Lief dagboek: week 13

Brunch Tweede Paasdag1459177485363Strand woensdag
Shaun T T25Speck gin tonicPrikpil in je bil
Soy UtrechtBloemetjeNetflix StreamTeam

Heb je wat goeie grappen uitgehaald afgelopen vrijdag of ben je zelf flink in de maling genomen? Ik vond een aantal 1 april-grappen wel erg geslaagd, zoals de aankondiging dat de Raketjes uit de handel zouden gaan, de Google fiets of de tompouce deodorant van Hema. Vaak zijn 1 april-grappen flauw, maar deze kon ik – ook vanuit mijn oude vak als online en social media – erg waarderen. De grappen waren leuk bedacht en goed uitgezet op de verschillende online kanalen. Ik heb zelf niemand in de maling genomen en ben ook niet gefopt. Maar het was wel een leuke en drukke week! Kijk je mee? 


Maandag
Vandaag is het Tweede Paasdag en brunchen we met mijn schoonfamilie bij Van der Valk Houten. Ik hou niet zo van gekke frutsels en versieringen op babyhoofdjes, dat is niet mijn smaak of stijl. Ik vind het dan net een paasei, sorry not sorry. Maar vandaag is het Pasen, dus dat is één van de weinige momenten dat je er als een paasei uit mag zien, haha. Dit strikje zat gratis bij een jurkje dat Tara op haar verjaardag droeg. Ik vind het nog steeds niet je van het, maar we vonden het wel grappig voor de brunch.

Brunch Tweede Paasdag

Het was een typische Van der Valk brunch, lekker (vr)eten! Hoewel ik niet compleet los ga, hou ik mijn punten niet bij in de Weight Watchers app. Normaliter heb ik op maandagavond cursus, maar dat gaat op deze feestdag natuurlijk niet door. Op het moment dat dit dagboek online verschijnt, ga ik vanavond weer naar cursus. Ik ben nerveus, want ik heb deze week meer chocolade, ijsjes en etentjes gehad dan gebruikelijk.

Ik ga daar geen smoesjes voor verzinnen, ik ben er namelijk zelf bij op het moment dat ik al die lekkernijen in m’n waffeltje stop. Ik denk dus dat ik ben aangekomen deze week. Ik weet na vanavond wat de schade is, want ik weeg me alleen op de cursus. Later deze week zal ik een update schrijven over mijn WW-avonturen tot dusver. Mijn reviewperiode duurt nog 3 weken, dus er verschijnen in totaal (denk ik) nog 2 updates: die van deze week en na afloop nog één.

Dinsdag
Vandaag komen we lekker bij van alle feestelijke gebeurtenissen en doen we rustig aan. Ik maak weer een weekvoorraad granola, wandel wat met Tara en zap ’s avonds langs wat pulptelevisie, zoals Kerels met een Kleintje. Gewoon een doodnormale dag met weinig bijzonders te melden.

Granola

Woensdag
Ik begin de dag met een date met een oude vlam. Shaun T. – die me in 2013 flink afbeulde met Insanity – traint me dit keer met T25. Ik ga niet all the way zoals destijds (waar ik braaf 60 dagen achter elkaar het programma afdraaide), maar vind het leuk om zijn trainingen te combineren met het hardlopen.

Shaun T T25

Dat hardlopen gaat de laatste weken weer als een tierelier. Ik pushte mezelf om weer eens de 10K aan te tikken (niet zeiken maar doorlopen Lins, zoiets werd mijn mantra ;-) en sindsdien heb ik telkens 10K of iets meer gelopen. De laatste keren zelfs weer onder het uur, yeah!

1459177485363

Zaterdag aanstaande loop ik een uur tijdens de sponsorloop van Lopen voor Lyme voor Lisanne Leeft. Ik kreeg een bericht van de teamcaptain dat er onwijs veel donaties voor mij als loper zijn gedaan sinds mijn blog daarover verscheen. Jullie zijn geweldig, hartstikke bedankt! Wauw, echt te gek dat zoveel meelezers een bijdrage hebben gedaan voor Lisanne. Als je deze blog hebt gemist, lees je hier de achtergrond. Enne, als je nog niet hebt gedoneerd, maar dat wel graag zou willen: je kunt nog tot vrijdag doneren. Je helpt Lisanne er enorm mee!

Scheveningen woensdag

Pannekoek Hartbeach

Woensdagmiddag lunch ik met mede-mama’s Dionne van perrongeluk.com en Sabien van depatatgeneratie.nl op Scheveningen. Dionne en Sabien zijn net als ik gewoon lekkere nuchtere moeders en van dezelfde leeftijd (sorry Dionne, jij bent jonger, maar erg volwassen ;-). De zon schijnt en ik eet een heerlijke pannenkoek bij strandtent Hartbeach. We spotten één man die in zijn Speedo het zeewater trotseert, de held. Ik krijg helemaal zin in de vakantie aan zee die René, Tara en ik in mei geboekt hebben.

Strand woensdag

Dionne, Sabien en ik ouwehoeren de middag vol en iets voor de avondspits rijd ik weer naar huis. ’s Avonds heb ik – zoals iedere woensdagavond – pianoles en daarna duik ik m’n nest in.

Donderdag
Just another day at home met mijn favoriete, kleinste mensje. ’s Avonds ga ik op de fiets naar Utrecht, waar ik met oud-klasgenoten ga eten. Ik ben iets eerder, dus scoor een nieuwe maandvoorraad ballen bij Lush en slenter over de gracht. Toch even mijn portie Utrecht bijwerken ;-).

Lush aankopen

We schuiven rond 19u00 aan bij Speck. Ik had daar goede verhalen over gehoord en de tent ziet er vanbinnen prachtig uit. Je ziet de stukken vlees in de glazen koeling hangen en mijn gin tonic smaakt verrukkuluk.

Speck gin tonic

Helaas kan ik van de maaltijd niet hetzelfde zeggen. Ik had wellicht te hoge verwachtingen, maar ik vind het maar zo-zo. Terwijl het vlees natuurlijk het paradepaardje is van een restaurant dat zich Speck noemt. De drankjes vind ik heerlijk, maar voor het eten kom ik hier niet meer terug. Sorry Speck!

Vrijdag
1 april, prikbil in je bil! Door mijn baarmoederafwijking kan ik geen spiraal laten zetten. Jammer, want dat leek me een fijne anticonceptiemethode. Helaas zit dat er niet in. Daarom besluit ik voor de prikpil te gaan. Zo word ik niet iedere dag geconfronteerd met het feit dat ik anticonceptie moet gebruiken. Het lijkt me stom om iedere dag (weer) de pil te moeten nemen, juist omdat onze kinderwens voor een tweede door mijn afwijking eigenlijk van de baan is.

Prikpil in je bil

Ik ben bang dat ik dan iedere dag bij het innemen denk: “Hoi pil, ik moet jou slikken omdat mijn baarmoeder zo verrot is dat ik geen gezond, tweede kindje kan dragen”. Met de prikpil word ik daar maar eens per kwartaal aan herinnerd ;-). Uiteindelijk willen we een meer permanente oplossing, maar voorlopig vinden we dat iets te definitief. Eerst maar eens verwerken wat we recent op ons bord hebben gekregen.

Over borden gesproken: het kan niet op, vandaag eet ik ook buiten de deur! Snap je nu waarom ik denk dat ik aangekomen ben deze week? Woensdag lunchen op Scheveningen, donderdag drankjes en vlees bij Speck en vanavond eet ik met mijn broertje bij Soy in Utrecht. Mijn broertje is vegetarisch en had nog altijd een diner tegoed voor zijn 29e verjaardag. Ik begreep van andere vega’s dat Soy fantastische gerechten had en dit keer klopte de verhalen als een bus!

Soy Utrecht

Djiez, ik heb zo ontzettend lekker gegeten! Ik zou zweren dat de saté, garnalen en pekingeend hartstikke echt waren, maar alle gerechten zijn compleet vegetarisch en dus gemaakt van vervangers zoals tofu en soja. Niet gek natuurlijk, als je je restaurant Soy noemt. Overigens moet je er niet gaan eten voor de sfeer, want het oogt en voelt als een typisch afhaal-restaurant. Maar wat ontbreekt aan inrichting en hipheid, maken de gerechten meer dan goed.

Soy met Ber

M’n broertje was ook onder de indruk van de keuken en na afloop wandelden we naar de watertoren om een ijsje bij Il Mulino te scoren. Mijn ijsje was lekker, maar niet zo lekker als bij Venezia of Italia. In Utrecht heb je verschillende ijssalons. Roberto Gelato is de onbetwiste prijswinnaar (ieder jaar weer geloof ik), maar Il Mulino, Italia, Roma en Venezia zijn goede tweede plekken.

Mijn voorkeur gaat toch uit naar Venezia en Italia. Dat is natuurlijk heel persoonlijk, zijn er meelezende Utrechters die een andere voorkeur hebben? Ik vind het ijs van Italia erg lekker en hun smaak-experimenten met ijs van de week heel leuk. Vorig jaar hadden ze chocoladeijs met een pepertje, damn dat was goed! Ik hoop dat ‘ie dit jaar weer terugkomt.

Zaterdag
Burgerlijke boodschappendag! Alsof ik nog niet genoeg ijs op heb, wandelen René, Tara en ik ’s middags naar Italia. Ook kopen we een mooie bos bloemen voor een vriendin die is gaan samenwonen. Tara krijgt van de bloemist een eigen bloemetje, zo lief!

Bloemetje

Ik vraag de bloemist om in plaats van een gewoon boeket, een soort combinatie van verschillende, losse bloemen te maken, zonder groene opvulling en blad. Best cool geworden, al zeg ik het zelf.

Bloemetje boeket cadeau

Ik hou persoonlijk niet van boeketten met veel groen. Al die bladeren, van die suffe takken ertussen of groenmateriaal, ik vind dat zo ontsierend. Dit is misschien onaardig om op te biechten, maar ik gooi al die groene (op)vulling vaak weg thuis als ik een boeket krijg. Dan zet ik alleen de bloemen in een vaas, hihi. Ik hou van simpele bloemen zoals pioenrozen, lelies of tulpen. Of zo’n combinatie van verschillende, losse bloemen zoals ik de bloemist liet maken vandaag. Dat ga ik vaker laten doen, ook voor thuis.

Fuller House Netflix

De rest van de dag kijk ik 10 (!) afleveringen van Fuller House op Netflix. Eén van de tofste samenwerkingen ooit, ik ben sinds vandaag #streamteam blogger voor Netflix. Dat betekent dat ik over Netflix films of series zal bloggen. Wat natuurlijk geen opgave is voor een series- en filmfreak als ik. Dit soort dingen zijn toch fucking awesome om te mogen doen voor mijn blog? Ik ben helemaal in mijn nopjes met Netflix en het ontvangen device waarop ik lekker (marathons) kan kijken.

Netflix StreamTeam

Zondag
De bloemen brengen we langs in Maassluis, waar één van mijn vriendinnen naartoe is verhuisd. We kletsen gezellig bij en rijden ’s middags terug naar huis. De rest van de dag doen René en ik rustig aan en sluiten de week af zoals we iedere week samen doen. Lekker eten, bijpraten, even bewust tijd met elkaar zonder smartphones, televisie of tablets.

Maassluis

Nu is het maandagochtend en ben je weer helemaal bij. Vandaag heb ik therapie, een kennismakingsgesprek bij een uitzendbureau en vanavond Weight Watchers. Daarnaast is het vandaag precies 10 jaar geleden dat mijn vader stierf. Zijn 10e sterfdag, bizar. Hij is al een decennia lang niet meer bij ons. Dit gedicht schreef ik voor hem en las ik voor op zijn uitvaart:

Gedicht papa Lindsay 2006

Mijn vader en ik hadden niet de allerbeste band. In mijn fantasie als meisje wenste ik dat mijn vader was zoals vaders in televisieseries of vaders van vriendinnen die samen gingen winkelen, of naar concerten gingen. De band zoals de vader in Full House met zijn dochters had, wauw, dat moest toch fantastisch zijn? Ik had hoge verwachtingen en hij kon daar niet aan voldoen. Dat was eigenlijk voor ons beiden verdrietig. We hadden ontzettend vaak ruzie en meningsverschillen. Schreeuwend stonden we tegenover elkaar, hard tegen hard. Waarschijnlijk omdat we verschrikkelijk veel op elkaar leken.

Nu ik ouder word, zie ik namelijk dat hij op zijn manier die vader probeerde te zijn. Hij was erg betrokken bij mijn schooltuintjes en vissen, een hobby die we eigenlijk samen beoefenden. Ook stond hij altijd klaar voor de scoutingvereniging waar ik jaren lid was. Op kamp in de meivakantie, zwemwedstrijden, speciale scouting-evenementen, hij bracht me altijd weg en haalde me braaf op. Ook later, toen ik als 12-jarige voor het eerst uit ging. Hij was het er absoluut niet mee eens dat ik op zo’n jonge leeftijd al op stap ging en liet dat duidelijk merken, maar hij stond er wel. Ruim na middernacht wachtte hij me op, ondanks zijn afkeurende woorden.

Papa,Lindsay,BerryMijn vader met mijn broertje en ik als een stel hangaapjes. Ik weet niet waarom mijn broertje volledig in een soort regenpak is, haha! Ik denk dat ik hier aan jaartje of 6 ben, dus rond 1989. 

Jammer genoeg kan ik hem dat niet meer zeggen. Ik was 22 toen hij stierf en nog volop in mijn ontwikkeling als adolescent. Puber-af, maar nog lang niet emotioneel volgroeid. Het rijpen naar een volwassen mens – de adolescentie – wordt beschouwd als de periode van ongeveer 14 jaar tot grofweg midden twintig. Niet gek dat we clashten, ik vind het nu al lastig om Tara soms los te laten. Kun je nagaan als je dochter op de rand staat van volwassenheid en je haar bijna definitief ‘kwijt’ raakt als je kleine meisje.

Familie 6 januari 001 papa en ik
Mijn vader en ik in januari 2006, 2 maanden voor hij stierf
(hij is hier al sterk vermagerd, want hij had kanker).

Ik denk dat hij een te gekke opa voor Tara geweest zou zijn, heel betrokken en met alle wilde acrobatentrucjes die hij ook met ons als kind deed. Ik weet zeker dat mijn vader en ik, nu ik zelf volwassen ben, elkaar veel beter zouden begrijpen. Daar fantaseer ik nu soms over. Ik ben niet langer verdrietig over mijn oude fantasieën, hoewel het natuurlijk wel eens gepaard gaat met tranen, maar het is okay. Juist omdat ik op hem lijk en inmiddels snap dat hij op zijn manier zijn stinkende best deed om de juiste vader voor mij te zijn. Het is goed zo. Dus vandaag is een mooie dag met een verdrietig randje.

De aankomende week is gelukkig iets minder druk dan de afgelopen week. Ik vind al die sociale activiteiten hartstikke gezellig, maar vaak ben ik daarna wel toe aan tijd voor mezelf. Ik ben een soort sociale einzelganger. Ik hou van etentjes, feestjes en sociale, gezellige dingen, maar heb net zo goed evenveel tijd en ruimte voor me-time nodig. Deze week ga ik dus lekker solonaise, zoals Faberyayo zou zeggen.

Heb jij fijne Paasdagen gehad? Enne, nog in flauwe 1 april-grappen gestonken? Voor nu een fijne, nieuwe week én maand gewenst!

Liefs,
Lindsay

17 reacties

  1. Ijs! Ik heb het nog niet gegeten en het was zo mooi weer! Vroeger was er op de Amsterdamsestraatweg een ijssalon, volgend mij heette die Roma, de man was een kennis van mijn oma dus kregen we altijd extra veel ijs :-) dat was nog eens leuk! Nu gaan we meestal naar Italia, gelukkig zit die gewoon in Houten

  2. Wauw, wat stel jij je open en kwetsbaar op, mooi! Oh wil je nog een goede ijstip: naast het parkcafé aan het Wilhelminapark zit sinds vorig zomer een ijssalon Vorst. Als je het mij vraagt is dat echt de nieuwe favoriet! Allemaal zelfgemaakt, vers ijs. Echt een aanrader!

  3. Wat een prachtig stuk over je vader. Mooie foto’s van vroeger. Ik ben groot liefhebber van ijs. Half april bezoek ik Utrecht. Dan zal ik aan je tips denken. Lieve foto van Tara met haar bloemetje. Wat betreft het groen bij bloemen, ben ik met je eens. Ik zoek altijd boeketten zonder of vraag ernaar. Fijne week!

  4. Yeahh IJS! Dat wilde ik ook, maar het kwam er niet van. Mooi stuk over je vader, en hoe hij een leuke opa zou zijn. Herkenbaar ook, mooi met een verdrietig randje. Mijn vader is 8 jaar geleden overleden, en nu ik net een kindje heb merk ik dat ook weer meer. Aan de ene kant zijn we inmiddels 'gewend' aan de nieuwe situatie, maar dat mijn dochter maar één opa heeft, en dat de man mijn vader nooit heeft gekend, is nu wel weer extra jammer (ik kan het even niet beter formuleren, hoewel dit er een beetje gek staat). Desalniettemin: fijne week!

  5. Roma op de Burgemeester van Tuylkade …menig km's voor gereden.
    Mijn broer (overleden bij een auto-ongeluk toen hij 26 was nu al weer bijna 17 jaar geleden) haalde daar altijd voor mijn moeder en mij ijs….werd altijd super goed verpakt zodat het bij aankomst in Vianen nog steeds goed bevroren was…..mooie herinneringen..maar ook stiekem een verdrietige

    Kippenvel van het gedichtje over je vader……..zelf absoluut geen band e/o contact met mijn "vader"……helaas

  6. Sterkte met de sterfdag van je vader. Nu ik het opschrijf staat het superraar, maar ik weet niet hoe je dat anders moet zeggen. Lijkt me lastig.

    Overigens denk ik dat al het ijs en ander voer niet zo heel veel schade hebben aangericht, woensdag in ieder geval zeker nog niet :P

  7. Wauw wat een prachtig gedicht. Ik kreeg echt tranen in m’n ogen. Deels herkenbaar omdat Michel z’n moeder niet meer leeft en we beiden soms proberen in te vullen hoe ze als oma zou zijn geweest. Fysiek dan want voor ons is ze ook gewoon oma alleen dan m.i.a om het zo maar te verwoorden.

    Ik had trouwens nog gefangirld over je op m’n blog ;).

  8. Liefje, wat heb je dat over je vader mooi beschreven. Brokkie in mijn keel weer. Sterkte vandaag!

    Verder zoals altijd een heel fijn overzicht. Wat heerlijk van Netflix en de oh zo fijne date met die dames. De foto van Taar met haar bloem heeft mijn dag gemaakt. Thanks. Lieve groetjes en de dikste zoen XX

  9. Wow Lindsay je bent een topper. Je gaat hardlopen om een ander te helpen en hoe je over je vader en vader-dochter schrijft is bijzonder mooi.

    Ik heb vandaag De kleine zeemeermin gekeken, nog altijd een traantje hoor op het eind als Triton en Ariel afscheid nemen.

  10. Wat een blog vol emoties, van fijn (paasei Tara…smelt), naar rot (kinderwens), naar weer fijn (strand, hardlopen, bloemen), naar verdrietige en mooie herinneringen. Alsof het allemaal niet in 1 week zou kunnen passen. Mooi hoe je alles gecombineerd beschrijft; het luchtig houdt en tegelijkertijd binnen laat komen…over dromen van vroeger en nu, het loslaten ervan en het accepteren dat dingen anders lopen dan je droomt.

    De gebeurtenissen in je leven raken me, maar bovenal de manier waarop je ermee omgaat en het deelt. ♡

  11. Je gedicht voor je vader raakt me zo! Ik ben mijn vader verloren toen ik 20 was. Een beetje in dezelfde fase als jij toen. Ook ik botste erg met hem maar nu, bijna 7 jaar later, zie ik steeds beter hoe hij het allemaal bedoelde en dat hij zijn best deed op zijn manier… Ik zou graag willen weten hoe we als volwassenen met elkaar om hadden kunnen gaan! En hoe hij was geweest als opa!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *