Jullie hebben mijn ervaringen in de Insanity-blogs vanaf dag 1 kunnen meelezen en nu het programma erop zit ben ik enthousiaster dan ooit. Zeker als ik jullie straks mijn before & after foto’s show. Ja maar Lindsay, wat hebben wij daar in hemelsnaam aan, achter onze laptop met reep chocolade?

Ik mag één van jullie in samenwerking met BeachBody.eu en TelSell een complete Insanity DVD workout set schenken! Zodat ook jij insane resultaten kunt boeken. Sharing is caring, right? En er is genoeg Shaun T voor iedereen :-)

Maar, een foto zegt meer dan 1.000 woorden. Laat ik jullie meenemen op mijn Insanity-reis en hoe deze me is vergaan de afgelopen maanden:

De eerste week had ik iedere dag spierpijn. Maar I’m smiling because I love it! Insanity is een heerlijke hel! Shaun T is een ontzettend motiverende kerel en na een week voel ik me al één van zijn leerlingen, net als de rest van de klas op DVD. Trots kruis ik iedere dag mijn lijstje af en kijk uit naar de volgende les.

Shaun T vraagt je iedere dag te sporten: 6 dagen per week, 2 maanden lang. Dat is een behoorlijke opgave. Insanity is een serieuze commitment. Believe me, soms kwam ik kapot thuis en plofte het liefst op de bank. Toch heb ik mezelf op die dagen vermanend toegesproken. Ik daag mezelf uit en weet dat ik niét gelukkiger word als ik toegeef aan luiwammes-gedrag. Wél van het afvinken van mijn Insanity-kalender :-)

Na de eerste maand Insanity ben ik overtuigd: ik ben slanker, fitter en vraag me af hoe ik ooit zonder Shaun T en Insanity heb kunnen leven. Na 1 maand Insanity ben ik -2,2 kilo afgevallen en centimeters kwijt op mijn buik, benen, armen en dijen. Op dag 1 meet ik mezelf braaf en tussendoor opnieuw. Het is een bevestiging van wat ik ervaar. Mijn skinny jeans draag ik inmiddels met een riem en mijn conditie is letterlijk en figuurlijk met sprongen vooruit gegaan.

In Fase 2, zo rond week 6, had ik een dip(je). Ik mis 2 dagen Insanity omdat ik (te) druk was met Koninginnenacht- en dag te vieren en hier baalde ik behoorlijk van. Daardoor was ik even van slag. Maar ik ging stug door en gaf niet op. Diezelfde week lig ik de overige 4 dagen doodmoe maar dolgelukkig op mijn matje. Fase 2 is extreem zwaar(der) en de workouts duren langer dan in Fase 1. Maar ik merk alweer snel vooruitgang en verbetering.

Ik schat in dat ik geen enkele training gedurende Insanity de volle 100% heb meegedaan, maar de Insanity-klas op DVD doet dat ook niet. Daar voel ik me niet schuldig over. Liever de oefeningen goed uitvoeren dan overhaast met kans op blessures. Iedere les begint met een gedegen warming up, na afloop een cooling down en Shaun T roept aldoor dat je goed naar je eigen lichaam moet luisteren en water-breaks moet nemen.

Dag 50, de vierde Fit Test, scoor ik gemiddeld 135% beter dan de eerste Fit Test. Al doende merk ik dat mijn conditie zoveel beter is geworden. De oefeningen gaan makkelijker, ik ben minder (bijna niet!) buiten adem en mijn lijf weet inmiddels welke spieren er werken moeten, waardoor ik de test beter uitvoer. De resultaten liegen er niet om en mijn ervaring met Insanity is op wat kleine dipjes na geweldig.

Het begint mensen op te vallen dat ik slanker en strakker word. Tijdens het bikini-shoppen voor mijn honeymoon pas ik 2 (!) hele maten kleiner dan voorheen. Ik volg geen aangepast dieet of eet-schema. Ik eet circa 2.000 calorieën per dag, de gemiddelde dag-behoefte voor een vrouw. Ik heb een redelijk gezond en vast eetpatroon met zuivel, koolhydraten, groenten, fruit en vezels. Maar tegen romige pasta’s, Magnum ijsjes en patat zeg ik geen nee deze 60 dagen ;-) Ik eet dus volgens mijn eigen gebruikelijke standaarden.

Afgelopen zondag: de laatste dag Insanity! Wauw, het is voorbij gevlogen. Je hebt voor Insanity een goede basisconditie en wat sportieve geschiedenis nodig, maar belangrijker is je motivatie en discipline. En dan nu… tromgeroffel. Ik ben -4 kilo afgevallen en in centimeters geslonken. Maar, een foto zegt meer dan 1.000 woorden ;-)

Ik heb lang getwijfeld of ik deze before & after foto’s zou plaatsen. Omdat ik, zeker na 60 dagen, mezelf before terugzien behoorlijk confronterend vind. Maar juist omdat het verschil zo goed zichtbaar is wil ik dit met jullie delen. Ongetwijfeld zullen er negatieve reacties komen: hey, het is Internet en je kunt gemakkelijk veilig vanachter je toetsenbord iets onaardigs zeggen over iemand in haar bikini. Maar Shaun T got my back. Ik laat je IP-adres opsporen en stuur hem op je af! Just kidding ;-) Maar besef wat typt.
Ik ga, letterlijk en figuurlijk, met de billen bloot en dat is best eng…

HALLO dag 60! Ik sta nog altijd versteld als ik de foto’s terugkijk. Wat een transformatie hè? Mijn buik, benen, billen en rug zijn onwijs strakker en slanker. Kijk even naar dag 1 en vervolgens naar dag 60. Van links naar rechts. Wat een verschil zeg. Van Baby Spice naar Sporty Spice ;-)
Mijn borsten zijn (gelukkig!) niet gekrompen. Waarschijnlijk omdat je ook erg veel push-ups en borstoefeningen doet bij Insanity.

Dus ja: Insanity werkt. Ik ben dankbaar dat ik de DVD’s een kans heb gegeven en mezelf gemotiveerd heb 60 dagen discipline en inzet te tonen. Dit is het resultaat na 60 dagen hard werken en ik ben er maar wat trots op!

Wil jij dit ook? De Insanity DVD’s zijn te koop bij Tel Sell.

Maar je kunt deze ook winnen! BeachBody.eu en Tel Sell stellen een complete Insanity DVD workout set beschikbaar voor één van de lezers van mijn blog. Hoe cool is dat!

Hoe doe je mee:

1. Volg het Twitter-account van @NLInsanity en @LindsayVallen

2. Laat hieronder in de comments een reactie achter (mét e-mailadres) waarom jij insane wil worden

3. Stuur de volgende tweet:
‘Ik doe mee aan de #Insanity win-actie van @NLInsanity en @LindsayVallen en maak daarmee kans om in 60 dagen insane resultaten te zien!’

Je kunt meedoen tot donderdag 30 mei 2013. Vrijdag 31 mei wordt de winnaar of winnares bekend gemaakt die zo snel mogelijk het Insanity pakket ontvangt. Waar wacht je nog op? Come on ya’ll! Dig deeper en win!

xoxo Lindsanity

–

Lees hier al mijn Insanity blogs terug onder de tag ‘Insanity’:
- Helemaal gek met Shaun T: Insanity (18 maart 2013)
- Insanity met Shaun T week 1: iedere dag spierpijn (24 maart 2013)
- Insanity dag 17: ervaringen en vooruitgang (3 april 2013)
- Insanity: 1 maand going insane - resultaten en ervaringen (18 april 2013)
- Insanity Q&A met Lindsanity (28 april 2013)
- Insanity (en afvallen): sabotage. Dader? Jijzelf (3 mei 2013)
- Insanity ervaringen en resultaten: dag 50 / Fit Test 4 (8 mei 2013)
- Insanity? Je weet dat je insane bent, want… (21 mei 2013)

Maandag 18 maart begon ik, naïef en onwetend ;-), met Insanity en 60 dagen kan ik mezelf aansluiten bij de insane groep mensen die na 60 dagen lyrisch enthousiast is over het programma en de resultaten. Daarover later deze week meer, met uitgebreide en onthullende before & after foto’s. Nog even moed verzamelen ;-) De after foto’s zijn prachtig, maar de before foto’s des te confronterender ;-) Nog even geduld dus alsjeblieft!

Omdat Shaun T inmiddels in zoveel huiskamers, studentenkamers en zolders op bezoek komt, leek het me leuk een blogpost vol herkenbaarheid voor Insanity-bikkels te posten. Boordevol sarcasme en cynisme, dus om te lachen. Ik meen het heus niet echt, maar als échte Insanity die-hard fan durf ik ook grapjes te maken over mijn sport-vrienden ;-)
Als hart onder de riem, omdat we stiekem toch behoorlijk insane zijn ons door Shaun T te laten afbeulen. And we’re smiling because we love it!

Schreeuw je mee met de DVD?
Heel goed. Ik ook. Welke termen ik er regelmatig in gooide:
- Come on ya’ll
- Dig deeper
- Aarghh! of Grrwaa! of iets soortgelijks ;-)
- Yeah
- Whoohoo!
- Bananaaas!

TANIA! Fonetisch uitgesproken als Tanya, Taniya, je weet wie ik bedoel toch? Haar echte naam is Tania Ante Baron en dit is haar Facebook-pagina. Hey, ik ben fan okay?
Maar ik was absoluut geen fan van Tania, zeker de eerste maand (fase 1) niet.
Wat een bitch zeg! Alle oefeningen meedoen, zonder moeite. Geen zuchtje pijn en Shaun T glibberde over haar heen als een aal. Ik was overtuigd dat ze hét met elkaar deden. Daarom mag ze zeker altijd vooraan, die tuthola.

Wrong! Shaun T is hartstikke homo! En getrouwd met een evengoed gespierde killerbody: Scott. Shaun Thompson (daar staat die T voor) was voorheen trouwens danser in het ensemble van Mariah Carey. Ja, dan weet je het wel hè? ;-) Hoe cool is dat! Zo’n grote stoere bonk van een kerel gelukkig getrouwd met een andere stoere vent! I love it! Super cool en wat een gaaf rolmodel in de fitness-wereld waar men volgens mij behoorlijk ouderwets is (correct me if I’m wrong). Go Shaun T & Scott!

Anygay, Tania dus. Ik haatte haar intens, maar inmiddels vind ik haar cool! Ze zal niet mijn BFF worden maar ik mag haar inzet en enthousiasme. Als één van de weinigen blijft ze (bijna) altijd op de vloer en ze heeft mad goede techniek! Dus ja, Tania wordt echt leuker als je haar beter leert kennen ;-) Vanaf fase 2 raakten we aan elkaar gewend.

Akeel! Akil! Of hoe de f#ck je je naam ook schrijft! Ik hoor jouw naam ZO vaak, zelfs ik begin me ongemakkelijk te voelen. Come on ya’ll, Shaun T moet jou ZO vaak verbeteren! Ben je een dierbare ex-vriend of familie? Ik kan me geen andere reden voorstellen waarom jij aan de DVD mee mocht doen, you screw-up! Je bent hartstikke gespierd maar dat heb je duidelijk niet aan Insanity te danken. Jij bent echt de sjaak afhaak, hoe vaak jij stopt en water gaat drinken langs de kant. Loser ;-)

Shaun T, je weet dat ik liefde voor je heb. Ik ben lyrisch over je programma en als een discipel verspreid ik het woord des Insanity. Maar als je moe bent, shut up! Je gaat rare dingen zeggen die niet kloppen. Zoals dat ik mijn knie moet aanraken terwijl je mijn elleboog bedoelt. Of dat ik mijn benen moet straighten terwijl ik jou een deep lunge zie doen. Maakt niet uit lieffie, maar let gewoon even op. Je hebt vast technici met van die handige bordjes langs de kant. Lees ze voor.

B-boy met je invlecht, als Shaun T zegt dat je harder moet met je power knees DOE DAT DAN! Sta daar niet schaapachtig te lachen met je bandana, work it! Jij bent echt camera-geil: je beweegt alleen harder als de camera op jou inzoomt en gaat zo link kijken. Ga lekker rondjes spinnen op je bolletje zodat je vlechtjes in de war gaan, boohoo.

Josh. Dankzij jou staan we allemaal langer met één arm in de lucht in de hip flex stretch. Straighten out your leg betekent straighten out your leg! Als Shaun T een rondje door de zaal loopt om te checken of ieders been gestrekt is, strek je been dan for crying out loud! Ga yoga of pilates doen naast Insanity. Lekker voor je. En dan Jimmy! Shaun T plaagt jou lekker, want jij bent ook een BeachBody coach. En je hebt een goede squat-techniek. Hey, wat is op met die letter J, want we hebben ook Jeff nog.

Mijn girl-crush! Ariel! Oh, how I love Ariel. Ze zeurt niet, ze stopt nooit en IK WIL HAAR ABS. Ze is wel een beetje suf, maar wat geeft dat. Check haar lijf! Die geweldige kont, prachtige benen en taille & buik to die for! Je moet haar alleen niets vragen tijdens de training want dan kan ze enkel piepen of knikken. En tóch blijft Shaun T terug komen om te vragen hoe het gaat. Arme Ariel. Maar er is maar één Ariel, hoor Shaun.

De andere meisjes heten Anna (kleine krachtpatser!), Ashley, Adriana en Angelique. Heb je een obsessie met de voorletter A overigens? En is het misschien een beetje insane dat ik na 60 dagen je crew bij naam ken en me soort van verbonden met hen voel?

Dat is wat Insanity met je doet. Alle gekheid op een stokje, geen haat ondanks mijn vileine pen – verre van zelfs – gewoon een sportieve dosis humor over wat me de afgelopen 60 dagen is opgevallen tijdens mijn Insanity ervaring. Oh ja. Ken je die reclameborden met die diepgeribbelde nieuwe chips? Ik lees daar geen ‘Deep Ridged’ maar ‘Dig Deeper’. Misschien is het programma met een reden maar 60 dagen. Kan ik nu mooi afkicken ;-)

Ik blijf mijn favoriete work-outs van Insanity volgen, maar niet meer dagelijks. Ik kies twee à drie keer per week de leukste trainingen voor het onderhoud. Insane Abs, de Max Interval Sports Training, Core Cardio & Balance en Max Interval Circuit zijn mijn lievelings.

Betreft mijn overige Sporty Spice-activiteiten: in juni een maand bootcamp (gewonnen!) en loop daarnaast drie keer per week hard ter voorbereiding op de Utrechtse Meidenloop 30 juni, waar ik 10 kilometer binnen het uur wil lopen. Dan zal ik Shaun T een tijdje moeten missen. Maar, de Hip Hop Abs met Shaun T is al in huis, mocht ik hem daarna weer willen ontmoeten ;-)

Herkennen jullie je enigszins in deze insane gedachten? En ben je, net als ik, een echte hooked Insanity-fan? Dan zeg ik dig deeper ya’ll! This shit is bananas!

xoxo Lindsanity

Lees hier al mijn Insanity blogs terug onder de tag ‘Insanity’:
- Helemaal gek met Shaun T: Insanity (18 maart 2013)
- Insanity met Shaun T week 1: iedere dag spierpijn (24 maart 2013)
- Insanity dag 17: ervaringen en vooruitgang (3 april 2013)
- Insanity: 1 maand going insane – resultaten en ervaringen (18 april 2013)
- Insanity Q&A met Lindsanity (28 april 2013)
- Insanity (en afvallen): sabotage. Dader? Jijzelf (3 mei 2013)
- Insanity ervaringen en resultaten: dag 50 / Fit Test 4 (8 mei 2013)
- Insanity? Je weet dat je insane bent, want… (21 mei 2013)

And I’m smiling because I love it!

Eerlijk is eerlijk, al vanaf vrijdag was ik bloednerveus. Buikpijn, overgevoelig, een kort lontje (sorry René ^^) kortom: nerveus als een malle! Ik verbaasde mezelf, waarom was ik zo prikkelig? Ik loop wekelijks 5 kilometer en dat gaat me prima af. Maar het wedstrijdelement, de spanning van een eerste keer, het was zo spannend voor me! Zelfs René zei zaterdagochtend toen ik nóg zenuwachtiger was: zo ken ik jou helemaal niet.

Zaterdagochtend heb ik ontbeten met warme havermout met amandelmelk en honing. Een uurtje of twee voor de wedstrijd (12:00 uur) at ik nog een boterham met pindakaas met banaan. Nog twee grote mokken thee opgeslurpt en we vertrokken met René, mijn moeder en broertje naar IJsselstein. Hartstikke lief dat ze mij kwamen aanmoedigen, dat nam gelukkig al wat zenuwen weg.

We waren snel in IJsselstein en konden letterlijk bij start van het parcours parkeren. Ideaal! Mijn startnummer opgehaald (nummer 3238!) en opgespeld. Ik bezocht nog ongeveer 10 (!) keer het toilet en ontmoette Lauwie (hardloopmaatje en tevens lange blondine *high five*). Als twee hyperactieve gespannen stuiterballen zaten we aan tafel. Mijn broertje en René lachten zich rot.

Rond kwart voor twee deed ik nog een laatste plas en we verzamelden bij de start waar we ook Feyrouz, sportmaatje van Lauwie, troffen. Nu stonden er drie stuiterballen hyper te doen ;-) Het was behoorlijk druk bij de start en er werd gewaarschuwd niet te rap te lopen wanneer het startschot klonk. Je wil niet over elkaar struikelen en dus zal het eerste stuk in rustig tempo gewandeld worden.

De 5 kilometer is een populaire afstand, maar liefst 670 (!) mannen en vrouwen stonden paraat voor het startschot. Dit is het uitzicht vanaf onze plek, dus je kunt je wat voorstellen bij dat wandelend beginnen. We gaven elkaar nog een boks en een high five, Lauwie en Feyrouz deden hun oortjes in en gespannen wachten we op het startschot. Ik besloot zonder oortjes te lopen maar wel met mijn Nike Running app aan om mee te tellen.

Laatste foto voor de start! Gezamenlijk telden we af en toen klonk het startschot! Poef! Alsof alle spanning van me af viel, met een big smile begon ik met wandelen. In rustig tempo, net als alle mensen voor en naast me. Ik wilde zeker niet vallen of struikelen mijn eerste loop, dat zou een blunder zijn zeg, als Lindsay Vallen ;-)

De eerste kilometer was een beetje aftasten en zoeken. De weg was niet altijd even breed en soms werd ik ingehaald, soms haalde ik zelf iemand in. Soms kon dit via het pad, soms via een grasstrook of berm. Ik zag Lauwie en Feyrouz voor me lopen (handig hè, lang zijn ^^) en maakte me enigszins druk over mijn tijd. Zou ik sneller of langzamer lopen en hoe lang zou het duren voor de drukte een beetje te handelen was?

Vanaf de tweede kilometer ging ik wat meer mijn eigen tempo volgen. Ik passeerde Lauwie en Feyrouz terwijl ik ze een thumbs up gaf en raakte in mijn eigen loop. Ik kon wat harder lopen en passeerde wat mensen. Onderweg stonden vrijwilligers met natte sponzen en bekertjes sportdrank maar dat had ik (nog) geen behoefte aan. Eerst wilde ik even in mijn eigen tempo op gang komen.

Zo rond de drie kilometer voelde ik me prettig. Mijn tempo, wat rust op het parcours en ik kon goed vooruit. Bij het keerpunt (post 5 op het kaartje hierboven) nam ik een bekertje drinken en een natte spons aan. Ik ging lekker en liep nog steeds in stijgend tempo. Op de lus terug van de Zavelweg spotte ik Lauwie en Feyrouz me tegemoet lopend en iets eerder had Manu me aangemoedigd en op de foto gezet (die überblije eerste lachende foto bovenaan de blog ^^).

De aanmoedigingen van bekenden en onbekenden deed me goed, ik werd er vrolijk en energiek van. Dus mijn benen liepen weer een stukje harder en ik lachte van oor tot oor. Bij de finish van de halve marathon was het me al kijkende opgevallen dat sommige lopers een erg serieus gezicht trokken en sommigen juist een heel blij hoofd. Ik behoor tot die laatste categorie ;-) 

Toen ik het bordje ’4 KM’ passeerde dacht ik: wow, nog maar één kilometer te gaan! Ik durfde wat gas bij te geven en passeerde die laatste kilometer opnieuw wat andere lopers. Ik had een adrenaline en drive, wat een kick zeg! Mijn benen wilden nóg sneller en ik stoorde me zelfs enigszins aan lopers voor me wanneer ik deze niet direct kon passeren.

Niet op een negatieve manier, maar meer door de rush dat ik door wilde! Ik heb me netjes gedragen en niemand een duw gegeven of ontvangen. Dat vond ik erg prettig, er was respect voor alle lopers in ieders tempo. Ook wandelaars die niet meer konden en rustig aan de zijkant van het parcours door sjokten.

Vanaf post 6 (zie kaartje) liepen we weer op dezelfde route terug naar de start, nu finish. Ik nam nog 1 spons aan, heerlijk even verkoeling terwijl de wind door mijn kleding en staart blies. De spons mikte ik vervolgens in een blikvanger, zoals die langs de weg staan voor blikjes cola, en ik voelde me echt on top of the world! Basketballen en hardlopen in één, whoei! ;-)

Ik wist nog waar René, mijn moeder en broertje stonden en probeerde langs die kant te passeren. Ik werd helemaal blij toen ik ze zag en zette nóg een tandje bij. Ik zag de finish, hoe cool was dit! Oh my gosh, running fever galore! Dit is dus die runners high, endorfine all over the place! Wanneer ik het nu typ en opnieuw beleef krijg ik alweer een smile van oor tot oor en blije traantjes.

Energie en blijdschap te over, getuige deze video (geluid aan!) van mijn finish ;-)

Over de finish lopen en mijn shirt horen bliepen (de tag in het opgespelde nummer op mijn buik): AWESOME! <3

Wauw wauw wauw! I did it! Ik was zo happy! En dorstig! Drinken! Bij de finish maar liefst 3 kraampjes met water of sportdrankjes en ik klokte zo 2 bekers AA weg. Oh, snel mijn Nike app stoppen! Volgens mijn app ‘Fastest 5K run: 27:06′. Yes dacht ik! Persoonlijk record verbroken! En waarschijnlijk nog sneller, gezien ik pas bij het drinken dacht aan het uitzetten van mijn app.

Inmiddels was René naar me toe gekomen en ik was zo blij hem te zien! Ik voelde me zo trots! En zeiknat, merkte ik ineens. Mijn liefde feliciteerde me en zei dat ik echt fakkin’ snel was. Ik glunderde! Snel liep ik mee naar mijn moeder en broertje langs het parcours om Lauwie te zien finishen. Die had ook een smile van oor tot oor! Great job babes! Ik ben zo trots op ons alle drie! Voor ons allen was het de eerste échte run en we hebben allen ons PR verbroken. Running fever!

Ik kreeg bloemen en felicitaties en wauw! Om niet af te koelen deed ik snel mijn shirt uit en droogde me af met een handdoek om vervolgens het verdiende IJsselsteinloop-shirt aan te trekken. I earned it, got the t-shirt! ;-) Nog even een trotse foto met onze shirts als drie loop-musketiers en victory knuffels. Ik at lekker sinaasappels (thanks organisatie), mijn boterham met pindakaas en in de auto nog een banaan. Hungry!

Ik zou zo nog 5K kunnen lopen dacht ik, wat een energie! Helemaal hyper zat ik in de auto. Dit was zo gaaf! Dit was zo gaaf! Dit was zo gaaf! Lauwie had haar tijd al gedeeld op Facebook dus checkte ik snel mijn tijd die al online stond. Nóg sneller dan Nike gemeten had: 00:27:03! Whoohoo! Dat met de langzame start vind ik echt super! Dat betekent dat ik echt heel goed gelopen heb! Nóg trotser ben ik! Ook op Lauwie en Feyrouz!

Kanjers zijn we! Onze eerste loop en dan zo goed scoren!
Kijk die top-3 dames trouwens, oh my Lord! 5K in 00:18:28! Dat is écht een snelle dame! Respect! En natuurlijk een mooi doel om naartoe te trainen ;-)

Dus Sporty Spice, hoe heb je je eerste run ervaren?
Ge-wel-dig! Sta te trappelen om 30 juni de 10K Meidenloop te starten. Nog 6 weken trainen en dan mag ik weer!

Enne Lauwie, je hebt een maatje hoor. Dé marathon der marathons, count me in!
Bucket list: de New York marathon!
Of is dat nu mijn running high nog die spreekt? ;-)

xoxo Sporty Spice Lins

PS: Natuurlijk is mijn eerste run uitgebreid vastgelegd voor het nageslacht ;-) Enjoy!

Startnummer opspelden

Zo, dat zit erop. Het nummertje dan hè ;-) 

Kanjers!

Daar kom ik!

En daar ga ik!

And it’s gone. Gezellig druk noemen ze dat!

25 minuten later, kom er weer aahaan!
(why so serious andere mensen? waarom ben ik de enige ridicule lachende renner? ;-)

Haha, 5K en zo blij, alsof ik een marathon finish! ;-)

Nog even een finish-sprintje trekken met je bootie!

Ik spot de liefde van mijn leven die me trots tegemoet komt na de finish! <3

AA-aaahh!

Wat is mijn tijd bliepjes-machine?

Bloemen en hét shirt!

We earned it! Toppertjes! Het was een aangenaam genoegen de eerste run met jullie te delen ladies! :-)

Orangin-JAAHAA!
(ja hallo meneertje, ik doe gewoon een beetje gek, mag ik?)

Happy happy joy joy!

Mijn trofeeën! Bedankt dat jullie erbij waren trouwe supporters! Super lief!

bron Eyelash Expres:

Wat zijn wimperextensions
Bij onze wimperextensions wordt elk afzonderlijk wimperhaartje met een aparte wimperextension verlengd. Dit geeft een natuurlijk effect. De extensions zijn vervaardigd van een hoogwaardig anti-allergisch materiaal met een vollere aanzet aan de basis die geleidelijk dunner wordt naar het uiteinde, precies zoals een natuurlijke wimperhaar. Ze worden aan de natuurlijke wimpers bevestigd met een speciale bonder (zonder formaldehyde) die zacht en flexibel blijft en geen schade veroorzaakt aan de natuurlijke wimper. De wimpers worden per haartje bevestigd aan uw eigen wimper(s). Voor een verlenging worden ongeveer 60 tot 90 haartjes gebruikt. U heeft geen mascara meer nodig, maar mag deze wel aanbrengen als u dit nodig vindt.

Levensduur
De wimperextensions blijven gemiddeld 2 maanden zitten, afhankelijk van de levensduur van uw eigen wimper(s). Uw eigen wimpers hebben een gemiddelde levensduur van 2 maanden, waarna ze uitvallen en weer nieuw aangroeien. Om mooie volle wimpers te behouden, adviseren wij om iedere 2 tot 4 weken een opvul-behandeling uit te laten voeren. De gemiddelde behandelingsduur voor een nieuwe set lashes is 60 tot 90 minuten. Een opvul behandeling-duurt gemiddeld 15 minuten.

Kosten
- Nieuwe set wimpers:  €75,00
- Opvullen na 2 weken €29,95
- Opvullen na 3-4 weken €39.95
*inclusief btw

Eyelash Express heeft 2 vestigingen, één in Amsterdam Zuid op de Van Baerlestraat 154 en één in Houten op de Heidetuin 125. De vestiging in Houten bezocht ik vanmorgen. Voor mij als Utrêgse is dit slechts 10 minuten met het OV, easy breezy dus.

Om 10 uur liep ik binnen bij de salon en werd ontvangen door de medewerkster. Ze informeerde of ik al eens eerder wimperextensions had laten zetten, wat niet het geval was. Ze legt uit dat ik kan kiezen uit verschillende formaten. Van ieniemienie-kort tot Kim Kardashian-lang. De langste wimpers zijn écht huge (maat 16) en ogen (ha!) niet bepaald natuurlijk. Omdat ik van mijzelf lange wimpers heb (haar woorden! ;-) kiezen we lengte 13 voor een natuurlijk maar toch wow-effect.

Vervolgens mag ik plaatsnemen op de ligstoel (zo een als in de schoonheidssalon) en krijg ik een warm roze fleecedekentje om. Omdat je ongeveer een uur stil in de stoel ligt kun je het fris krijgen, vandaar. De medewerkster checkt of ik geen mascara draag (neen) en plakt vervolgens twee beschermlaagjes op mijn onderste wimpers en oogrand. Zie je mooi mijn wallen ook niet meer, ideaal ;-)

Dan gaat ze aan de slag. Ik moet mijn ogen het komende uur gesloten houden en we kletsen wat, maar al snel doezel ik weg. Ik val niet in slaap, maar lig toch wel comfy onder de roze fleece ^^ Ik had verwacht dat ik moeite zou hebben mijn ogen zo lang te sluiten maar dat valt reuze mee. Geen enkele keer heb ik de behoefte te knipperen of mijn ogen te openen.

Je voelt helemaal niets van het plaatsen van de wimperextensions. Zoals je hierboven kunt lezen worden de extensions aan je eigen wimpers bevestigd. Maar ik voel geen druppeltje lijm of prikkende ogen. Ik laat regelmatig mijn wimpers verven bij de schoonheidsspecialist omdat ik blond ben en daar voel ik soms de wimperverf prikken, als je snapt wat ik bedoel. Maar hier voel ik niks, nakkes, nada.

Enfin, een uurtje doezelen en soms wat kletsen later checkt ze voorzichtig of mijn oogleden nog los van elkaar kunnen. Thank the Lord ;-) Ze verwijdert de beschermende plakkertjes van mijn wallen en geeft aan dat ik mijn ogen mag openen. Mijn linkeroog begint wat te prikken. Sluit ze dan nog maar even, dan zijn ze gevoelig van de lijm die nog in de lucht hangt, oppert de medewerkster. Zo geschiedde. Ik sluit mijn ogen nog een paar minuutjes en daarna kan ik zonder traan of prik mijn zwoele oogopslag bekijken in het spiegeltje wat de medewerkster me aanrijkt.

Wauw! Kijk d’r lonken! ;-) Het voelt absoluut niet zwaar, wat ik enigszins had verwacht. Zoals bij een mat die je in je haar draagt, omdat er toch een wimper aan je eigen wimperhaar bevestigd is. Maar ik merk niets qua gewicht en ben verbaasd over de natuurlijke look. Het zit goed, het voelt goed en het staat geweldig. Ik ben tevreden!

Mijn wimpers zijn voller en langer maar niet too much. Onderweg naar huis check ik steeds mijn oogopslag in de weerspiegeling van ruiten. Verbeeld ik het me nu of kijkt men me langer aan? Werken mijn wimpers nu al, wink wink ^^ 

De hele dag regent het pijpenstelen vandaag en het is heerlijk om door de regen te banjeren zonder bang te zijn dat mijn mascara uitloopt. Je kunt producten als mascara of remover gebruiken zonder olie, omdat olie ervoor zorgt dat de lijm loslaat. Dan heb je dus een watje met wimperextensions in je hand, niet de bedoeling. Ook zul je niet veelvuldig in je ogen moeten wrijven (gaap!) dat komt de wimperextensions niet ten goede.

Laat ik eerlijk zijn, ik vind het resultaat prachtig. Maar ik zou niet iedere maand 30 à 40 euro uitgeven voor het opvullen en bijhouden. Dit vind ik iets voor bijzondere gelegenheden, zoals mijn bruiloft. De komende maand ga ik ervaren hoe de wimperextensions me bevallen en ook eens experimenteren met mascara.
Ik hou jullie op de hoogte!

Knipoog ;-)

xoxo Lins

Het lijkt kort geleden dat René mij verraste met zijn aanzoek op 31 december 2012, maar inmiddels zijn we al over de helft van de voorbereidingstijd! Time flies when you’re having fun! De grootste beslissingen hebben we in januari en februari besproken. Denk aan de datum, de locatie en gastenlijst. In maart hebben we definitief knopen doorgehakt op dat gebied.

(de kaart Jeunes Maries van Kaartmix heeft de selectie niét gehaald. Maar desalniettemin een leuk ontwerp :-)

Zo is de dag al behoorlijk ingericht: het burgerlijk huwelijk bij de gemeente, het maken van trouwfoto’s, de kerkelijke inzegening, het diner met onze gasten en aansluitend party tot na middernacht. Om daarna in het vliegtuig te stappen naar onze honeymoon!

De jurk is aangeschaft (gewonnen!) en wordt vanuit Amerika besteld, de sluier gekozen, de DJ geboekt en over een kleine maand gaan we in ondertrouw. Na deskundig advies van onze ceremoniemeesters zijn we het bijna eens over de uitnodigingen en volgens mij zijn diezelfde ceremoniemeesters al stiekem plannetjes aan het smeden voor het vrijgezellenfeest.

Op Pinterest verzamel ik ideeën voor kapsels en make-up en donderdag laat ik wimperextensions zetten om te proberen hoe dat bevalt. Mijn aanstaande beraadt zich over zijn pak, schoenen en matching stropdas bij mijn jurk, maar natuurlijk verklap ik weinig (lees: niets ;-) over mijn outfit.

De bruiloft zou in essentie dus al kunnen plaatsvinden. De belangrijkste eigenschappen staan vast en we zouden zo in het huwelijksbootje kunnen stappen. Nu is het tijd voor de finetuning. Dat geeft een prettig gevoel met nog 4 maanden in het verschiet. Ik ga voorzichtig wat bruidsmake-up proberen, we denken na over de aankleding en bruidstaart, natuurlijk ook de bedankjes voor onze gasten. Ook de vormgeving van de kerkdienst: welke liederen, verhalen of gebeden passen bij ons als bruidspaar, bespreken we donderdag met de betrokken kerkmedewerker.

De gastenlijst is precies zoals we het samen willen. We hebben hier lang over nagedacht, over gesproken en bewust gekozen. We kiezen voor klein en intiem: overdag 30 gasten en ’s avonds nog 30 avondgasten erbij, wat samen 60 feestgangers maakt. Zelfs als we nu de Staatsloterij winnen, zouden we niets veranderen aan onze bruiloft.
Dit is precies hoe wij het samen willen op onze grote dag. Dat is een fijn idee.

Het lijkt ons prachtig samen met onze gezinnen en close vrienden deze dag te beleven. We kijken er, ondanks wat gezonde spanning ;-), heel erg naar uit. Volgende week kunnen we de trouwringen ophalen en laten we deze graveren. Ik kan niet wachten de ring te dragen ^^

Nog maar 4 maanden!

xoxo bride to be Lins

Whoohoo! Super te zien dat ik al +135% vooruitgang heb geboekt met de 4e Fit Test op dag 50. Al doende merk ik dat mijn conditie zoveel beter is geworden. De oefeningen gaan makkelijker, ik ben minder (bijna niet!) buiten adem en mijn lijf weet inmiddels welke spieren er werken moeten, waardoor ik de test beter uitvoer. De resultaten liegen er niet om en mijn ervaring met Insanity is op wat kleine dipjes na geweldig te noemen.

Het inspireert me ontzettend te lezen dat meer mensen geënthousiasmeerd raken door mijn blogs. Ik zou aandelen moeten krijgen in BeachBody! ;-) Nog maar 10 dagen en Insanity zit er voor mij op. Natuurlijk plaats ik na dag 60 de laatste serie foto’s waarin je de resultaten before & after kunt zien. Mijn Insanity-blogs met mijn resultaten en ervaring als review teruglezen kan via deze link.

Dig deeper!

xoxo Lindsanity ^^

  
1. Koninginnennacht in Utrecht centrum met mijn lief – 2. Mijn lieve vriendinnen (en tevens ceremoniemeesters) feesten in Utrêg met Qnight 3.  ’s Nachts technofeestje @ Koning Stekker

  
4. Opnames @ work – 5. Shoppen met mama – 6. Hilarisch shirt @ C&A (niet gekocht ;-)

  
7. Max Interval Sports Training van Insanity was super leuk! – 8. Eindelijk weer hardlopen na mijn blessure – 9. Movietime: Scary Movie 5

  
10. Terrasje in de zon – 11. Gelato van Venezia natuurlijk! – 12. Movietime: Iron Man 3 (handig, die Pathé Unlimited kaart :-)

  
13. Heerlijk zomers ontbijtje: Griekse yoghurt met aardbeien en blauwe bessen – 14. Alweer dag 50 (!) van Insanity met de 4e Fit Test met +135% vooruitgang, yeah! – 15. Grazia Royal special, nagenieten van de prachtige beelden. I love het Koningshuis! <3

Hebben jullie ook een leuke week gehad?

Enjoy this week! (en de foto’s :-)

Gelukkig kon ik na een huilbui en wat gefrustreerde schreeuwen (sorry buren!) mezelf weer herpakken en heb daarna zelfs nog Insane Abs voltooid. Ik vind het belangrijk stil te staan bij mijn zelf-sabotage en it ain’t pretty. Schreef ik woensdag dat ik mijn imperfecties omhels, dan vind ik dat ik ook up front about it moet zijn als ik het moeilijk heb. En schrijven lucht me op, dus dat is mooi ;-)

Maandag en dinsdag was het feest. Koninginnennacht en Koninginnedag: hiep hoi. Bye bye Bea en welkom Willem. De stad lonkte en hoewel ik best een work-out had kunnen doen voor we de vrijmarkt op slenterden, I did not. Dinsdag heb ik mezelf voortbewogen tussen bed en bank met als main event troon-tv gekeken en een pizza-doos buiten (op balkon!) weggegooid. Niet zo productief dus ;-) Overigens heb ik bijzonder genoten op de vrijmarkt en al wandelend door Utrecht centrum plus dansend op Koning Stekker ongetwijfeld ook calorieën verbrand, dat dan weer wel.

Woensdag ging ik er weer voor: Max Interval Plyo. Misschien verbeeld ik het me maar volgens mij weet Shaun dat ik maandag en dinsdag gespijbeld heb. Hij keek bozer dan normaliter. Ik zette mijn schouders eronder en digged deeper. Ik merk verbetering en hoewel het zwaar was heb ik de training op 90% voldaan. Ik schat in dat ik geen enkele training tot dusver de volle 100% heb meegedaan, maar de Insanity-klas op DVD doet dat ook niet. Daar voel ik me niet schuldig over. Liever de oefeningen goed uitvoeren dan overhaast met kans op blessures.

Gisteren Max Cardio Recovery. Een minder intensieve training voor spierherstel en balans. De eerste 20 minuten kon ik me slecht focussen en alleen maar denken aan Doritos Thai Sweet Chili. Echt, ik kreeg ze niet uit mijn kop. Dus heb ik de DVD op pauze gezet en zo vriendelijk mogelijk gevraagd of René naar de Appie voor mij wilde. Dan kon ik in ieder geval mijn work-out voltooien. Schat die hij is, vertrok ‘ie zonder morren. Toen had ik rust in m’n kop en de training voortzetten. Ik kon niet wachten tot het eind, dan kon ik mijn geliefde Doritos eten! En zo geschiedde. Cooling down, DVD uit, neerploffen op de bank en zak openscheuren.

Heerlijk! Die smaak, die textuur, ik genoot! Tweeënhalf bakje later waren ze op. Ik hou mezelf graag voor de gek. Ik eet niet uit de zak, ik doe de chips in een bakje. Waar ik er dan vervolgens tweeënhalf van eet. Maar ik ben nog niet klaar. Even voor de duidelijkheid: wij hebben eigenlijk nooit snoep of chips in huis. Wel zo verstandig ;-) Dus toen mijn raving naar food nog niet voorbij was, heb ik een doos vlokken leeggegeten.

Best kinderachtig nu ik het terug lees. Als kind snoepte ik stiekem wel eens een handje hagelslag of vlokken uit de doos. Weet je hoe ik het nu deed, als bijna dertigjarige volwassene? Ik deed de vlokken – je voelt ‘m al aankomen – in een BAKJE! Vervolgens at ik met een eetlepel uit mijn bakje vlokken. René zag het met lede ogen aan maar bekritiseert mij op deze momenten nooit. En terecht. Hij hoeft mij ook niet aan te spreken op mijn gedrag. Waarschijnlijk zou ik mijn frustratie dan op hem richten, dus verstandig is het ook niet ;-)

Natuurlijk was ik daarna strontsjaggerijnig. Dûh. Toch zie ik in dat dit al minder extreem (eet)gedrag is dan vroeger. Dan zou ik namelijk een zak Doritos, een zak Heartbreakers, een doos zoute drop, wat zakjes Snack a Jacks opgevreten en daarbij on the side een pint Ben & Jerry’s leeg gelepeld hebben. Een paar keer per week. In dat opzicht kan ik stellen dat dit winst is en daar ben ik dankbaar voor. Maar leuk vind ik het niet: weer in dit (oude) patroon terugvallen.

Bovendien had ik vanmorgen behoorlijk buikpijn en last van mijn maag door het binge eating (eetbuistoornis). Maar een nieuwe dag, nieuwe ronde, nieuwe kansen. Goed nieuws bij de fysio vanmorgen: mijn blessure is hersteld en na wat filmpjes van mijn looppatroon kreeg ik tips om mijn lopen te verbeteren. Nu kan ik met een gerust hard de training voortzetten voor de 5K op 18 mei wanneer ik met Lauwie meedoe aan de IJsselsteinloop! All good dus. Thuisgekomen sufte ik nog even in slaap in de zon en deed daarna boodschappen.

Vandaag op het Insanity programma: Max Cardio Conditioning en Insane Abs. Anderhalf uur, een dubbele work-out. Tijdens de warming up merkte ik al dat ik slackte. Laks, langzaam: ik gooide er met de pet naar. Ik kon mezelf niet motiveren zoals de afgelopen weken. Gedurende de les waren mijn gedachtes overal, behalve bij Shaun T. Tien minuten voor het einde had ik een breakthrough. Ik kan het wel, maar ik hield mezelf tegen. Waar was ik nou verdomme zo bang voor?

Ik was mezelf aan het saboteren. Als ik niet zo hard mijn best doe, heb ik een excuus wanneer de resultaten tegenvallen. Als ik niet zo mijn best doe, verander ik tenminste niet. Waarom wil ik niet veranderen? Ik wil toch een strakker lijf? Ik wil toch lekkerder in mijn vel zitten? Ik wil toch wat kilo’s kwijt? Als ik mezelf saboteer door de work-out niet serieus te nemen en te vluchten in (slechte) voeding kan ik zeggen: zie je wel, je kunt het niet. Dan geef ik dat stemmetje gelijk en blijft alles hetzelfde. Toen ik me dat realiseerde sprongen de tranen in mijn ogen.

“Op zich is dit een normale reflex, vasthouden aan zekerheden. Het geeft rust, is bekend en vertrouwd. Maar soms móét je veranderen, voor je ontwikkeling of je groei. Logisch dat je daar bang voor bent en het veranderingsproces probeert af te remmen door middel van zelf-saboterende gedachten en handelingen.”
- Carine Stevens/Wilfried van  Craen: ‘Je kunt het wél! Over zelf-sabotage’, artikel (bron).
(> leestip: súper artikel!)

Ik voelde me als de kandidaten van Obese. Hou je bek, klote-stemmetje in mijn hoofd!
IK KAN DIT WÉL!
Ik wíl veranderen. Dat is eng want dat ken ik niet. Dat is zwaar en pittig want ik zal er (hard) voor moeten werken.  Maar ik gun mezelf verandering. Ik gun mezelf verbetering. IK BEN HET WAARD.

Ik zet de DVD weer op play en ga door. De laatste tien minuten van Max Cardio Conditioning geef ik alles, 100%. Ik ben strijdbaar en de tranen die nu vloeien zijn van kracht en blijdschap. Na de work-out ga ik direct door naar Insane Abs. Het is killing! Ik kan veel oefeningen niet voltooien. Niet omdat ik mezelf niet geef, maar omdat het fucking zwaar is! Maar ik ga door! Ik geef niet op! Anderhalf uur later lig ik doodmoe maar dolgelukkig op mijn matje.

Mijn buik brandt en mijn ogen ook ;-) Maar ik wil dit opgeschreven hebben. Niet alleen voor jullie maar ook voor mezelf. Ik wil niet bang zijn en verlamd van angst voor het behalen van mijn doelen en successen.

“A champion is afraid of losing. Everyone else is afraid of winning“.
- Billie Jean King

Ik wens jullie een GEWELDIG weekend! Haal het beste uit jezelf, al is dat eng en onbekend! Je kunt alleen spijt hebben van dingen die je niét doet.

Veel liefs,

xoxo Lins

“I always find beauty in things that are odd and imperfect – they are much more interesting.”
― Marc Jacobs
Anderhalf jaar geleden schreef ik “ImPerfect“. Een blog waarin ik nogal strugglde met mijn extreem hoge eisen. Mijn drang naar perfectie. Mijn angst nooit perfect te zullen zijn, hoe hard ik ook zou werken. Soms lees ik mijn blogs terug. Zoals vandaag. Met een opgelucht gevoel kijk ik terug op deze woorden. Niet omdat ik inmiddels perfect ben. Juist niet. Ik ben ímperfect en dat is écht veel leuker dan ik me destijds kon voorstellen.

Perfectie is saai. Marilyn Monroe – zelf ook behoorlijk in gevecht met haar eigen issues - slaat de spijker op de kop. Ook als je het mij vraagt is perfect behoorlijk boring. Bovendien is het niet haalbaar. Wat precies de reden is dat het je nooit gelukkig zal maken. Wanneer houdt het op?

Wanneer je huid perfect is, vind je je tanden niet wit genoeg. Zijn je tanden gebleekt, dan wil je een vollere bos lokken. Natuurlijk weeg je -10 kilo lichter en is je huis volgens de laatste VT Wonen gestyled. Je bent een geweldige vriendin, een tijger in bed en schat van een dochter. De allerleukste van je vriendinnenclub en scoort het best op de arbeidsmarkt.

Ik word al moe als ik het lees. Pfftt… Als je àlles hebt wat je hartje begeerd en àlles bent wat je wilt, waar huppel je dan deze aardbodem nog voor rond? Natuurlijk is het heerlijk jezelf doelen te stellen en jezelf uit te dagen. Dat is vooruitgang. Maar vooruitgang boek je met vallen en opstaan.

“If at first you don’t succeed, dust yourself off, and try again. You can dust it off and try again, try again.”
― Aaliyah

Werp eens een blik op je vriendenkring? Zijn zij perfect? Waarschijnlijk niet. Vind je ze leuk? Ja, hartstikke! Ik hou van de unieke eigenschappen die hen zo adorabel maken. Een gekke gewoonte, de sproeten op haar gezicht, het aparte dansje wat ze doet als ze dronken is ;-) Dat maakt ze bijzonder, daar ben ik voor gevallen. Ik vergelijk me niet (langer) met hen, ik zie ze als gelijkwaardig waarin we elkaar juist aanvullen.

Als ik in de spiegel kijk gaat mijn focus niet (meer) uit naar wat er niét is. Natuurlijk heb ik wensen, ik ga niet liegen voor je. Maar deze wensen grenzen niet langer aan ongezond perfectionisme en ik weet dat mijn geluk niet samenhangt met het bereiken hiervan. Dat geeft rust. Ik lach om mijn imperfecties. Ik vind ze soms vervelend maar nog veel vaker hilarisch.

Wanneer ik gekke bekken trek in de lift, hardop (vals) zing op de fiets of vanmorgen zonder make-up de deur uit stap naar mijn werk. Het verandert niets aan wie ik ben. Het doet niets af aan mijn geluk, maar draagt juist bij aan tevreden zijn met wie ik ben.
Ik ben niet perfect. Ik ben mezelf. En dat is veel leuker :-)

“Wat ontzettend moeilijk en ontzettend fantastisch tegelijkertijd is,
is het opgeven perfect te willen zijn en beginnen met jezelf zijn.”
― Anna Quindlen

xoxo Lins

PS: Hanneke, ik weet dat je leest ;-) Ik ben het niet vergeten, deze is voor jou!
Weg met onzekerheid! :-)

Ik heb mijn liefde voor de work-out van Shaun T in eerdere Insanity-blogs al verklaard. Nu wil ik graag ingaan op de vragen die in de comments gesteld worden. Een Insanity-vragenuurtje met Lindsanity ;-) Het geeft me overigens een onwijze kick om te horen dat – mede dankzij mijn enthousiasme - mensen gestart zijn met Insanity. Super!

Okay, hier komen de Q&A’s:

*disclaimer:
Ik ben géén sportinstructeur en pretendeer dit ook vooral niét te zijn. Dit zijn mijn persoonlijke ervaringen en tips. Luister altijd naar je eigen lijf en bezoek in het geval van klachten een dokter. 

- Waar vind je de DVD’s? 
Je kunt de DVD’s kopen via Tell Sell. Op eigen risico kun je het Internet afspeuren naar de work-outs of deze aanschaffen via een illegaal circuit.

- Waar train je? Thuis? Ik woon in een flat/op kamers/heb er geen ruimte voor?
Ik woon 4 hoog in een appartementencomplex en train in mijn woonkamer. Ik schuif de bank aan de kant, rol mijn matje uit en there you go. Ik gebruik een dempend sportmatje en sportschoenen voor de geluidsoverlast en vering. Ik heb overigens laminaat in mijn woonkamer met dempende vloerisolatie (verplicht vanuit de woningbouw). Ik ontvang geen klachten van mijn buren maar het maakt wel lawaai omdat je veel hoog en laag springt.

Qua ruimte hou je rekening met twee bij twee meter, om alle oefeningen goed uit te voeren. Denk aan oefeningen als de plank, push ups, squats en lunges.

- Ik sport ook nog naast Insanity, namelijk hardlopen/korfballen/Les Mills, hoe doe je dat?
Ik loop – naast Insanity – ook nog 2 à 3 keer per week hard. Dit is vooral goed plannen in je agenda. Ik neem wel altijd voldoende rust tussen de trainingen. Dus als ik voor het avondeten Insanity doe en daar omstreek 18u30 mee klaar ben, ga ik pas rond 21u00 hardlopen. Ik ben bang wanneer ik (te) snel na elkaar train, ik blessures krijg. Dus zorg voor voldoende rust tussen de verschillende sporten.

- Ik werk fulltime/ga nog naar school/heb er niet iedere dag tijd voor, en nu?
Sorry, nu ga ik gewoon hard zijn. Niet zeuren maar doen! Ik werk 50 uur per week, heb een relatie en een actief sociaal leven, run een eigen huishouden met mijn partner, kortom: ik ben óók druk. Insanity is een commitment. Shaunt T vraagt je 60 dagen lang, 6 dagen per week zijn training te doen. Natuurlijk kun je minder trainen, hij zal je niet opwachten in een donker steegje om je op je flikker te geven, maar you know. Een uurtje van je dag is alles wat Insanity vraagt. Je beloning – een gezond, mooi en fit lijf – zul je het snelst krijgen als je consequent iedere dag braaf je Insanity work-out volgt.

- Hoe lang duurt een training?
In Phase 1 duurt iedere work-out gemiddeld drie kwartier. In Phase 2 een uur. Vergelijkbaar met een groepsles op de sportschool: warming up, training en cooling down in 60 minuten.

- Heb je veel spierpijn?
Hell yeah! And I’m smiling because I love it ;-)
Even zonder dollen: de eerste week (Phase 1, week 1) ging ik helemaal stuk. Ik heb een goede basisconditie maar dacht werkelijk: WTF is dit voor programma? Ik had moeite met traplopen, fietsen en voelde spieren waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden. Na de eerste week ebde dit ook al snel weer weg. Om vervolgens in Phase 2, week 1, weer terug te komen. Dus ik denk dat vooral de eerste week het zwaarst is.

- Vind je dat nou echt leuk?
Ja! Zoals met veel sporten moet je even wennen aan de oefeningen en techniek, maar binnen 3 à 4 dagen was ik echt helemaal hooked. Mijn uurtje Insanity is ook een moment van ontspanning terwijl het zweet van mijn rug gutst. Ik kan mijn hoofd leegmaken en mijn lijf uitdagen steeds een stapje verder te gaan. Ik ben super trots op mijn lijf en welke prestaties het kan neerzetten. Dus ja, ik vind het echt leuk :-)

- Is het normaal om te huilen?
Of het normaal is weet ik niet, wel herken ik het. De eerste twee weken stonden regelmatig de tranen in mijn ogen. Niet van pijn, maar van trots en kracht. Het is een groot bruggetje maar ik vergelijk het met de doorbraak zoals bij Obese. Wanneer Chris Powell de kandidaten tijdens training zegt: ‘Dat stemmetje in je hoofd dat zegt dat je het niet kunt, luister daar niet naar. Je kunt dit. Zet door’.

Zo ervaar ik het ook. Het is een gevecht om vooral je geest te laten weten: ik kan dit! En als je doorzet en de bevestiging van je lijf krijgt dat je hier inderdaad toe in staat bent: ja dan heb ik wel trotse tranen :-)

- Ik heb een blessure, wat nu?
Ik zou een bezoek brengen aan je huisarts, fysiotherapeut of sportmasseur. Ik heb in week 5 een kleine blessure gekregen met hardlopen (shin splint) maar trof het dat het mijn Insanity Recovery Week was. Ik heb op advies van de fysio 3x per dag mijn been gekoeld met een ijskompres en het hardlopen even gestaakt. Met Insanity ben ik volgens schema blijven trainen, maar heb wel goed aangevoeld of het werkelijk ging.
Mijn tip is: wees alert of blessures of tekenen van: voorkomen is beter dan genezen.

Overigens bezoek ik met regelmaat een (sport)masseur en chiropractor om mijn lijf te belonen voor mijn harde (sport)werk. Helemaal ontspannen en soepel kom ik weer terug op aarde ;-)

- Volg je ook het eetschema of gebruik je aanvullende voedingsmiddelen?
Daar kan ik kort over zijn: nope. Ik eet volgens mijn reguliere eetgedrag, gebruik geen sportdrankjes of eiwittenshakes. Bij Insanity zit een voedingsboekje wat heel interessant en leerzaam is en er staan best lekkere recepten in, maar ik pas mijn voeding er niet op aan. Ik eet overigens een uur voor de training wel een banaan, appel of bakje yoghurt of kwark. Zo heb ik genoeg energie voor de work-out maar ligt dit niet te zwaar op mijn maag omdat ik (te) kort ervoor gegeten heb.

- Wanneer doe jij Insanity?
Doordeweeks kom ik rond half 6 uit mijn werk, schiet mijn sportkleding aan en start Insanity. Dus iedere dag van 17u30 tot 18u30. Daarna kook ik (of mijn partner) en dineren we gezellig samen rond een uurtje of zeven. In het weekend kies ik net wat mij uitkomt. Na de wekelijke boodschappen op zaterdag of voor ik uitgebreid ga tafelen ‘s avonds. Voor mij werkt vooral het doordeweeks trainen vòòr het avondeten goed. Ik ken mezelf, als ik eenmaal op de bank plof kom ik er niet meer vanaf. Zo heb ik na Insanity nog de hele avond voor me om te werken, de was te doen of iets leuks te doen met vrienden.

- Hoe snel merk en zie je resultaat?
Merken deed ik al na 3 à 4 dagen. De oefeningen deed ik vlotter mee, ik was minder buiten adem en mijn algehele conditie verbeterde. Dat hoor ik ook van mijn partner (recent gestart met Insanity, trots op hem! :-) De fysieke verbetering, oftewel een beter figuur ;-) merkte ik na twee weken, op dag 16. Toen ik mezelf in de spiegel bekeek en dacht: hallo buikspieren! Inmiddels ben ik na 6 weken toe aan het innemen van mijn garderobe (met name broeken en pantalons) en moeten er gaatjes in mijn riem bijgemaakt worden. Maar ik wacht geduldig tot het eind van het programma voor ik de kleermaker bezoek ;-)

- Ik doe twee trainingen op 1 dag, is dat erg?
Weet ik niet, dat is natuurlijk heel persoonlijk. Ik heb dit zelf slechts twee keer gedaan. De ene keer lukte het écht niet: mijn lichaam was té vermoeid en ik wilde mezelf niet blesseren. De tweede keer ging dit perfect, maar was ik al verder in het programma. Ik heb sowieso 2 à 3 dagen dat ik naast Insanity hardloop dus ik denk dat je ook twee trainingen op een dag kunt voldoen. Maar het zou mijn voorkeur niet hebben. Ik heb dit alleen gedaan op dagen dat het écht niet anders kon in verband met afwezigheid. Maar ik ken verhalen van mede-Insanity verslaafden die hun laptop gewoon meenamen op hotelkamers ;-)

Ik probeer ook altijd de zondag (standaard Insanity rustdag) in ere te houden. Je traint 6 (!) dagen per week, één rustdag is echt belangrijk! Ook al kies je deze rustdag op een ander moment, kies je noodzakelijke rust(dag) per week.

- Wie is je lievelings-trainingsmaatje op de DVD?
Zonder twijfel: ARIEL! I love her body! Wat een droomlijf en wat is zij onwijs gefocust zeg! Enne, eerst haatte ik Tania maar inmiddels vind ik haar wel geinig. Shaun T is natuurlijk de über Insanity master, hij sleept je er echt doorheen. Maar mijn favoriet is dus Ariel :-)

Okay, dat waren alle vragen die jullie me in de comments gesteld hebben! Leuk te lezen dat sommigen van jullie ook al hooked zijn aan Insanity. Mijn partner is recent ook gestart, wat kennissen van mij zijn ook druk met Insanity en zelfs collega’s diggen deeper! ^^

Onder de tag ‘Insanity’ lees je al mijn Insanity-blogs en het verloop van dag 1 tot heden terug.

Zodra mijn Insanity programma erop zit, verheug ik me al op een nieuwe BeachBody training. Decide. Commit. Succeed. En dat is het precies :-)

xoxo sporty spice Lins

Nogmaals: *disclaimer:
Ik ben géén sportinstructeur en pretendeer dit ook vooral niét te zijn. Dit zijn mijn persoonlijke ervaringen en tips. Luister altijd naar je eigen lijf en bezoek in het geval van klachten een dokter.