PERSOONLIJK: Lindsay (ge)Vallen ;-)

lindsayvallen.nl blog Lins elleboog thumbs down headerHet is misschien maar goed dat ik over een paar maanden mijn naam zou kunnen veranderen. Struikelde ik vroeger vaak over mijn lange benen, op wintersport 2002 werd mijn rechterpols gegipst in Frankrijk en in 2010 kreeg ik een brace toen mijn knie uit de kom schoot.

Nu typ ik met één hand t r a a g deze blog.

Gisteravond struikelde ik over een paaltje op de Oudegracht, viel achterover en nu is mijn linkerarm 3 kilo zwaarder met gips van hand tot oksel. Ik doe mijn naam eer aan ;-)

lindsayvallen.nl blog Lins elleboog thumbs down
De afgelopen weken heb ik sneeuw, ijs en winterse omstandigheden getrotseerd. Ik fiets naar mijn werk, loop hard in de sneeuw, allemaal voorzichtig en niets aan de hand ;-) Gisteren bezochten René en ik een eventuele diner- en feestlocatie voor de bruiloft en daarna wilden we op de fiets naar huis. Nog even koffie scoren bij de Ap voor de bruidsfotograaf die langs zou komen, leuk! Ik haal mijn fiets van het slot, stap achteruit en zie daarbij een paaltje over het hoofd.

Paaltje Oudegracht

Ik weet werkelijk niet hoé ik het voor elkaar kreeg, maar ik viel behoorlijk hard (vanuit stilstaande positie ;-) en ving me op met mijn handen. Achterstevoren, pols vooruit. Zoals je leert je niét op te vangen bij snowboarden. Instinct hè?

Meteen werd ik heel duizelig, misselijk en de tranen sprongen in mijn ogen. René hielp me snel mijn dikke wollen sjaal afdoen en gaf me een plastic zakje – voor het geval dat -. Een aardige voorbijganger haalde bij een café wat water met suiker voor me. Ik voelde pijn, maar niet in mijn pols. Die deed zeer, net als mijn vingers, maar de brandende, trekkende pijn, die zat bij mijn elleboog. René hielp me samen met de medewerkster van de locatie hun pand in en ik kreeg nog meer suiker. Heerlijk zo’n glaasje cola, werkelijk waar.

Ik durfde mijn arm niet te buigen of mijn jas uit te doen. Het voelde zo fout en ik verging van de pijn toen ik enkele pogingen deed. Mijn schouder en hand kon ik bewegen, evenals mijn vingers. Maar mijn arm buigen of in de buurt van mijn elleboog aanraken? Hell no! Inmiddels arriveerde mijn moeder met de auto, die door René was gebeld. Geweldig, daar zijn moeders voor <3

Met z’n drieën vertrokken we naar de huisartsenpost en ik wenste hardop dat het ‘slechts’ een kneuzing betrof. Helaas. Na de huisarts mocht ik door naar de eerste hulp waar vervolgens een arts en chirurg naar mijn arm keken. Foto’s werden gemaakt, waarop snel de woorden: fractuur, gips en radius volgden. Shit.

lindsayvallen.nl blog Lins elleboog hanging
Een vriendelijke broeder gipste mijn arm vakkundig en natuurlijk konden de woordgrappen over mijn achternaam niet uitblijven. Als ik het goed heb begrepen – duf van de pijnstillers en medische terminologie – is door mijn val een scheurtje in mijn spaakbeen ter hoogte van het scharnier ontstaan. Dat verklaart ook de pijn in de buurt van mijn elleboog en het trekkende gevoel in mijn onderarm (spaakbeen/ellepijp).

elleboog gewricht
Dik balen, zeker omdat ik zeer weinig bewegingsruimte heb met mijn linkerarm. Toen ik ooit rechts gegipst werd in 2002, was dit van mijn pols tot aan onder mijn elleboog. Dit keer is mijn arm in zijn geheel gegipst, in een hoek van 90 graden. Super onhandig! Ik kan nog geen dop van een fles schroeven (morste net al sap op de vloer!), kan niet lekker liggen met slapen gaan, mag niet autorijden, niet fietsen, kan mijn broek niet zelfstandig dichtknopen en hou mijn hart vast voor haren wassen en kammen. Gelukkig is mijn partner heel geduldig ;-)

Maar, het had allemaal erger kunnen zijn! Ik had op mijn hoofd kunnen vallen of iets in mijn nek- of rugwervels kunnen bezeren. Nu heb ik ‘slechts’ 3 weken gips. En mijn verlovingsring zal vast niet passen nu ;-)

lindsayvallen.nl blog Lins elleboog thumbs down meh
Heb jij wel eens iets gebroken? ?

Ik ben best wel onhandig, dit is mijn tweede keer gips, heb al eens een brace gehad, mijn tong bijna doormidden gebeten met gym op de basisschool en zit altijd onder de blauwe plekken.

Ach ja, je moet wat als Lindsay Vallen, hè? :-)

12 reacties

  1. Ik zag het al op Twitter :-( Wat naar voor je! Hoop dat de pijn nu meevalt. Wel fijn dat je 'maar' drie weken gips hebt. Zelf heb ik twee keer mijn pols gebroken en een keer mijn groeischijf verschoven. Niet grappig! Vooral de jeuk onder het gips en zo. Maar… wat een verademing als dat gips eraf mag! Joehoe! Sterkte met je arm en alle klussen die nu ineens bijna onmogelijk zijn.

  2. Arme Lindsay! Gaat Rene nu elke ochtend je gezonde smoothies maken? He better, dan herstel je vast nog sneller ;) Omdat ik met een flinke griep op bed lig heb ik eindelijk tijd om je blog eens te lezen. Leuk! Heel veel beterschap! Liefs

  3. Aah wat sneu voor je! :( Hopelijk doet het nu niet teveel pijn meer… Op de middelste foto zie je er ook zielig uit zeg :( wat fijn dat je moeder je kon komen ophalen!
    Zelf heb ik nog nooit iets gebroken – afkloppen!- maar ik zit wel altijd onder de bulten en blauwe plekken, struikel regelmatig over mezelf en bots overal tegenaan. Niet heel handig ;)

  4. Ooooh no!!!! Wat een *(&@^(@#!&*( echt balen! En het had inderdaad slechter af kunnen lopen, maar dit is ook gewoon stom!!! Heb je nu geen pijn meer of voel je het nog steeds? Heel veel sterkte en laat je maar lekker verwennen door je bijna-man! ;)

  5. Jeetje wat een verhaal! Superkut voor je, beterschap!! Laat die opvrolijk-bloemetjes en beterschapschocolade maar binnenstromen!

  6. Ohh die paaltjes! Die ken ik wel ja… :( Balen joh! Echt onwijs shit.
    Ik heb ooit mijn pols gebroken en toen zat alleen mijn onderarm in het gips. Dat vond ik al irritant, laat staan je hele arm! Sterkte!!

  7. Ik heb twee keer mijn arm gebroken. Een keer mijn pols, de andere keer zat er gips tot mijn bovenarm. Eerste keer gevallen (het gebeurt niet alleen jou gelukkig!) en de tweede keer met gym. Beide keren toen ik nog klein was, dus hopelijk ben ik 'ervan af'.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *