Ik zit niet meer op je gezicht’s boek.

lindsayvallen facebook relationship status quit deleted account
Ik was lid van een website om de updates van mijn vrienden en familie bij te houden. Ja, echt. Met ingang van 1 juli 2014 heb ik me afgemeld van deze website. Ik ken mijn vrienden en familie nog steeds en weet gelukkig ook hoe het met ze gaat. Niet van alle 459 natuurlijk ;-). Ik heb nooit 459 vrienden gehad. Ik heb 3 allerbeste vriendinnen en een handvol beste vriendinnen. Wat ik overigens een prima aantal vind om een intensieve, close band mee te onderhouden.

Mis ik iets?
Die 459 Facebook “vrienden” bestaan uit oud-klasgenoten van het lager of middelbaar onderwijs, studiegenoten, (oud)collega’s, een talrijke kennissenkring, mijn grote familieclan en ieder ander die ik gedurende mijn leven heb ontmoet op feestjes, via gemeenschappelijke vrienden of familie, op afterparty’s en via-via. Waarom zou ik eigenlijk alle updates van de overige 450 (459 – 9 = 450) willen lezen? Feit: na mijn eerste Facebook-loze week heb ik het gevoel werkelijk niets te missen.

We bellen! Of niet.
Mis ik iemand van die 450 Facebook “vrienden”, dan zoek ik ze nu op via andere kanalen. Wanneer je stopt met Facebook vind je andere manieren om in contact te blijven. Leukere manieren, vind ik persoonlijk. Je belt of stuurt een kaart of berichtje. Ik heb mijn eerste Facetime-gesprek gevoerd. Ik maak deel uit van een whatsapp-groep waarin we met elkaar slow-chatten, inclusief foto’s en emoticons. Eigenlijk net als met mijn handvol “echte” vrienden.

In sommige gevallen was Facebook de enige vorm van contact die ik met iemand had. Geen telefoonnummer, geen postadres, geen e-mail. Ik realiseer me dat er een reden is waarom wij deze gegevens nooit uitgewisseld of geüpdate hebben. Soms verdwijn je uit elkaars adresboekje of telefoonlijst zonder reden. No hard feelings.

Niemand mist mij (op Facebook)
De bittere waarheid van een online vriendenboekje. Welgeteld 1 whatsapp bericht van mijn tante (!) waarin ze vraagt of ik van Facebook weg ben en 1 appje van een vriendin (‘ik kan je niet meer vinden’): dat is alles. Mijn vertrek maakt geen indruk. Evengoed no hard feelings, het bewijst des te meer dat 450 Facebook “vrienden” een illusie is. Iedereen op Facebook weet dat ik een blog heb. Zie ik een ontzettende stijging in mijn bezoekersaantallen omdat mijn voormalige Facebook “vrienden” nieuwsgierig zijn naar wat ik doe? Nee. Natuurlijk niet.

Hypocriet hoor, je hebt toch nog andere social media kanalen?
Zeker, de bedrijfspagina waar je lindsayvallen.nl kunt liken bestaat nog wel. Deze pagina is werkgerelateerd: om in te zetten als kanaal voor PR van mijn weblog en heeft weinig te maken met mijn eigen Facebook-account waar ik persoonlijke statussen plaats en lees. Mijn Twitter-, Instagram-, Pinterest-, YouTube– en Google+ account zijn ook nog actief om diezelfde reden. Daarnaast is mijn blog natuurlijk mijn absolute #1. Maar op deze kanalen ben ik niet dagelijks in contact met vrienden. Dus ik ben nog lid én redacteur van verschillende media, maar sla voortaan het invullen en lezen van het persoonlijke, online vriendenboekje over. Dat vind ik wel een leuk bedachte metafoor, al zeg ik het zelf ;-).

Afkickverschijnselen?
Hoewel het verwijderen van mijn persoonlijke Facebook-account misschien cold turkey lijkt, spookte het al enige tijd door mijn hoofd. Dinsdag 1 juli 2014 vond ik een gewoon een mooie dag, zodoende deactiveerde ik mijn persoonlijke account. Zoals ik in de 2e alinea al schreef: ik mis het niet. Dat valt me absoluut mee, ik had verwacht het zwaar te hebben. Ik vind het soms moeilijk maat te houden: met eten, dat ene wijntje (lukt bijna nooit!), te lang blijven hangen op een feestje of toch dat winkelmandje volproppen in de sale. Tot mijn grote verbazing doet het gemis van Facebook me niets. Geen cravings, niet René’s telefoon pakken om zijn tijdlijn door te scrollen, nada. Prima dus.

Zure ex-roker
Iedereen kent wel een zure ex-roker. De eens verstokte roker die na het stoppen een heuse moraalridder en zwaar anti-roken is. Ook dat ben ik niet. Ik ben niet anti Facebook en veroordeel Facebookers niet. Als er een foto wordt gemaakt, kan ik niet getagd worden. So what. Ik krijg ‘m nu direct via whatsapp toegestuurd. Ik heb nog geen feestje gemist en als dat wel zo is, merk ik het toch niet ;-). Want ik zie de dag erna geen foto’s van the best party evah, heb geen vriendschapsverzoeken te accepteren en geniet na van de herinneringen in mijn hoofd. Omdat ik niet te druk was mijn status te updaten op dat moment zelf ;-).

Bedankt Facebook
Voor de trouwjurk die ik won met een like&win-actie. Omdat het heel gaaf was mijn relatie-status van ‘in een relatie’ naar ‘verloofd’ naar ‘getrouwd’ te updaten. Voor de leuke film die over jou gemaakt is. De biografie die ik van je gelezen heb. Maar ook bedankt voor het creëren van een mogelijkheid mijn gegevens te laten misbruiken voor een catfish-account. Bedankt voor de toenemende angst voor wat jullie precies met mijn gegevens (gaan) doen. Hoe beïnvloedbaar de (gekozen) updates zijn die jullie weergeven.

Bedankt Mark Zuckerberg voor het maken van Facebook. Maar van mij voorlopig geen vriendschapsverzoek.
Plaats update.
Enter.

7 reacties

  1. Hoi Lindsay,
    Ik had je aankondiging al gezien. Goed om te horen dat het zo bevalt, wie weet een voorbeeld voor anderen.
    Ik blijf je wel volgen via je blog ;-) en wie weet tot ziens bij een reünie o.i.d.

    Groetjes van Angela.

  2. Ik miste je in alle eerlijkheid onlangs wel al ;) Ineens bedacht ik me dat ik al een tijdje geen updates van je had gezien en toen bleek inderdaad dat je geen FB meer had. Ik ga zelf in periodes met betrekking tot social media. Een tijd geleden was ik het ook helemaal zat, maar nu vind ik het prima en gebruik ik FB zowel voor mijn blog als persoonlijke account met veel plezier. Ik hou mijn persoonlijke FB wel bewust grotendeels voor bekenden. Maar uiteindelijk ben je toch altijd met een handjevol aan het communiceren omdat niet iedereen het actief gebruikt. Ik vind het jammer dat Path nooit populair is geworden. Stiekem vind ik dat de leukste internettoepassing omdat het een kruising is van Facebook, Twitter en Instagram. Maar je hebt er wel een smartphone voor nodig aangezien het een app is en de meesten gebruiken nu toch al FB of What's App voor dat soort communicatie.

  3. Ik gebruik Facebook voor hobby’s niet om contact te houden met vrienden/kennissen of familieleden, werkt prima op deze manier.

  4. Ik ben helaas te verslaafd aan Facebook om mijn account te wissen, haha. Dapper dat jij het wel doet. Ik vind het nog wel leuk om een beetje op de hoogte te blijven. Real life contact is er gelukkig ook nog genoeg!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *