Nu

4 maanden
Een kwartaal en een maand
122 dagen

En nog voel ik als gisteren hoe de vloer onder mijn voeten verdween

Ze zeggen, dood is dood
Uit het oog uit het hart
Maar wie dat gelooft die had nooit lief

Denk niet dat de liefde verdooft
het schrijnt en het krast
Zodat jouw gezicht
steeds dieper in mijn geheugen wordt gegrift

Ik denk aan dingen die ik nooit zal hebben

Je geeft me niet weg als ik zal trouwen
Mijn dikke buik zal van mij geen opa krijgen
De miniatuur die ik voortbreng met blonde staartjes krijgt geen Dikkie Dik voorgelezen

Noch wordt ze opgetild of op de schouders gezet

Of samen aan de waterkant
turend naar een dobber
Stoeien en wat is opa sterk!

Ik haat het en maak me kwaad om wat van me afgenomen is zonder dat iemand daar zeggenschap over had

Ik troost me alleen dat jij daarboven veel beter op ons allemaal kan letten dan hier beneden

En ik luister naar je muziek
Freddy Mercury zingt soms helemaal voor mij alleen

Heb je hem al ontmoet en gezegd dat wij eindeloos Queen luisterden samen
Dat geen jong meisje van 8 zo geroerd kon zijn toen hij geen weerstand meer kon bieden aan zijn ziekte en dat we samen huilden om het verlies

Dat meisje is nu 22, veegt weer een traan weg en probeert je trots te laten zijn op wie ze is en wat ze doet

Ik hoop maar dat je me een beetje in de gaten houd

Ik mis je nog steeds zo veel papa. Kom je echt niet terug?

Ik kan niet wachten je weer te zien

Maar eerst zorg ik dat ik hier een onvergetelijke indruk achterlaat
Voor jou

En dan kun je daarboven zeggen
Freddy, jij had jouw Queen

Dit is mijn prinsesje

Watch her go

She will rock you. She’s a champion.

Lindsay

9 reacties

  1. Lieve Linds,je hebt het mooi verwoord
    je gevoelens het doet pijn om het te lezen en ik zit hier met traantjes dit voor je te schrijven. Maar ik ben trots op je meisje,
    en ik weet het zeker dat papa op ons let en trots op je is.
    Liefs mam.

  2. Heey mop, het is inderdaad erg mooi geschreven. Ik weet wat je bedoelt. In jouw hart blijft hij altijd bij je. En door middel van jouw verhalen zullen jouw miniatuurtjes hun opa wel kennen. (Natuurlijk kun jij ze ook "Dikkie Dik" voorlezen) Dikke knuffel, Dees

  3. Wederom laat je mij een traantje wegpinken, het gevoel dat je beschrijft is zo herkenbaar. En die voorbeelden die je geeft voelen zo hard aan.
    Ik ken je niet, jij kent mij niet. Ik ben hier een keer per toeval beland. Maar het gevoel dat je omschrijft delen we.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *