VIDEO BabyBytes MAMAtalk #3

Wanneer ‘begin’ je aan kinderen? Een gek begrip, want je hoopt allereerst natuurlijk dat een kindje je gegeven is, als je een kinderwens hebt. Sommige vrouwen weten al in de poppenhoek op de kleuterschool: ik word later moeder! En sommige vrouwen – waaronder ikzelf – ontwikkelen deze gevoelens pas later. In ons geval wisten we beiden van elkaar dat we een kinderwens hadden, maar deze was (nog) niet zo concreet en van rammelende eierstokken heb ik nooit last gehad. Nee, bij ons was het een heel geleidelijk proces van veel kletsen samen, wat uitmondde in serieuzere gesprekken en de conclusie om in december 2013 alvast met de pil te stoppen. Ik was toen 30 en we hadden nog een reis naar Thailand op de planning in april 2014. Gezien de inentingen en de reis an sich, gebruikten we deze periode andere anticonceptie.

Maar, zoals ik aan tafel in deze nieuwste video van Babybytes.nl opbiecht, Thailand bleek wel degelijk vruchtbare grond om uiteindelijk tot ons besluit te komen.

In mijn blog die ik destijds schreef over het eerste trimester, lees ik dit stukje terug:

In april 2014 waren we drie weken samen op Thailandtrip en onder het genot van vele Chang-biertjes in de zon spraken we openlijk over onze kinderwens. Mijn gevoel werd steeds sterker en in Thailand hebben we veel gepraat over onze eigen jeugd, opvoeding en het krijgen van een kind. Er was niet één bepaald moment waarop we tegelijk zeiden: let’s do this (gelukkig niet zeg, wat een fout filmcliché zou dat zijn ;-), maar we realiseerden ons dat je ergens nooit 100% klaar voor kunt zijn, juist omdat het leven niet maakbaar is. Wel realiseerden we dat we dit samen erg graag zouden willen en hoopten dat dit ons gegeven was. Terug in Nederland zouden we stoppen met alle anticonceptie en vanaf mei 2014 voor het echie gaan“.


Bangkok, april 2014, waar ik in mijn #Thailandtrip reisverslag op mijn blog schrijf:

We smikkelen van onze pizza’s en praten lekker over onze jeugd, schooltijd, wensen die we nog hebben, kortom: fijne we-time a.k.a. date night“.

Het was inderdaad aan een krakkemikkig tafeltje met een plastic zeil en een Chang biertje in onze hand, dat we proosten om ‘voor het echie’ te gaan na onze thuiskomst. Zo geschiedde. In september 2014, net voor mijn 31e verjaardag, werd ik zwanger en toen ik 31 was, werd ik moeder.

In vergelijking met de meeste andere moeders aan de Babybytes-tafel ben ik één van de oudsten, maar dat komt stiekem doordat de aanwezige bloggers persoonlijk juist wat jonger moeder werden. Mijn leeftijd is echter meer de standaard. Eigenlijk pas ik perfect in het hokje van het Nederlandse gemiddelde waarop vrouwen voor het eerst moeder worden: 31,2 jaar.

Hoewel het op papier lijkt alsof we netjes een lijstje hebben afgewerkt: daten, relatie, samenwonen, trouwen, een huis kopen en zwanger worden, was dit voor ons geen logische optelsom. We hebben beiden onze bagage en weten dat het leven geen rekensom is van dingen die horen of moeten.

Zoals ik al schreef, we realiseerden ons dat je ergens nooit 100% klaar voor kunt zijn, juist omdat het leven verre van maakbaar is. We realiseerden ons vooral we dat we dit SAMEN erg graag zouden willen en hoopten dat onze wens vervuld zou worden. En dat is ‘ie, nog prachtiger en mooier dan we ooit konden dromen of fantaseren aan dat tafeltje in Thailand :-).

Veel kijkplezier met weer een nieuwe aflevering van MAMAtalk #3: over wanneer je aan kinderen begint.

Liefs,
Lindsay

2 reacties

  1. Ik wilde altijd jong moeder worden, zo had ik het me altijd voorgesteld. Helaas is het in werkelijkheid zo anders. Eind 2015 besloten we er voor te gaan. Na een jaar heel onregelmatig ongesteld te zijn geweest en niet zwanger maakte ik een afspraak bij de huisarts. Hij verwees me door naar het ziekenhuis, na wat onderzoeken kwam er PCOS uit, best een behoorlijke schok voor ons beide. Na veel hormoonkuren en wat jaren verder zijn we nu bezig met icsi. De droom van ‘jong’ moeder heb ik maar opgegeven. Nu hoop ik gewoon op moeder worden. Het is helaas niet zo vanzelfsprekend!

  2. Leuk dat je dat moment nog zo goed herinnert. Ik heb zelf (nog?) geen kinderwens, mijn vriend op zich wel, maar niet voor direct. Het wordt me inmiddels wel pijnlijk duidelijk dat zoiets een breekpunt kan worden voor een relatie. Ik ben ‘pas’ 27 en er kan nog van alles verandere. Voorlopig voeren we nog even struisvogelpolitiek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *