Papa


Jij hebt jouw idee
Ik heb mijn ideeen
En we zwerven in gedachten
Maar we komen altijd thuis
De waarheid die je zocht
En je nooit hebt gevonden
Ik zoek haar ook en tevergeefs
Zolang ik leef

Vroeger kon je streng zijn
En god, ik heb je soms gehaat

Vroeger was ik driftig
Vroeger was jij driftig
Maar we hebben onze rust gevonden
En we zitten naast elkaar
En we zeggen niet zoveel

Maar papa, ik hou nog steeds van jou



__________________________________________________________________________________

Verdorie.
2 behandelingen en 7 nachten in het ziekenhuis later is er nog steeds onduidelijkheid over het probleem wat zich afspeelt binnenin mijn vader.
Hij is gelukkig niet meer -12 kilo lichter, hij is inmiddels weer aangekomen tot een minus van -8, maar nog steeds erg mager, zwak en een ongezonde kleur.
De waarschijnlijke volgende stap is nu een echte, zware operatie waarbij zijn galblaas & een gedeelte van zijn alvleesklier verwijderd wordt, en daarna wordt alles weer aan elkaar gemaakt.
Maar dat schijnt een erg zware en langdurige operatie te zijn.
Nu is hij een voorbeeldige patient (aldus de artsen) omdat zijn lichamelijke conditie en gesteldheid dat goed aankunnen, maar het is allemaal zo’n tegenvaller omdat hij eigenlijk vorige week voor een dagopname een aantal uurtjes moest blijven, en nu ligt hij al een week in het ziekenhuis, zonder resultaat. Natuurlijk is hij daar in goede & bekwame handen bij mensen wie ik volledig vertrouw, maar ik vind het zo vervelend voor hemzelf & mijn moeder. Ze hebben het behoorlijk zwaar zo, vooral de onzekerheid en afwachtende situatie is zenuwslopend.
Ik hoop dat er zo snel mogelijk een oplossing gevonden word & daar iets positiefs uit voortkomt.
We blijven positief. Dat wel, kop op :-)

Je merkt nu ook echt wie er voor je klaarstaan en wie niet. Ik heb zelf weinig behoefte om te praten maar ik moet echt zeggen dat ik erg onder de indruk ben van mijn vrienden, vriendinnen, familie & collegae die zo ontzettend aan ons denken.
Anderen waarvan ik juist verwachtingen had omdat ik zelf ook veel voor hen heb gedaan in soortgelijke situaties heb ik niet of bijna niet gesproken. Jammer om dat te realiseren, maar wel duidelijk.
En de mensen die ons steunen & met regelmaat vragen: hoe is het nu?
Damn appreciated, thanks!

Desondanks alle stress & chaos gaat ook het reguliere leven door, vandaag heb ik een erg positief gesprek gehad op school, is mijn onderwerp voor mijn scriptie (‘Het belang van inzet van filmeducatie voor lager, middelbaar onderwijs en de opleiding CMV als middel om sociaal maatschappelijke issues aan te snijden’) bejubbeld & heb ik weer wat achterstand weggewerkt. Per 1 november ben ik klaar, dan moet ik alle resultaten binnen hebben & alles af, en dan op 30 november is mijn diplomauitreiking. Natuurlijk hoop ik dat tegen die tijd mijn moeder, broer én vader erbij kunnen zijn :-D
Natuurlijk ben ik verder iedere dag in het ziekenhuis, maar zaterdagavond ben ik toch even uit eten geweest & wezen dansen met Jess & Sjors in The Jam om mijn gedachten te verzetten. Bovendien vind mijn vader zelf ook dat ik gewoon leuke dingen moet doen, hij is ook dagelijks te vinden in het Internetcafe van het ziekenhuis, hihi :-)
Vanavond ga ik daarom met Jess naar Ladies Night in Holland Casino, ik heb een nummer van mijn vader gekregen waarop ik in moet zetten, dus ben benieuwd ;-)
Morgen ga ik sporten met Jess, gisteren even langs de sportschool geweest waar ik zowaar een complimentje kreeg waar ik van ging blozen. De meneer van de sportschool (die mij al kent vanaf mijn 16e) vertelde me dat ik nog steeds mooier werd. Hihi.
Zaterdagavond ga ik weer eens oppassen bij mijn kleine meiden Lot & Line, en over een weekje ben ik alweer jarig, poeh!
Zondag ga ik lekker met film bezig zijn, goed voor mijn scriptie, en ’s avonds naar Super Sunday.

Woensdag is het dan zover, 22 jaar geleden rondom 06:50 zag Lindsay het wereldlicht! ;-)
Ik vier het zondag de 2e van oktober, maar op woensdagavond zelf ga ik mezelf verwennen door naar de premierefilm van het Filmfestival te gaan: ‘Leef!’ in de Studio.

Nu, ik ga snel weer verder met alle zaken hier, bedankt dat jullie mijn logjes nog zo trouw volgen, zelfs wanneer ze minder vrolijk zijn dan altijd.

Lindsay
xxxx

Dit artikel is geplaatst in PERSOONLIJK. Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *