Right here, right now

Zo.

Vanavond ben ik naar Paradise Now geweest.
Het is een ontzettend stom woordgrapje, maar deze film slaat echt in als een bom.

Vanaf het moment dat de film begint wordt je meegezogen in het verhaal, de personages, hun denkbeelden, hun wereld & de orde van de dag tussen Palestijnen & Isreali.

Neen, wie een vrolijk, nietsomvattend logje verwacht kan beter nu wegklikken.

Paradise Now vertelt het verhaal van Said en Khaled, 2 jonge Palestijnen.
Ze werken samen in een garage, roken waterpijp, drinken thee met 4 schepjes suiker (gewoon, omdat dat normaal is en iedereen dat doet in Nablus) en lijken ondanks de verwoeste huizen en heersend regime te genieten van het leven, met moed en humor.

Toch zijn diezelfde 2 jongemannen overtuigd van een te plegen zelfmoordaanslag in Tel Aviv.

Ze worden op de dag des oordeels beiden getaped met hun bom, en afgezet op de plek vanwaar uit ze naar Tel Aviv moeten geraken.
Maar wanneer het plan misloopt en de aanslag niet doorgaat, slaat de twijfel toe.

Khaled, de grappenmaker met de grote bek, komt weer terug bij de organisatie achter de aanslagen en laat de bom van zijn lichaam verwijderen.
Said, de denker, die tot nog toe twijfelend leek over de gehele manier van gelijk halen met de aanslag, raakt zoek.

Met de bom nog op zijn lichaam.

Ze proberen elkaar te bereiken maar lopen elkander steeds mis.
Said voelt de bom letterlijk als een last op zijn maag, en de spanning is te snijden wanneer hij op het toilet het zweet tussen de tape zacht wegdept.

Uiteindelijk vinden ze elkaar, bij de organisatie achter de aanslagen.
Khaled, die eens zo zeker was van de aanslag, is gaan twijfelen, mede door zijn gesprek met Suha, de dochter van een omgekomen martelaarsheld en tevens het bijna-vriendinnetje van Said.
Suha vind aanslagen volslagen belachelijk & nutteloos en staat voor het woord, en mensenrechtorganisaties.
Said, die tot dusver huiverig leek, is des te meer hongerig naar het afmaken van de bedoelde aanslag.

Opnieuw gaan Said (rechts) en Khaled (links) op pad, met opnieuw een bom op hun lichaam.

Je kan niet anders dan met trillende benen en hand voor de mond wachten op wat gaat gebeuren.

Daarom laat ik het einde onverteld, omdat ik vind dat iedereen deze film moet gaan zien.

Ga naar de bioscoop, of het filmhuis: en kijk.
Kijk.

Ik rechtvaardig aanslagen absoluut niet, maar deze film geeft je een kijkje in de wereld van de zelfmoordenaars, hoe hun ideeen en denkbeelden gevormd worden, en laat de persoon zien die voor zijn beloning in het paradijs onschuldigen, man, vrouw, kinderen of militairen met zich doodt door de bom. Fysiek de bom op het lichaam. Geestelijk de bom waar je in je hoofd mee kunt rondlopen, wachtend tot wie dan ook aan het zwarte touwtje trekt.

Right here, right now.
Paradise Now.

Dit artikel is geplaatst in BOEKEN, FILMS & SERIES en getagged , . Bookmark hier de permalink.

4 Responses to Right here, right now

  1. Delasol zegt:

    Ja! Ik wil um ook zien. Lijkt me … interessant!
    xxxKusjexxx

  2. Remko zegt:

    Hey.
    Heb je log even door gelezen. Super leuk. Ook dat Zaterdag avond log. Zeer mooi. Ga zo door.
    Als ik jou recentie over de film zo lees lijk hij mij de moeite waard om ook eens een stapje richting de bios te wagen.
    Remko

  3. joycerdt. zegt:

    hee meid,
    lijkt me ook erg interessant , ga t in de gaten houden ;p.
    liefss

  4. bart zegt:

    Hey,
    Behalve mailen ( doe ik nooit in zo'n formele taal ), kan jij ook onwijs lekker schrijven. Nog een (deeltijd) studie hoorde ik je zeggen. Journalistiek?
    Groetjes!
    Bart

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *