Finally, Girl World was at peace

Een bekende zin als je – net als ik – Mean Girls fan bent. In de slotscène beschrijft Cady hoe Girl World tot rust is gekomen en vredig is. Misschien ben ik met mijn bijna 30 levensjaren (auch! ;-) wat laat, maar ook ik ben at peace.

Girl world at peace

Onlangs had ik met verschillende vriendinnen afzonderlijk van elkaar diepgaande gesprekken over volwassen worden. Als begin twintiger, of zelfs puber, voel je jezelf on top of the world. Je wordt gespot op de leukste feestjes, wil overal zijn, grist klakkeloos de trends mee uit de hipste winkels en you’re loving it.

On top of the world

Natuurlijk speelt onzekerheid je parten maar daar bluf je jezelf cool en vakkundig doorheen. Inmiddels ben ik bijna 10 (!) jaar verder en voel me zoveel relaxter dan destijds. Niet dat de onzekerheid op miraculeuze wijze is opgelost of ik een perfect leven heb. Ik kan met vlagen onzeker zijn of me afvragen of ik de juiste beslissing maak. Maar ik ben me ervan bewust – en dat vind ik zo waardevol!

Ik dender niet langer als kip zonder kop door het leven, voorbij vliegend aan wat het me voorschotelt. Als ik me nu lekker voel, weet ik waarom dat zo is. Ik heb de juiste keus gemaakt, lieve mensen om me heen en voel me oprecht gelukkig. Als ik me minder goed voel, probeer ik te achterhalen hoe dat komt. Ik durf naar mezelf te kijken op een volwassen manier.

Is er een feestje maar heb ik geen zin? Vroeger zou ik denken: ‘Shit, straks mis ik iets leuks, beter zorg ik dat ik er de hele nacht ben!’. Dus sprong ik onder de douche, föhnde mijn haren, zette mezelf in de make-up en gaan met die banaan. Dat ik – midden in het feestgedruis – een onbestemd gevoel had, daar had ik geen aandacht voor. Ik ben er toch, waar ik moét zijn, hip en happening! Maak dan verdorie plezier! Drink wat. Drink teveel. Komaan!

De dag erna voelde ik me misschien niet zo fijn. No really? Veel tijd erover na te denken gaf ik mezelf niet. De agenda riep alweer. Een feestje? Winkelen in zomaar een willekeurige stad? Afspreken met talloze vriendinnen? Een festival?
Een verplichting die ik mezelf opgelegd of aangeleerd had?

Als bijna dertiger merk ik dat ik makkelijker word. Losser, relaxter. Minder hard tegen mijzelf. Niet perfect is ook goed. Ik hoef niet overal bij te zijn. En weet je? Ik mis het stiekem ook niet. Ik kies nu bewust waar ik wel of juist niet wil zijn en met wie. Weloverwogen, omdat ik de tijd neem om te luisteren, vooral naar mezelf. Wat wil ik? Wat is het effect van mijn keus en welke invloed heeft dat op mijn leven.

Dat klinkt misschien zweef-teef, ik kan mijn vinger er ook niet precies op leggen. Maar ik voel me at peace. De frenemies zijn de revue gepasseerd en ik durf me in de trust fall in de gym zonder zorgen achterover te laten vallen. Want de belangrijkste die my back heeft, ben ik zelf. Ik geef mezelf de kracht en zekerheid – zonder afhankelijk te zijn van al dan niet aanwezigheid op feestjes, bepaalde vriendengroepen, kledingmerken of uiterlijk vertoon.

Ik ben mezelf geworden en daar ben ik trots op.

Regina George sport

Regina’s spine healed, and her physical therapist taught her to channel all her rage into sports. It was perfect because the jock girls weren’t afraid of her.

Finally, Girl World was at peace.

Regina love ya!

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *