Imperfect & loving it!

“Have no fear of perfection – you’ll never reach it.”
― Salvador Dalí

“I always find beauty in things that are odd and imperfect – they are much more interesting.”
― Marc Jacobs
imperfect-3466Anderhalf jaar geleden schreef ik “ImPerfect“. Een blog waarin ik nogal strugglde met mijn extreem hoge eisen. Mijn drang naar perfectie. Mijn angst nooit perfect te zullen zijn, hoe hard ik ook zou werken. Soms lees ik mijn blogs terug. Zoals vandaag. Met een opgelucht gevoel kijk ik terug op deze woorden. Niet omdat ik inmiddels perfect ben. Juist niet. Ik ben ímperfect en dat is écht veel leuker dan ik me destijds kon voorstellen.


Imperfection-is-beauty
Perfectie is saai. Marilyn Monroe – zelf ook behoorlijk in gevecht met haar eigen issues – slaat de spijker op de kop. Ook als je het mij vraagt is perfect behoorlijk boring. Bovendien is het niet haalbaar. Wat precies de reden is dat het je nooit gelukkig zal maken. Wanneer houdt het op?

Wanneer je huid perfect is, vind je je tanden niet wit genoeg. Zijn je tanden gebleekt, dan wil je een vollere bos lokken. Natuurlijk weeg je -10 kilo lichter en is je huis volgens de laatste VT Wonen gestyled. Je bent een geweldige vriendin, een tijger in bed en schat van een dochter. De allerleukste van je vriendinnenclub en scoort het best op de arbeidsmarkt.

Ik word al moe als ik het lees. Pfftt… Als je àlles hebt wat je hartje begeerd en àlles bent wat je wilt, waar huppel je dan deze aardbodem nog voor rond? Natuurlijk is het heerlijk jezelf doelen te stellen en jezelf uit te dagen. Dat is vooruitgang. Maar vooruitgang boek je met vallen en opstaan.

“If at first you don’t succeed, dust yourself off, and try again. You can dust it off and try again, try again.”
― Aaliyah

perfect
Werp eens een blik op je vriendenkring? Zijn zij perfect? Waarschijnlijk niet. Vind je ze leuk? Ja, hartstikke! Ik hou van de unieke eigenschappen die hen zo adorabel maken. Een gekke gewoonte, de sproeten op haar gezicht, het aparte dansje wat ze doet als ze dronken is ;-) Dat maakt ze bijzonder, daar ben ik voor gevallen. Ik vergelijk me niet (langer) met hen, ik zie ze als gelijkwaardig waarin we elkaar juist aanvullen.

Als ik in de spiegel kijk gaat mijn focus niet (meer) uit naar wat er niét is. Natuurlijk heb ik wensen, ik ga niet liegen voor je. Maar deze wensen grenzen niet langer aan ongezond perfectionisme en ik weet dat mijn geluk niet samenhangt met het bereiken hiervan. Dat geeft rust. Ik lach om mijn imperfecties. Ik vind ze soms vervelend maar nog veel vaker hilarisch.

Wanneer ik gekke bekken trek in de lift, hardop (vals) zing op de fiets of vanmorgen zonder make-up de deur uit stap naar mijn werk. Het verandert niets aan wie ik ben. Het doet niets af aan mijn geluk, maar draagt juist bij aan tevreden zijn met wie ik ben.
Ik ben niet perfect. Ik ben mezelf. En dat is veel leuker :-)

BecomingYourself2

“Wat ontzettend moeilijk en ontzettend fantastisch tegelijkertijd is,
is het opgeven perfect te willen zijn en beginnen met jezelf zijn.”
― Anna Quindlen

xoxo Lins

PS: Hanneke, ik weet dat je leest ;-) Ik ben het niet vergeten, deze is voor jou!
Weg met onzekerheid! :-)

6 reacties

  1. Lieve Lindsay

    Wat een mooie blog weer en inderdaad je had dat als kind al je wilde in alles perfect zijn, en dat is niemand maar je had wel altijd die drang om het te willen zijn.( En je weet vast nog wel het oefeningetje wat ik dat met je deed voor de spiegel)
    Ben blij dat je nu inziet dat dat niets van jou als persoon afdoet je bent lief je vriendinnen mogen je graag en inderdaad je bent een SCHAT van een dochter.En je a.s man René vind jou de allerliefste.
    En Ik wil met trots zeggen dat ik er heel trots op bent dat jij mijn dochter bent.

    Love you mam

  2. Wat een ontzettend goeie blog. Soms vind ik jouw stukjes zo inspirerend! Perfectie is ook maar relatief, omdat ieders kijk op perfectie anders is. Weg met die hoge eisen en onzekerheid! (Jammer dat het soms zo moeilijk is om in de praktijk te brengen.)

  3. Jaaaa you're the best! Uiteraard ben ik het niet vergeten en je slaat weer spijkers met koppen :) Ennn nu er een paar dagen zijn verstreken en de hysterie van een Koninginnenachtje er een beetje af is vind ik je nog steeds een topwijf! Al is het maar omdat je op een debiel tijdstip mijn debiele vragen wilde beantwoorden met engelengeduld. Vooral de "Zeg, hoe spreek je jouw achternaam eigenlijk uit?" Toch wel van die dingen waar ik anders van wakker had gelegen…
    Anyway, dank je zeer! Je hebt er echt een mooi stuk van gemaakt.
    Weg met de onzekerheid! Amen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *