TAG Alle ballen in de lucht

Ik ben een sucker voor leuke tags. Als ik direct een gaatje heb, werk ik ze vaak meteen uit, maar anders sla ik ze op voor een moment in de toekomst. Zo ook deze tag, die ik in februari bij Shirley van mommytobe.nl las. De oorspronkelijke tag is bedacht door mamaliefde.nl, dus de credits zijn voor haar. De tag gaat – simpelweg – over het reilen en zeilen van het moederschap, werken, je relatie, een sociaal leven en allerlei aanverwante zaken. Dus alle ballen in de lucht met Vallen! (#sorrynotsorry, dat woordgrapje was inderdaad noodzakelijk

1. Wat is bij jullie thuis de verdeling van taken als het gaat om kinderen en huishouden etc?
Ik denk dat we aardig gelijk op gaan. René werkt 4 dagen, ik werk er 3 en daardoor ben ik automatisch vaker thuis. Ik doe altijd de was – wassen en netjes ophangen -, maar hij vouwt ‘m vervolgens op. Ik stofzuig, stof en dweil, maar hij haalt (bijna) iedere dag T. uit bed en kleedt haar aan. We brengen haar om en om naar bed ’s avonds, maar ik ben daarentegen wel vaker buiten de deur qua afspraken en sociale uitjes.

Ik wil best de vaatwasser inruimen, maar uitruimen doe ik zelden. We hebben eigenlijk behoorlijk eigen taakjes, zo zet ik eigenlijk nooit de kliko’s buiten en heb ik hem nog nooit met een dweil gezien. Qua taken betreft het ouderschap zijn we volledig gelijkwaardig, wat betreft het huishouden doe ik misschien net 10% meer.

Alles aan de lijn 🐰🐽🐻

Een bericht gedeeld door LINDSAYVALLEN.NL (@lindsayvallen.nl) op

Ondanks dat René een dag meer in loondienst werkt, ben ik ook nog zeker 12 uur per week zoet met mijn blog, waar ook wat mee wordt bijverdiend. Onze verdeling is daarom bijna fiftyfifty en dat bevalt ons beiden goed.

2. Hoe zorg je dat werk en privé gescheiden blijven?
Ik werk 20 uur per week in loondienst en dat vind ik heerlijk. Een werkplek op kantoor waar ik sociale contacten met collega’s heb, waar ik een eigen bureau en laptop heb, waar ik niet gestoord wordt door thuisklusjes – zoals een wasmand die me aanstaart -, kortom: een plek anders dan thuis.

Bloggen is een ander verhaal. Dat doe ik thuis, boven op zolder. Ik blog over mijn persoonlijke belevenissen en daarom kun je hier eigenlijk niet spreken van een scheiding tussen werk en privé. Ik heb geen niche, ik bén mijn niche, zeg maar.

Misschien realiseer je het niet als lezer, wanneer je reaguurt op een blog, maar met een blog ben je al-tijd bezig. Ook als je niet daadwerkelijk op je toetsenbord ramt op dat moment. Het is niet alleen het tikken van blogs, maar het bijhouden van social media, administratie, het wegwerken van tientallen mailtjes per dag, contacten onderhouden en acquisitie met opdrachtgevers, bezoeken van events of reageren op jullie comments – en als dat niet lukt, denk ik daar nog doorlopend aan, zo van: ga die mensen eens antwoorden Lins! -, dus eigenlijk zit mijn blog de hele dag in mijn kop.

Dat is helemaal niet erg trouwens, want ik vind bloggen leuk. Maar het is vaak zoveel meer werk dan men denkt, als ik uitleg hoeveel je er mee bezig bent. En dan blog ik niet eens fulltime, maar heb ik er nog wél een gezin, huishouden, parttime baan, sociaal leven en hobby’s naast. Hoewel van dat laatste de afgelopen maanden weinig is gekomen.

Ik heb nu dik een half jaar frequenter geblogd, omdat ik nieuwsgierig was hoe dit voor mij zou uitpakken. Zes maanden lang stond er iedere werkdag om 06:00 uur een blog online, en tijdens de Oprah-actie voor de kerstdagen zelfs nog vaker. Het leverde me meer bezoekers en meer opdrachten op, maar ik ben tot de conclusie gekomen dat het me privé (te)veel kost. Bovendien werd het plezier in bloggen minder.

Zoals met alle banen, heb je ook wel eens geen zin. Dat mag. Maar om dat geen zin-gevoel te ervaren bij mijn geliefde blog, dat vond ik onwijs schrikken! Ik heb in aanloop naar mijn dipje zelfs getwijfeld of ik niet helemaal moest stoppen met bloggen. Ik denk dat ik een week of drie dit idee serieus heb overwogen. Echt, helemaal definitief, finito, stoppen met mijn blog.

Ik heb er veel over gepraat met René en vriendinnen, maar uiteindelijk heb ik besloten om alle lopende opdrachten af te ronden, maar daarna weer ouderwets te gaan bloggen. Bloggen zoals ik daarvoor deed, zonder pressure en gewoon voor de leuk. Als ik zélf zin heb om te schrijven. Niet omdat er iedere weekdag een blog online moet staan. Geen verplichtingen, maar gewoon (weer) hobbymatig.

Ik verloor enigszins het plezier in bloggen en het voelde daardoor soms als een moetje. Hoewel de stijgende cijfertjes en aanbiedingen verleidelijk lijken, wegen ze niet op tegen het (mogelijk) verliezen van mijn grote liefde:  lekker schrijven. Ook heb ik geen zin meer om iedere vrije avond verplicht achter mijn laptop te zitten. Ik heb veel tijd geïnvesteerd en ben blij dat ik het heb geprobeerd, want anders was er misschien altijd een ‘wat als?’-kronkel in mijn kop blijven zitten.

Maar ik wil mijn vrije tijd weer kunnen besteden aan wat ik zélf wil, en niet ieder los moment moéten tikken. Oh ja, wat was de vraag ook alweer? Werk en privé, haha. Dus dat.

Ik verheug me wat betreft privé vooral op langer kunnen hardlopen (in plaats van slechts 5 kilometer omdat ik óók nog een blog moest tikken), ontelbaar foto’s in albums plakken (ik loop ongeveer anderhalf jaar achter, oeps), mijn Wunderlist-leeslijst afwerken (zonder mezelf te verplichten van ieder boek een recensie te schrijven voor mijn blog) en verder schrijven aan mijn eigen boek. Ik kijk er nu al naar uit!

3. Welke klusjes in het huishouden heb je opgegeven of laat je als eerste vallen?
Ik strijk niet. Echt, serieus niet. Verder doe ik alles. Strijken vind ik zo een onzin en zonde van mijn tijd. Ik strijk denk ik eens per jaar, als ik een bruiloft of feestje heb en kreukvrij de dresscode is. Verder nooit.

Als ik een klusje mocht uitbesteden, zou dat de badkamer en/of keuken schrobben zijn. Omdat het zulk ondankbaar werk is. Sta je wat uurtjes te poetsen, ga je weer koken of douchen, BAM! Werk weer teniet gedaan. Zonde.

4. Wanneer was de laatste keer me-time en wat heb je toen gedaan?
Afgelopen dinsdag heb ik mijn onderhoudsbeurt op het gebied van wenkbrauwen en bikinilijn weer gehad. Dat moet om de 6 weken, dus vaak plak ik er nog een middagje stad aan vast. Nu was het echter meivakantie, de hel. Ontiegelijk druk in de stad, dus ik haastte me snel weer naar huis.

Ik moet altijd zo grinniken om de leuke campagnes van @deletewaxing 👌 #grasmaaien #partner #spon #startwaxing #stopshaving

Een bericht gedeeld door LINDSAYVALLEN.NL (@lindsayvallen.nl) op

Ook kan ik erg genieten van lekker shoppen, uitgebreid in bad met mijn Lush-ballen (van Vallen, kan het niet laten!), lezen, een serie bingen of hardlopen.

Goodnight! 🌠😪🛁 #Lush #Twilight #sundaynight #sleeptight

Een bericht gedeeld door LINDSAYVALLEN.NL (@lindsayvallen.nl) op

5. Heb je wel eens een date night en wat doen jullie dan?
Sowieso ploffen René en ik eens per week op de bank om samen een film te kijken. We zijn eckte filmliefhebbers en voor ons is dat een heerlijke manier om samen te ontspannen. Ook al zijn we gewoon thuis, met een filmpje kun je toch even wegvluchten in een gecreëerde wereld.

Betreft samen uit of op stap met z’n tweetjes, ik denk dat we dit een paar keer per jaar doen. Een dagje naar de sauna, een festival of uit eten met misschien een bioscoopje. In maart ’17 zijn we naar de sauna geweest, daarvoor in oktober ’16 een avondje naar het theater en dansen, in september ’16 uit eten en naar de bioscoop voor onze trouwdag en daarvoor in augustus ’16 naar een festival. Ja jongens, cliché maar waar: het komt er écht minder van in de tropenjaren.

In het pre-kindertijdperk slurpten we wekelijks cocktails in de kroeg, hadden we een abonnement op de bioscoop en bezochten we regelmatig het theater en dansten tot de zon weer opkwam. Zo volwassen, zo beleefd geworden!

Zo. Dat was lekker. Weer helemaal zen en uitgezweet 💦 10 jaar jonger, dus op naar de volgende 10 jaar 💎

Een bericht gedeeld door LINDSAYVALLEN.NL (@lindsayvallen.nl) op

Soms zou ik wel vaker iets met z’n tweeën willen doen, maar ik vind het eigenlijk al druk zat, haha! We maken echter veel uitjes met z’n drietjes en daar geniet ik eigenlijk zo van, dat ik dat met z’n tweetjes niet zo verschrikkelijk mis, dat durf ik best toe te geven. Misschien heel suf en corny, maar zo is het nu eenmaal.

6. Hoe vaak zie je je vriend(inn)en en wat doen jullie dan?
Ik zie mijn vriendinnen ongeveer eens per maand. We hebben een vaste eetafspraak, die we toepasselijk De Eetclub hebben gedoopt. We zijn omstebeurt gastvrouw en er zijn geen kinderen of mannen allowed. Soms zijn we in een gulle bui, als niemand zin heeft om te koken, dan gaan we uit eten.

En bitch je weet het: vanavond wordt er vis gegeten 🐟 #hengelatabitch #oesters #milfnightout #seasaltsaloon #jvt #vrijdagvisdag

Een bericht gedeeld door LINDSAYVALLEN.NL (@lindsayvallen.nl) op

Met mijn andere vriendinnen – ik heb eigenlijk twee vriendinnenclubjes – ga ik vaker koffie drinken, maar soms eten we ook samen. Of we bezoeken elkaar op de bonnefooi thuis als we ’s ochtends appen en blijkt dat we allemaal vrij zijn.

Ijsjes voor de meisjes 🍦

Een bericht gedeeld door LINDSAYVALLEN.NL (@lindsayvallen.nl) op

Dan heb ik nog twee andere vriendinnen, die ik minder regelmatig zie, maar verjaardagen zijn natuurlijk vaste prik. Maar ook sporten, Twilight voor de duizendste keer kijken, ouderwets stappen in de Dikke Dries of juist dansen in Tivoli, of een high tea of lunch om bij te kletsen, dat zijn dingen die we dan samen doen.

Zo heb ik voor iedere vriendin wel een soort patroon of ritme, wat goed bij onze vriendschap past. Ik ben blij met al deze zeven vrouwen, heel dankbaar om zulke toppers in mijn leven te hebben.

7. Heb je veel contact met je familie?
Met mijn schoonfamilie heb ik bijna dagelijks contact. Sowieso zie ik mijn schoonouders één tot twee keer per week. T. is daar een vaste dag waarop zij oppassen en ik wip regelmatig aan voor een bakkie. Idem met mijn schoonzusje en zwager. We hebben een familie-app, die bijna dagelijks wordt gebruikt. We wonen op loopafstand van elkaar en soms eten we samen of borrelen we ad hoc bij een zonnetje in iemands tuin.

Rotleven 🍷🌞

Een bericht gedeeld door LINDSAYVALLEN.NL (@lindsayvallen.nl) op

Mijn eigen moeder en broertje spreek en zie ik minder. Ik denk dat ik hen eens per kwartaal zie en soms sturen we een appje naar elkaar. Ik ben niet zo close met hen, en dat is helemaal prima. We gaan onze eigen wegen en zijn heel verschillend, ook qua persoonlijkheden en denkwijzes, dus dit is voor ons een goede frequentie. Geen ruzie of iets dergelijks, maar gewoon zoals het is.

8. Waaraan kan je als eerste zien dat er eigenlijk veel meer uren in een dag moeten zitten? Oftewel hoe zien jouw prioriteiten er uit?
Mijn absolute prioriteit is mijn gezin. Daarmee bedoel ik niét alleen T., maar wij alle drie. Ieder gezinslid is even belangrijk. Er staat niet iemand onbetwist op nummer 1. Ik weet dat sommige moeders hun kind als absolute #1 hebben, maar ik niet.

Iedereen in dit huis moet zich goed voelen, zowel papa, kind als mama. Dat vind ik belangrijk. En René ook. Als ik even tijd voor mezelf nodig heb, offer ik die tijd niet op, maar gunt hij me dat moment en zorgt hij voor T. Insgelijks net zo. Ik geloof heilig in het gelukkige ouder, gelukkig kind-principe. Jezelf wegcijferen, jezelf vergeten, daar waak ik absoluut voor.

Mijn huis is misschien niet het schoonste huis ever, maar er wordt twee keer per week gestofzuigd en gedweild, iedere dag staat de kruimeldief aan na eetsessies en mijn grote vrienden voor tussendoorklusjes zijn de W5-doekjes van Lidl. Eens per week poets ik de badkamer en keuken grondig, op zaterdag stof ik en de ramen zeem ik als de glazenwasser er is. Goeie herinnering, hehe.

Rob Geus zou mijn huis – denk ik – helemaal goedkeuren conform de Nederlandse maatstaven en gemiddeldes. Hij zou wellicht verbeterpunten hebben, maar het is proper en fris, kindvriendelijk en veilig, kortom: een mooie 7+. Voor mijn huishouden doe ik het ervoor!

9. Doe jij je soms wel eens beter voor dan in werkelijkheid?
Ik zou niet eens kunnen, denk ik. Ook weer een voordeel aan bijna 12 jaar je leven bloggen, dat zou wel een erg lang stuk fictie worden. Ik ben redelijk what you see is what you get, zeker in real life. Ik hou van schunnige grappen, ben gek op panterprint, heb tattoo’s en ik spreek vloeiend sarcasme. Soms floep ik er wat uit en denk: oeps, maar dat is ook mijn charme, zo hoor ik van anderen ;-).

Als ik worstel, als ik een dipje heb, ook toen ik enkele maanden thuis zat met een burn-out, mijn eetproblemen, ons verlangen naar een tweede kindje, secundaire kinderloosheid, ook dat mag je van mij zien. The good, the bad and the ugly.

Mijn inner circle weet ook wanneer ik me groot houd en wanneer ik even moet cocoonen. Die ruimte krijg ik, soms zelfs voordat ik denk ‘m nodig te hebben. Die zien nog meer Lindsay dan jullie dat doen, maar dat heeft weinig met beter voordoen, maar meer met écht contact te maken.

10. Welke tips heb je voor andere moeders?
Eén van de conclusies tijdens de Babybytes-opnames was: wij doen ook maar wat. Met zes hele verschillende moeders aan tafel, realiseerden we ons dat iedereen methodes en probeersels heeft, die soms perfect, maar soms ook helemaal niet goed uitpakken. En dat is prima. We doen ook maar wat, ik vind het een mooie!

Ik denk dat zolang je intenties goed zijn, je realistisch nadenkt over jouw gedrag en voorbeeldfunctie, dat je dan al een heel eind op weg bent. Eén van mijn belangrijkste overtuigingen in het ouderschap is dat kinderen niet perse luisteren naar wat je hen zegt en vertelt, maar kijken naar wat je doét. Je acties en daden, die spreken veel meer dan je woorden.

11. Wat vraag jij je wel eens af hoe anderen moeders dat aanpakken?
Hmm, eigenlijk niet vaak. Ik ben – misschien omdat ik al wat ouder ben – redelijk relaxed en spiegel me weinig aan andere mensen. Ik kan bij vlagen nog onzeker zijn, maar eigenlijk niet over het moederschap. Hoewel ik mezelf niet als geboren moeder zie, ben ik onwijs trots op hoe René en ik het doen qua opvoeding. We doen het goed, we voelen ons goed en dat is voor ons genoeg.

Ik vraag me soms af hoe de (single) moeders in mijn kringen het doen, waar ik niets anders dan lof en respect voor heb. Ze rooien het hartstikke goed in hun eentje, terwijl je dan dus al-tijd het ouderschap moet dragen en niets kunt verdelen. Maar dat vraag ik hen dan persoonlijk en dan gaan we daarover in gesprek.

Amen. En je houdt bovendien superveel tijd over voor dingen die er wél toe doen! Be busy with yourself, you’re worth it! 😘

Een bericht gedeeld door LINDSAYVALLEN.NL (@lindsayvallen.nl) op

En dat was ‘m! De 11 antwoorden van de ballen van Vallen in de lucht, hehe. 

Ik ben eigenlijk wel benieuwd of jullie inderdaad wel eens dachten: hoe doet die Vallen het eigenlijk? Of hoe je tegen mij als moeder en mijn manieren aankijkt. Gewoon nieuwsgierig, hoe jullie als buitenstaanders meekrijgen hoe het hier allemaal reilt en zeilt.

Liefs,
Lindsay



3 reacties

  1. Fijn dat je besloten hebt niet met je blog te stoppen ;). Nee echt, dat had ik jammer gevonden :). Verder tof dat je toch hebt geprobeerd hoe het is om zo vaak te bloggen, maar nu het tegenvalt voor jezelf kiest!
    Ik vind het wel leuk om mee te lezen en vraag me inderaad wel eens af hoe jij de tijd vindt om alles te doen, maar spiegel mezelf ook niet echt aan andere moeders, dus heb er niet echt een mening over, behalve dat het bij jullie gezellig klinkt :).

  2. Was inderdaad best wel nieuwsgierig hoe jij alle ballen in de lucht houdt #noshame. Het komt zoals je het verteld aardig overeen zoals ik het dacht.. Goede verdeling en volgens mij goede communicatie hierover. Ik heb alleen maar super veel respect voor hoe jullie het samen doen. Leuk dat je dit met ons deelt.. Kan ik nog wel wat van opsteken voor de toekomst ;-). Ik ben ook heel blij dat je niet bent gestopt met je blog. Ik heb liever minder Lindsay dan helemaal geen Lindsay meer. Ik volg je niet vanaf het begin maar al een enige tijd. Maar ik begrijp wel heel goed dat je natuurlijk prioriteiten hebt. Ben blij dat je blog alsnog mag blijven bestaan :). X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *