhopen. Niet alle jongens, niet elke liefde, niet elke relatie heeft een vervaldatum. Blijf in je Disney-love geloven… Er is niets mooier dan dat, en niemand verdient minder dan dat!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *