Later als ik groot ben


Ze fietsen voor me. Met z’n drieën naast elkaar, zodat ze de weg versperren. Niet opzettelijk, maar giebelend en kletsend.

Roze Eastpak-rugtassen, gympen, spillebenen in hun skinny jeans. Ik gok een jaartje of 14.

Wanneer een gehaaste man in pak zijn fietsbel gebruikt schieten ze in de lach en roepen ‘sorry meneer!’, terwijl ze opzij gaan.
 

Als je klein bent wil je niets liever dan groot zijn. Groot genoeg zodat je in de Python mag, groot genoeg om cola te drinken, groot genoeg om zelf naar school te fietsen en groot genoeg zodat je toegelaten wordt tot de plaatselijke bar/dancing, waar je je eerste alcoholische versnapering nuttigt.
Later als ik groot ben, dan… (vul zelf maar in).

’s Ochtends fiets ik vaak met groepjes tieners op. Ik naar mijn werk, zij naar school. Ze kletsen en giebelen, schreeuwen en lachen. Ze checken onzeker wat hun plek in de groep is, of ze de juiste jeans en merk gympen dragen. Of die jongen met dat petje naar ze kijkt. Of niet. En wat ze daar dan van moeten vinden. Bakvisjes.

Ik stoor me niet, zoals de man in pak. Ik geniet. Niet op een smerige gymleraar-manier wanneer hij deze meiden met Lichamelijke Opvoeding de Coopertest laat doen, neen. Ik geniet omdat ik met warme gevoelens terugdenk aan mijn puberteit. Toen kon ik niet wachten tot ik volwassen zou zijn. Want ik wist het allemaal beter, heus. Als ik later groot ben, doe ik het echt helemaal anders.

Heb ik genoten van mijn pubertijd? Zeker! Nu ik erop terug kijk: wat een geweldige tijd! Maar wanneer je er middenin zit, ben je rete-onzeker! Je denkt dat je de enige bent die zo ontzettend piekert, over van alles! Je bloost je het schaamrood op de kaken wanneer je weer eens iets doet dat je zelf als ‘voor schut!’ bestempelt. Het leven is zwaar, als puber. Daarom verzuchtte ik (en menig pubervriendinnetje met mij): was ik maar volwassen.
Later als ik groot ben!

Lieve pubers van Nederland. Maak fouten. Struikel midden in de kantine. En krabbel weer op. Huil tranen met tuiten als die jongen uit Havo-5 je liefde niet beantwoord. Om vervolgens stiekem te zoenen met die nerd uit je klas, die toch wel aardig is. Combineer de kortste rokjes met naveltruitjes. Je hebt er nu, statistisch gezien, het beste figuur voor.

En geniet ervan. Van dit allemaal. Ook al denk je nu: was ik maar volwassen. Wat denk jíj wel niet, bejaarde met je blog. Later als ik groot ben, dan…

Dàn lees ik graag jouw blog, die je als 29-jarige schrijft.

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *