Got milk? 12 weken kolven voor een prematuur geboren kindje

Kolven medela got milk prematuur

Ik lig nog high van de ruggenprik op mijn ziekenhuiskamer en druk soms op mijn morfinepomp om de ergste pijn van de spoedkeizersnede te dempen. Ik draag een oranje operatiehemd (immers, orange is the new black ;-) en lig daardoor letterlijk met mijn billen bloot. Aan de zijkant heb ik fikse inkijk en dit aangezicht moet niet al te charmant zijn. Maar goed, de afgelopen 5 weken heb ik in het ziekenhuis bijna al mijn gêne verloren ;-). Rond 09:00 uur, twee uur na mijn bevalling, rijdt de verpleegster een geel gevaarte naar binnen. Een melkmachine op wieltjes. ‘Je wilt toch borstvoeding geven?’, vraagt ze bevestigend. Zeker. ‘Dan moet je nu gaan kolven, al krijgt je vroeggeboren dochter nu nog sondevoeding, moedermelk is juist voor prematuren speciaal afgestemd op hun behoeften’. Dat gezegd hebbende, zet ik de toeters op mijn borsten en kolf voor het eerst in mijn leven.  – Lindsay, 3 maart 2015

eerste keer kolven ziekenhuis medela
De eerste keer kolven :’-) En orange is the new black hè ;-)

Inmiddels ben ik 12 weken verder en kolf nog steeds, voor de sondevoeding, maar ook voor het flesje wat ze soms drinkt, of leuker nog, de borst die ze dapper probeert ondanks de moeite die het haar kost. Kolven is niet altijd leuk, zeker niet als je kindje (nog) niet thuis is. In tegenstelling tot het romantische plaatje waarbij je het toppunt van vrouwelijkheid en moederschap ervaart (is er iets mooiers dan een moeder die live haar kind voedt?), zit je een paar keer per dag aan de melkmachine.

Er zijn momenten geweest dat ik de handdoek in de ring wilde gooien. Kolven heeft een behoorlijke impact op je dagbesteding. Je moet alles plannen rond de kolfsessies, terwijl je – zeker met een kindje in het ziekenhuis – ook een behoorlijk druk dagschema hebt. De eerste paar weken kolfde ik 8 à 9 keer per dag, met een interval van 2 à 3 uur. Dit om de productie op gang te krijgen. Het scheelt misschien dat ik al weken ‘lekte’, mijn borsten waren er blijkbaar behoorlijk klaar voor, ook al was ik nog geeneens 30 weken zwanger.

De eerste keer zoog de zuster of René mijn melk vanaf de borstschelp op met een klein spuitje, al snel vulde ik bekertjes van 20cc, daarna 50cc en inmiddels kolf ik met 5 kolf-sessies zo’n 750cc per dag. Dat is geluk hebben, want ik hoor ook andere verhalen in het ziekenhuis. Juist omdat je te vroeg bevalt (en daarbij in mijn geval met een spoedkeizersnede), kan de productie traag en moeilijk op gang komen. Ik kan alleen maar in mijn handen (borsten ;-) knijpen dat het zo goed lukt.

Omdat het zo voorspoedig gaat, kon ik al snel afbouwen. Met 8 keer kolven, ging ik ruim over 1 liter melk per dag. Een hoeveelheid die absoluut teveel is voor een prematuur, zelfs voor een op tijd geboren kindje. In overleg met de lactatiekundige liet ik langzaam aan wat langer tussen de kolf-sessies en minderde in aantal keren. Nu zit er in de nacht 5,5 uur tussen mijn laatste keer ’s nachts en de eerste keer ’s ochtends. Mijn schema is als volgt:

06:00 uur kolven (1)
11:30 uur kolven (2)
15:00 uur kolven (3)
18:00 uur kolven (4)
00:00 uur kolven (5)

Soms varieer ik iets met de tijden, als we bijvoorbeeld nét een gesprek met de arts of andere afspraak hebben op dat precieze tijdstip. Het is voor mij een richtlijn, zodat mijn borsten niet op knappen komen te staan en ik geen klachten krijg. Ook hiermee mag ik in mijn handen knijpen, want behalve twee keer een verstopt melkkliertje dat hooguit hinderlijk was, maar niet pijnlijk, heb ik geen ongemakken of problemen met mijn borsten.

op pad met medela kolf

Het spreekt misschien voor zich, maar des te langer er tussen het kolven zit, des te voller zijn mijn borsten. ’s Ochtends en ’s nachts kolf ik met twee borsten gemiddeld 200 à 230 ml. en met een kortere interval 90 à 130 ml. Ik kolf dubbelzijdig en heb hier de afgelopen 12 weken de Medela Symphony voor gebruikt (lees meer over mijn preemie mom essentials). Een prima apparaat, maar wel wat groot en log om mee te nemen. Daarom heb ik deze week een (tweedehands) Medela Freestyle aangeschaft (en zingen we mee met de Bomfunk MC’s ‘Freestyler, rock the microphone‘ uit de 90’s als lijflied ;-)

Medela kolven lindsay blog  (1)

Een handzamer en lichtere machine, die bovendien handsfree gebruikt kan worden. Zodat ik blogs kan typen tijdens het kolven ;-).

Medela kolven lindsay blog  (2)

Alle benodigdheden moeten na elke keer kolven gereinigd worden en één keer per dag worden uitgekookt. Gemiddeld ben je dus wel een half uur zoet met één keer kolven (10 à 15 minuten kolven, plus reinigen), wat betekent dat 5 keer kolven mij tweeënhalf uur per dag kost.

Deze hele situatie is al hectisch genoeg, mijn dagindeling verloopt via een streng regime (zoals je in deze blog lezen kunt, hoewel dit schema eigenlijk best aangepast mag worden na ruim twee maanden). De hectiek is helaas gebleven, net als onze dagelijkse ziekenhuisbezoeken, waarbij ik twee (soms drie) keer per dag naar het WKZ reis om ons kindje te bezoeken.

Ook hebben we een extra vriezer aangeschaft om alle melk te bewaren. Het ziekenhuis heeft een voorraad, maar er zijn natuurlijk meer moeders dan alleen ik ;-), dus op een gegeven moment werd mij vriendelijk verzocht mijn voorraad thuis te gaan stallen :’-). Ik heb inmiddels ruim 19 liter melk thuis in de vriezer, want ze drinkt nu (bijna 4 kilo zwaar) 525 ml. moedermelk per dag (75 ml. per keer verdeeld over 7 voedingen). Tussendoor leg ik haar om te oefenen nog twee keer aan als ik in het ziekenhuis ben, wat ze dan drinkt wordt van de sondevoeding afgetrokken.

Ik heb de afgelopen 12 weken een aantal keer flink zitten janken omdat ik het kolven ZO kut vond en dacht: ik kap gewoon met die hele klotezooi! Er is voorlopig voldoende melk in de vriezer om haar te voeden en daarna zie ik wel weer. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Als ik niet meer kolf, zal mijn productie afnemen en uiteindelijk stoppen. Dan bedenk ik me hoe graag ik borstvoeding wil geven, juist omdat het me zo fijn lijkt om eindelijk iets ‘normaals’ te kunnen doen, zoals moeders met op tijd geboren kindjes kunnen.

lindsay borstvoeding prematuur ziekenhuis

En dan kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om te stoppen.
Het duurt waarschijnlijk nog wel maanden voordat ik haar volledig aan de borst kan voeden, want drinken uit de borst is met haar conditie erg zwaar. Maar het idee houdt me op de been. Ook de wetenschap dat mijn moedermelk – juist door haar moeilijke start – het allerbeste is, weerhoudt me ervan de handdoek in de ring te gooien.

Maar moeilijk is het wel. Het kolven benadrukt nu continu dat ik in een onwensbare situatie zit, iedere keer weer. Wéér geen baby thuis aan de borst, wéér melk opvangen om naar het ziekenhuis te brengen. En het zal straks ook best uitdagend zijn als ze thuis is en ik nog moet blijven (bij)kolven, omdat ze niet alle voedingen zelfstandig aan de borst kan drinken. Waarbij we een gezonde middenweg moeten vinden tussen borstvoeding, gekolfde melk via de fles en misschien aanvullend sondevoeding.

Kolven is overduidelijk een bevestiging dat we in een verrotte klotesituatie zitten en tegelijkertijd hetgeen wat ik wil volhouden, ondanks de klotesituatie. In het ziekenhuis steekt de verpleging veren in mijn bips, want er zijn (blijkbaar) niet veel moeders die al bijna 3 maanden volhouden te kolven in dit lastige parket. Ik weet niet zo goed hoe ik daar op moet reageren. Misschien is het wel knap, zoals ze zeggen. Maar toch voelt het alsof ik geen andere keus heb.

Ik weet dat ik dit heel, heel graag wil laten werken, en blijkbaar lukt het me daarom vol te houden. Tegelijkertijd snap ik moeders des te beter die stoppen. Want mijn hemel, het is frustrerend en niet belonend om je hele dagindeling om een melkmachine heen te bouwen. Maar gister zei een zuster iets moois tegen me, toen ik (weer eens) mijn gal spuwde.

Beloning? Wil je een beloning? Kijk dan in hemelsnaam eens naar dat wiegje, waar een kind ligt van bijna 4 kilo. Een kind dat 12 weken geleden met 1460 gram geboren werd, wat retehard moest vechten om hier te mogen zijn. En dat vechten is hartstikke zwaar en moeilijk voor haar. Maar ze heeft een ontzettend sterk harnas wat haar helpt.
Jouw moedermelk.

Dus ik KAN gewoon nog niet stoppen, snap je :-).

Liefs,
Lindsay

20 reacties

  1. Wauw, wat een goed artikel….
    Ik volg je al een hele tijd en heb met veel medeleven toen ik nog zwanger was je artikelen gelezen over je te vroeg geboren kindje…
    Toeval wil dat ons zoontje vier weken te vroeg geboren is, natuurlijk laaaaaaaang niet zo prematuur als Tara, maar ook hij heeft wat tijd op de couveuseafdeling doorgebracht. Door jouw verhalen wist ik al een klein beetje hoe zoiets was, in hoeverre je zoiets van tevoren kunt voorstellen. Juist deze verhalen lees je bijna nergens, alleen de vrolijke roze wolk verhalen van de mensen die thuis lekker verwend worden op hun kraambed en waarbij de borstvoeding meteen lukt.
    Ook dit artikel is nu weer heel herkenbaar. En je schrijft het ook nog zo leuk.
    LGelukkig kan ons zoontje nu inmiddels aan de borst drinken, (en sinds hij dat goed kan kan hij er maar geen genoeg van krijgen;)) maar meid wat heb ik een respect voor je dat je al zolang kolft! Echt zo knap!
    Ik vind het al erg om een keer per dag te moeten nu.. In het ziekenhuis moest ik ook 8keer per dag en in het begin kwam het nog niet goed op gang. Ik vond het echt vreselijk…
    Dus zeer terecht dat de verpleging je prijst! Daar mag je zeker supertrots op zijn!

    Hopelijk mag ze snel een keertje mee naar huis, want jee ook daar moet jij echt geduld mee hebben! (Ik had na vier dagen ziekenhuis al de (kraam)tranen over mijn wangen rollen, we zijn uiteindelijk 16dagen moeten blijven)
    Wat een vechtertje die kleine meid van jullie, maar dat heeft ze dus duidelijk van haar mama;)

  2. Ik vind het zo knap van je! Houd voor ogen wat het doel is en het gaat je allemaal lukken. Taartje boft met zo’n doorzetter als mama!
    Ik moest na 3 weken stoppen met kolven/bv. Vond ik jammer, maar vanwege alle morfine moest ik het toch allemaal weggooien. En dan heb je nog je doel voor ogen…je eigen lijf is op dat moment belangrijker.
    Mooi geschreven!

  3. Fulltime kolven vind ik zo knap. De eerste maanden borstvoeding is sowieso al geen kattepis, laat staan als je het via een machine moet doen. Maar oh zo mooi dat het wel kan! (en dat het automatisch kan en je nu geen jerommeke armen hebt van het handkolven). Ik vraag me af of ik het had kunnen opbrengen.

  4. Wat goed dat je hierover schrijft. Ik heb bijna 3 weken gekolfd na de geboorte van mijn jongste dochter. Ik weet hoe het voelt, hoewel ik na 3 dagen al over mocht op 5 keer per dag kolven ivm overproductie. Vind het echt superknap hoe je het zo volhoudt! Mag je echt trots op zijn hoor!!

  5. Meid wat ben jij sterk!
    Ik vond het al onwijs zwaar dat ons kindje 11 dagen op de NICU moest liggen. En eenmaal thuis kon ik geen borstvoeding meer geven.
    Je bent een echte doorzetter en Tara ook! Zo positief als jullie in het leven staan, gaat het helemaal goedkomen! Respect!

  6. Na het lezen van jouw post. WOW!
    De liefde voor jouw dochter en jouw enorme doorzettingsvermogen spatten van het scherm!

    Ik hoop dat je door kan zetten en dat het moment mag komen dat je je dochter haar voedingen "live" mag en kan gaan geven!

  7. Ik vind het echt zo ontzettend knap van je! Natuurlijk is het het beste voor Tara, maar dat jij het volhoudt, is echt heel knap. En ja, live voeden is natuurlijk veel fijner. Maar het is wel heel knap van haar dat ze het al probeert en dat het al redelijk lukt. Dat is al een heel goed begin, toch?

  8. Tranen in mijn ogen, zooo herkenbaar! :-) Lindsay, je bent echt een topper!!! Nu zit je nog in de flow van de ziekenhuisbezoekjes en je drukke schema, maar als de straks de rust wat meer terugkeert zul jij ook heel trots op jezelf zijn! En terecht!! Mijn kindje is zes weken te vroeg geboren, heeft drie weken in het ziekenhuis gelegen en uiteindelijk heb ik 7 maanden fulltime gekolfd. Hij heeft er 9 maanden van kunnen drinken ;-) Inderdaad geen kattenpis maar echt de moeite waard! Keep on the good work!!

  9. Ja dat kolven….dat is wel een dingetje he. Pffffff. Elke keer weer ervoor gaan zitten, die planning, het hele mechanische. Het vreet tijd en energie….

    De freestyle is top, in de Efteling hebben ze ook gewoon een kolfkamer en s’avonds in de auto terug naar huis vanuit het ziekenhuis doet hij het ook prima :) waar ik wel niet heb zitten kolven met dat ding. En nog steeds, echt ideaal!

    Ik vind de veren in mijn reet overigens wel fijn, het hielp me om weer verder te gaan met kolven. Maar ik snap het ook als ik morgen de handdoek in de ring gooi…of niet :)
    Inmiddels kolf ik 13 weken voor die 2 meiden en hoop ik ze ook ooit “gewoon” te kunnen voeden.
    En alles wat je ze kan en mag geven is mooi meegenomen.

  10. Wat een mooi, sterk geschreven artikel!
    Zelf was ik tijdens mijn zwangerschap niet van plan borstvoeding/ moedermelk te geven. Maar toen ons dochtertje redelijk plotseling met 29 weken en 6 dagen geboren werd, had ook ik het gevoel geen keuze te hebben en ben onmiddellijk aan het kolven gegaan. Gelukkig lukte dit. Achteraf vind ik het zo fijn dat ik dit heb gedaan!

  11. Mooi geschreven!
    Ik lees al een tijdje met je mee.
    Mijn vliezen braken met 28+4 en op 2 maart ben ik op 30+1 bevallen van een dochter.
    We hebbem dus was raakvlakken. ;)

    Ook ik kolf nog steeds en denk steeds, ik stop ermee.

    Onze dochter is inmiddels wel thuis maar de borst lukt haar helaas niet zo goed, de kracht ontbreekt.
    Ze drinkt flesjes moedermelk en ik leg haar regelmatig aan.

    Hang in there! :-)

  12. Wat goed dat je dat nog steeds doet! En wat ontzettend fijn dat Tara al die melk van jou kan krijgen.

    Ik ben na vijf weken fulltime kolven gestopt. Mijn lijf en het lijfje van mijn kind werkte niet mee en als je met zeven keer kolven op een dag slechts een halve voeding kolft, is dat heel erg frustrerend. Dat was voor mij het moment om te stoppen. Mijn kind kreeg vanaf de eerste dag kunstvoeding omdat dat nodig was en ze heeft alle moedermelk gedronken die mijn lijf aangemaakt heeft.

    Ik hoop dat Tara nog lang van jouw melk mag genieten, op welke manier ze het ook drinkt. Petje af!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *