Waar zijn alle buitenspelende kinderen?

Natuurlijk is computeren en televisie kijken leuk. Maar jullie weten niet wat je mist!
Stoepranden, om een voorbeeld te noemen. Onze straat was breed en de stoep smal. Oei, wat spannend als de stoep dichtbij kwam. “Verder van de pot af, verder van de pot af!” – daar verlang ik ook naar. Buskruiten. Achter een muurtje gluren naar de balbewaker. “Uitkomen, uitkomen!”. ‘Lep!’ – zijn. Een knikkerzak en het geluid van glazen knikkers die langs elkaar schuren en piepen. Stand in de mand en de bal is voor? Bordentikkertje en ruziën over wat nu wel of niet metaal is. Bomen klimmen, over slootjes springen en met natte schoenen thuiskomen. Elastieken en touwtjespringen met meisjesachtige liedjes. “Zaterdagavond zat ik in de bus. Toen vroeg een jongen een hele dikke kus. Die jongen heette René. Wil je van me houden, wil je met me trouwen: ja, nee, ja, nee, ja, nee, ja” – steeds sneller springen tot je paardenstaart losging.
Zucht. Ik mis buitenspelen. Daarom wil ik alle kinderen van Nederland op hun kleine hartjes drukken: doe het nu het nog kan! Over een paar jaar kun je er alleen nog blogs over schrijven.

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *