Klootzakken en kutwijven

Klootzakken en kutwijven.

Ze zijn als de mieren op een warme zomermiddag wanneer je een broodje probeert te eten op je handdoek.

Je kunt ze blijven negeren, maar dan gaan ze niet weg.
Je kunt ze doodslaan, maar dan dient zich opnieuw een delegatie aan.
Desnoods ga je op een ander plekje zitten, maar na verloop van tijd kriebelt er toch weer een miertje over je been.

Gelukkig doen ze me ook niet meer of minder dan de mieren in het grasveld.

Even irriteer ik me aan het feit dat ze er zijn, maar nog geen seconde later neem ik een hap van mijn broodje en prijs ik me gelukkig dat er soms ook een prachtige vlinder op mijn handdoek gaat zitten.

Mijn vlinders zijn op een hand te tellen. En al zullen er handen vol met mieren zijn, die doen me niets.

Zolang ik maar kan kijken naar mijn vlinders, verschijnt er alweer een glimlach op mijn gezicht en fladder ik met ze mee, hoog boven de mieren uit.

Dag miezerige miertjes.

Ja, wij waren eens de rupsjes, waar jullie miertjes om grinnikten.

Maar kijk ons nu eens. High above you en veel bonter dan jullie saaie mierenmassa ooit zal zijn.
En fragiel dat zijn we, zeker. Maar we komen er altijd bovenop.

So butterfly, here’s a song and it’s sealed with a kiss and thank you miss.
You’re my butterfly, sugar, baby!

Dit artikel is geplaatst in PERSOONLIJK en getagged , , . Bookmark hier de permalink.

3 Responses to Klootzakken en kutwijven

  1. Desiree zegt:

    It's pretty!! Maar zo voel ik het ook.
    Count your butterflies! Forget about the ants!!
    Luv ya girl!!
    Smak!

  2. Jess The MOUSE zegt:

    Ik voel me als een vlindertje….klein mooi wezentje….zo breekbaar als wat idd….maar fok die mieren….mooi verhaaltje lieverd….laf ya….
    THATS SO FETCH!!!!!!

  3. Manuela zegt:

    Echt mooi geschreven Linds! :-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *