Het Geheim van Slanke Mensen – week 3: slechte gewoonten

Hey there, fellow nieuwsgierigen! Inmiddels zit ik al in de derde week en natuurlijk zijn jullie benieuwd hoe het gaat. Laat ik het goede nieuws maar meteen delen: ik ben inmiddels weer 0,5 kg. lichter! De weegschaal stond afgelopen maandag op 78,2. Dat betekend in totaal 1,5 kilo afgevallen in 3 weken. Nice! Maar natuurlijk is het niet altijd makkelijk. De afgelopen week heb ik een flinke battle geleverd…

Zoals ik in mijn vorige blog schreef, heb ik (net als iedereen, who am I kidding) ook flink wat demonen. Slechte gewoontes, waar ik mee vergroeid ben. Het is moeilijk om afscheid te nemen van slechte gewoontes. Sommige zijn al zo lang bij me. Het is zwaar en emotioneel om ze vaarwel te zeggen. Maar het is tijd om uit elkaar te gaan.

In het boek en de Facebook-groep van Het Geheim van Slanke Mensen wordt ook uitgebreid aandacht besteed aan slechte gewoonten. Draken, zoals schrijfster Mieke ze noemt. Iedereen heeft haar eigen draken. Het is niet de bedoeling om je draken te bestrijden. Ze zullen altijd bij je zijn, op moeilijke momenten. Hoe je met je draken omgaat, daar staan we deze week bij stil.

Ik ken mijn eigen draken goed. De opdracht deze week is het in beeld brengen van je eigen draken. Vaak zijn draken die stemmetjes in je hoofd, die je plannen willen saboteren. Draken zijn excuses, om toch met je slechte gewoontes door te gaan. Je zet de draken in als je even wilt valsspelen, zo ervaar ik het. “Ja, maar”, en “maar, als”, gevolgd door een argument dat eigenlijk niet telt. Maar in je hoofd praat je het goed. Zo diep zit het, wanneer je slecht gedrag probeert te verantwoorden.

Mijn draken zoals ik ze in beeld heb gebracht zijn de volgende:

Anita Alcohol, samen met Thea Teveel: hoe vaak ik me vooraf voorneem om niet totally waisted te worden, en hoe vaak ik mijn belofte verbreek. Deze dames gaan hand in hand. Niet alleen zonde van de kater (hoofdpijn!), ook van de calorieën. Ik ben zonder alcohol gezellig, zeker, maar laat me toch vaak verleiden door shotjes, nog wat bier, een flesje vino, kortom: met alcohol kan ik moeilijk maat houden.

Veerle Verpest: boehoe, ik heb vanmiddag meer gegeten dan ik wilde, dus wat heeft het nu nog voor zin? Ik kan net zo goed die zak chips/bak ijs/pot drop leegeten, want ik heb het nu toch al verpest. Dat ik het pas écht verpest als ik na 1 luttele reep chocolade of een handje pepernoten helemaal löss ga, snapt mijn draak niet. En na het leegvreten van alle kastjes voel ik me vaak alleen maar slechter. Wat één handje pepernoten had kúnnen zijn!

Dora Doritos en haar drakenvriendin Annie Automatisme: kraak, kraak, kraak, oh is de zak nu al leeg? Volledig gehypnotiseerd loop ik door de Albert Heijn, recht op mijn doel af. Chipsvak en koeling. Doritos en Ben & Jerry’s. Ik reken af, en ergens hoor ik een stemmetje. Stop nu je nog kan! Je wilt dit niet echt! Ik bedoel, come on, je proéft nieteens wat je eet! Thuis ontwaak ik weer uit mijn hypnose als ik de verpakking in de prullenbak verstop. Hûh, heb ik die zak chips leeg én een pint Ben & Jerry’s? Mijn handen zijn koud van het vasthouden van de bak ijs. Niets van gemerkt. Malen, malen, malen deden mijn kaken. Proeven? Never. Dood- en doodzonde. Genieten van eten, dat doen deze draken niet.

Vera Verdiend: over spoiled brats gesproken! Vera heeft de excuus-Truus uitgevonden! Eigenlijk vormt Vera ie-de-re reden om tot een excuus om te snaaien. “Ik heb een goeie dag, dus ik heb dit verdiend. Ik heb een slechte dag, dus ik heb dit verdiend. Ik heb een feestje, dus ik heb dit verdiend. Ik heb de afgelopen week al heel netjes gegeten, dus ik heb dit verdiend”. Cut it out Vera, face it: je bent een slappe draak die geen “nee” kan zeggen.
Je verdient het om een mooi, slank figuur te hebben, dàt verdien je!

En last but not least: Zoë Zo-dik-ben-ik-toch-niet?
Dit is misschien één van mijn grootste draken. Inderdaad, ik ben zo dik nog niet – maar dat wil ik ook niet worden! Ik ben nu wel dikker dan ik zou wíllen! Maar te vaak kies ik nog voor korte termijn denken (yum, ik heb er NU zin in!) in tegenstelling tot lange termijn slank denken (ik heb er zin in, maar dat zegt niet dat ik het ook WIL). Ik word liever slank, op de lange termijn!

Iedereen heeft zo haar/zijn eigen draken, demonen, beren op de weg. Excuses en smoesjes die je jezelf aangeleerd hebt in de loop der jaren. Echter, je zult moeten kiezen. Of je blijft kiezen voor je slechte gewoontes, wat resulteert in gewichtstoename. Of je kiest voortaan, misschien met wat struggle en moeite, voor het aangaan van goede gewoontes.

Dit is geen proces van 3 weken. Iets wat ik misschien in 10 jaar ontwikkeld heb, kan ik niet zomaar overboord gooien. Het blijft een ugly fight, maar ik sta wel op een turning point. Van het kiezen voor slechte gewoontes word ik niet gelukkig. Nu niet, in het verleden niet en in de toekomst niet. En als ik niet gelukkig word van slechte gewoontes, kan ik de draken beter leren negeren.

Mensen zijn gewoontedieren, zelfs als de betreffende habit slecht is. Ik geloof dat eten net zo goed een verslaving kan zijn als andere middelen.

“Food is the hardest boyfriend I ever had to break up with”
*(vrij gewrampeld naar Black Eyed Peas Fergie, die zelf een killer body heeft overigens)

Hebben jullie ook slechte gewoonten waar je mee struggled en heb je al wat eigen draken overwonnen? Ik wens jullie vechtlust toe, en moed – want opnieuw kiezen voor nieuwe gewoontes en oude, vastgeroeste en misschien pijnlijke gewoontes wegdoen will be hard
Maar eventually it will pay off.

Boom boom POW! Geen genade!

Dit artikel is geplaatst in FIT & GEZOND en getagged , , . Bookmark hier de permalink.

4 Responses to Het Geheim van Slanke Mensen – week 3: slechte gewoonten

  1. René zegt:

    Goed geschreven babe! x

  2. Senna zegt:

    Lady!! Super.. T komt wel goed.. Als je daar vertrouwen in hebt dan gaat die knop wel in je hoofd om en leer je die ‘draken’ te negeren..

    Is mij ook gelukt.. Alleen merk ik nu wel dat die ‘draken’ toch weer de overhand beginnen te krijgen.. ‘ik sport Tog zoveel dus kan nu ik zoveel ben afgevallen eten wat ik wil’ En dat is ‘a really bad thought!’ want zo is t ooit eens begonnen..

    Jou verhaal inspireert mij om er weer op te focussen..

    Succes!

    CU at The gym…combat & pump ;-)

  3. Noelle zegt:

    Super goed van je!! Het zijn inderdaad de gewoontes die we hebben waardoor de kilos er langzaam (maar zeer zeker!!) aan groeien. Veel mensen weten niet dat mensen ECHT verslaafd aan suikers en koolhydraten zijn. Toen ik Atkins begon had ik echt afkickverschijnselen. Van suiker word je hyper, je wilt alleen maar meer meer meer. Gierigheid!! Daar moest ik echt vanaf komen. Ik ben nog steeds aan het zoeken waar mijn grens ligt, maar voor nu, 7.5 kg eraf doordat ik geen slaaf van suiker en brood meer ben!!

  4. AwickedWorld zegt:

    Het is bizar hoeveel je alleen al af kunt vallen door gewoon je eetpatroon te veranderen, zonder überhaupt te hoeven sporten. Ik heb het de afgelopen twee maanden geprobeerd en ben 4,7 kilo kwijtgeraakt. Ik pak wel een wijntje, maar laat de chips dan staan. Pak ik 's middags een ijsje in de stad, dan 's avonds geen toetje. Compenseren is denk ik het toverwoord ;) Het enige waar ik echt veel moeite mee heb, is om tijdens het stappen niks uit de muur te graaien, vriendinnen moeten me dan bijna wegslepen bij die vakjes met kroketten en kaassouflés :P Zet 'm op!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *