Gelukkig Nieuwjaar! 2018 #goals

Happy New Year! Denk Agnetha uit Abba (ja, dat is die blonde ;-) en hoe ik nu vrolijk meeblèr met dit nummer. Het zal je verbazen, maar ik ben al wakker. Waarschijnlijk omdat T. nog geen kalenders kan lezen en het haar dus geen ene moer interesseert dat het 1 januari is, ondanks dat wij vannacht na flink wat champie laat onder de wol kropen, maar ook omdat vandaag om 08.00 uur sharp het One Year of Focus and Success programma start waar ik dit jaar aan zal deelnemen! 




Ik schreef eerder al over dit programma en wat ik graag zou willen bereiken. Ein-de-lijk dat boek afschrijven. Ongeacht of het daadwerkelijk wordt opgepikt door een uitgever en op papier in de schappen verschijnt, lijkt het mij heel tof om ooit een keer een boek te schrijven. Een goed boek, welteverstaan. Geen doktersromannetje of een vodje, maar een écht boek van minstens 200 bladzijden. Een ‘gewone’ roman of verhalenbundel bestaat uit pak ‘m beet 250 – 300 woorden per pagina, dus een roman van 200 pagina’s bevat ruw geschat 50.000 – 60.000 woorden.

Mijn huidige roman bevat inmiddels 3.988 woorden. Ik ga me dit jaar dus focussen op datgene wat ik al jaren roep: mijn eigen boek aftikken. Dat is absoluut één van mijn 2018 #goals.

Op de valreep van 2017 veranderde ik van baan en sindsdien werk ik als medior communicatieadviseur bij een hele toffe club in Utrecht. Ik werkte voorheen maar 20 uur vast in loondienst en sinds ik in juli 2017 besloot mijn blog op een lager pitje te zetten, zocht ik in mijn job meer uitdaging en uren. Mijn ambities in de communicatiesector en persoonlijke ontwikkeling snakten naar een nieuwe rol, en na verschillende koffiedates, netwerkrondjes en een aantal gesprekken bij diverse organisaties, vond ik in het najaar precies wat ik zocht.

Ik werk hier 32 uur per week, dus heb mijn uren flink uitgebreid. Dat vraagt uiteraard om meer structuur en geregel, maar dankzij mijn Passion Planner houd ik goed overzicht en lukt het me goed alle ballen in de lucht te houden. Dat wil ik in 2018 uiteraard voortzetten.

Mis ik het bloggen dan helemaal niet? Na ruim een half jaar flink wat afstand genomen te hebben, merk ik dat ik er ontzettend goed aan heb gedaan om minder te gaan bloggen. Voorheen probeerde ik onderhand drie rollen tegelijk op hetzelfde level en niveau te vervullen: als moeder, als communicatieadviseur in loondienst en als (bijna) fulltime blogger.

Veeleisend als ik ben, wilde ik namelijk niet onderdoen voor bloggers die blogden als baan. Zij plaatsten één artikel per dag? Ik ook! Maar ik vergat daarbij dat ik óók nog drie dagen op kantoor zat, plus veel evenementen en pers-momenten in mijn spaarzame vrije tijd propte. Maar dit inzicht begon pas door te schemeren tijdens onze zomervakantie.

Toen ik de knoop doorhakte om mijn blog wat meer los te laten, heb ik absoluut moeilijke momenten gekend. Bloggen zat ZO in mijn systeem. Maar juist doordat ik er afstand van nam, zag ik hoe bizar hard ik werkte door én, én plus én te willen. Eerlijk gezegd ging dat bovendien totaal voorbij aan het feit dat ik helemaal geen fulltime blogger zou willen zijn. Ik schreef het in 2015 al: ik zou niét willen bloggen als baan. Maar het afgelopen jaar zat ik zat zo vast in mijn stramien, dat ik pas dit najaar inzag dat ik daar helemaal niet gelukkig van word.

Ik vind het heerlijk dat ik mijn privé en werk veel beter gescheiden kan houden. Iets wat een behoorlijke uitdaging is als je persoonlijk blogt. Stiekem vind ik mijn eigen cocon wel lekker, zonder dat ik er perse over moet schrijven. Ik geniet van de vrijheid door geen verplichting te hebben om content te plaatsen. De middagslaapjes van T. die ik nu gebruik om een boek te lezen of even een stofzuiger door het huis te halen. De avonden waarbij ik zelden mijn laptop open klap. Ik ben veel meer offline en dat bevalt me goed.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik eigenlijk nog zelden blogs lees. Ik lees Anuschka Rees over minimalisme en Mark Manson (de auteur van “The Subtle Art of Not Giving a Fuck schrijft ook fantastische blogs) en verder interesseert het me gewoon niet zoveel (meer). Community’s en fora waar ik een account had, heb ik opgeschort en er zijn nog maar weinig blogs die mijn aandacht vasthouden.

Misschien ben ik er persoonlijk overheen gegroeid omdat ik – door niét meer te bloggen – weinig binding meer heb met het wereldje? Of was ik er sowieso al even op uitgekeken? Dat is ook niet gek, want ik blogde al 12 jaar. Hoe ik nu blog, lijkt eigenlijk sterk op hoe ik ooit begon en hoe ik het misschien wel het prettigst vind. Lekker typen als ik daar zin in heb, zonder verplichtingen en moetjes.

Als ik wil schrijven over mijn Capsule Wardrobe, of over mijn goals voor 2018, dan klim ik lekker in het toetsenbord. Maar des te langer ik minder blog, des te minder behoefte ik voel om – zoals voorheen – van alles en nog wat te delen. Dat bevalt me wel. Dus sorry als ik nu verwachtingen van mijn lieve, trouwe lezers in elkaar laat lazeren, maar bekijk het anders zo: de tijd die ik dit jaar besteed aan schrijven, zal hopelijk resulteren in een goed boek! En dan geef ik een boekenfeestje voor mijn vaste lezers, de namen die ik al een paar jaar in de comments zie verschijnen. Deal! :-)

In 2018 wil ik overigens ook de handen uit de mouwen steken en verder met wat grote(re) klussen in huis. Op zaterdag 17 januari a.s. wonen we officieel 3 jaar (!) in dit huis, wauw! De trap van beneden naar de eerste verdieping zit nog steeds strak in de verf, dus dit jaar mag ook de trap naar de zolder eraan geloven. Ook wil ik deze zomer de binnendeuren in de lak zetten, en als het meezit de radiatoren ook.

Daarnaast is de eerste aankoop die we willen doen een nieuwe hoekbank, wat tevens de laatste aankoop zal zijn :’-), want één van de grote goals voor 2018 is het bij elkaar sparen van de nieuwe badkamer. Dus tenzij we de Staatsloterij winnen, missen we nu nog een eurootje of 10.000 voor die felbegeerde home-spa die we onze badkamer dan zullen dopen.

Ook moeten we dit jaar een knoop doorhakken betreft de basisschool van T.
Ongelofelijk, ze wordt binnenkort alweer 3 en dat betekent dat ze ingeschreven moet worden voor een basisschool. We hebben tot dusver 3 scholen in de buurt bezocht en er staat er nog één op ons lijstje. We zijn erg gecharmeerd van twee onderwijsvormen (Montessori en Dalton), dus willen ook nog een school met regulier onderwijs bezoeken voor het complete plaatje.

En juist omdat ik de laatste maanden heb ervaren hoe fijn het is om bewust rust voor jezelf te reserveren, juist als je een drukke alleskunner bent die veel dingen wilt, het liefst allemaal tegelijk en direct perfect (who, me? ;-), ga ik verder geen goals voor 2018 maken.

Ik wil me (blijven) focussen op mijzelf en mijn gezin, mijn carrière, het schrijven van een boek als persoonlijke uitdaging om me te blijven prikkelen op het schrijfvlak, fysiek bezig zijn in ons huis (want eerlijk: de handen uit de mouwen steken met een verfkwast was zo zen! :-), lekker bewegen (ik heb yin yoga ontdekt en ben meer bezig met spiritualiteit) en verder laat ik het jaar komen zoals het loopt. Best verfrissend, zeker gezien alle moetjes en eisen die ik mezelf normaliter opleg.

Zou ik dan in het jaar dat ik 35 word daadwerkelijk rust in m’n lijf gevonden hebben en eindelijk snappen waar het om draait in het leven? Nee, natuurlijk niet joh! Maar ik voel me wel vele malen relaxter en gelukkiger, alsof ik mezelf heb (her)ontdekt en steeds beter durf te luisteren naar mijn eigen behoeften en wensen, zonder me te laten opjagen door de mallemolen van de maatschappij en het vergelijken met anderen steeds meer durf los te laten.

2018, ik heb zin in je! Kom maar op!

Ik wens jullie een heel gelukkig nieuwjaar en hoop dat 2018 je alles brengt waar je van hoopt en droomt, plus mildheid en alle goeds voor jezelf! 

Liefs,
Lindsay

PS: Hier zijn ze dan, you’re welcome ;-)

8 reacties

  1. Jouw blogs zijn nog zo'n beetje de enige die ik trouw lees, dus vind deze sporadische updates leuk! Jij ook een heel mooi 2018 gewenst en veel succes met het afschrijven van je boek!

  2. Ik moet eerlijk bekennen dat ik jouw (wekelijkse) blogs wel mis, maar heb bewondering voor de doelen die je hebt gesteld en de keuzes die jij voor jezelf durft te maken. En dapper joh, die nieuwe baan met meer uur en (denk ik?) ook wat meer reistijd. Ik wens jullie een heel goed 2018!

  3. Ik heb pas recent je blog ontdekt, en ik vind je echt fantastisch leuk en herkenbaar schrijven. Waarom heb ik je niet eerder gevonden??!! ;)

    Als jij een boek schrijft, dan ga ik hem zeker lezen :)

    Veel liefs van een 37 jarige meid uit Utrecht

  4. Linds,
    Allereerst wil ik zeggen dat ik jullie alle goeds wens voor het komende jaar en daarna!
    Maar toch wil ik wat zeggen over dat minder bloggen van je…
    Ik vind het, als lezer, jammer dat je een stuk minder blogt!
    Maar ik snap het zo goed!!
    Ik vind het altijd erg leuk om je stukjes te lezen en blijf dan ook elke keer kijken of je nog een stukje getikt hebt.

    Je hebt in ieder geval vast al een paar kopers van je boek!! En ik ben er 1 van!!
    Ik ben heel benieuwd waar het over gaat en hoe je schrijft als schrijver.

    Succes met het zoeken naar een goede school voor Tara, wij mogen ook aan de bak…
    Alleen hebben wij niet zo heel veel keus bij ons in de woonplaats.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *