Niets, behalve dan

Lusteloos, geen energie, liefde vraagt: gaat het pop?
Vroeg naar bed en sta toch moe weer op

De reden kan ik niet verzinnen, alles gaat goed
Een fijn leven en een glimlach op m’n toet

Tsjah, druk met school, een sociaal leven en mijn baan,
Bovendien, ik ben jong dus dat kan ik aan

Ik zit te gapen achter mijn toetsenbord en zucht
Een collega en ik dollen wat over ‘met de vut’

En ineens floep ik eruit, zonder dat ik het aankomen zag:
Het is alweer bijna mijn vader’s verjaardag

Daarom ben je zo moe, oppert zij meteen
En ineens prik ik door de vage klachten heen

Ik ben niet intens verdrietig, of zwaarmoedig triest
Het hoort inmiddels bij mijn leven, dit verlies

De rouw die is voorbij, zoals dat heet ‘een plek gegeven’
Ik praat er rustig over en geniet extra van het leven

Maar die verkregen ‘plek’ staat haaks op wat is voor altijd
Het is geen vakantie waar je nu wel weer van terug mag komen, wij zijn jou echt kwijt

Vier jaar geleden, klinkt best kort of juist heel lang
Behalve dan
Wanneer ik eigenlijk nog veel meer zonder je moet

Mijn hele leven lang

Dit artikel is geplaatst in PERSOONLIJK en getagged , , . Bookmark hier de permalink.

One Response to Niets, behalve dan

  1. René zegt:

    Mooi geschreven lief.Het zal dit verlies nooit goed maken, maar ik (en met mij vele anderen) zullen altijd van je houden en voor je klaarstaan. Take care lief.Love u.IksRené

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *