lindsayvallen.nl

Dochter (18) klaagt ouders aan wegens gênante foto’s op Facebook

Als blogger leef ik in een deel-cultuur, waarin sharing is caring gemeengoed is. Tegelijkertijd probeer ik zelf ook kritisch te zijn op onze gewoonten om werkelijk alles online te (moeten) willen delen. Zo schreef ik eerder een blog over sharenting: wat een verbastering is van sharing en parenting. Het is dé term voor ouders die overvloedig foto’s en informatie van hun kroost delen. Sharenting maakt het wel en wee van jonge kinderen ineens behoorlijk publiek.

Hoe je kleintje als volwassene zou reageren op de gedeelde foto’s en informatie is een vraag die tot dusver (nog) niet vaak werd beantwoord, gezien de relatief korte aanwezigheid van social media in onze maatschappij.  Vanmorgen stuitte ik echter op een interessant nieuwsbericht. Een inmiddels 18-jarige dochter stapt naar de rechtbank, omdat ze vindt dat ze in haar privacy is geschonden door de vele foto’s die haar ouders maakten én online deelden. De rechtszaak vindt plaats in november en ik ben erg benieuwd naar het oordeel van de rechter. 

De dochter in kwestie ondervindt sinds 2009 hinder van de updates van haar ouders. Naar eigen zeggen maakten de foto’s en informatie die haar ouders deelden haar leven rampzalig. Ze plaatsten aldoor foto’s van beschamende en intieme momenten uit haar jeugd.

Haar advocaat denkt dat ze een goede kans maakt op het winnen van de rechtszaak. Haar ouders hebben tot dusver ruim 500 afbeeldingen van hun dochter op social media geplaatst, allen zonder haar toestemming. Het gaat onder andere om foto’s op het potje of terwijl haar luier werd verschoond.

“Mijn ouders kennen geen schaamte of grenzen. Het maakte hen niet uit of ik op het toilet zat of naakt in mijn ledikantje lag”, vertelt de dochter. “Al mijn ontwikkelingen en stapjes werden gefotografeerd én vervolgens online gedeeld”. De ouders hebben 700 online ‘vrienden’ op Facebook.

Ondanks haar verzoeken de foto’s te verwijderen, zelfs met het dreigement haar bloedeigen ouders aan te klagen, blijven de ouders bij hun standpunt. Haar vader vindt dat het zijn recht is, omdat het zijn eigen dochter betreft en hij zelf de foto’s heeft gemaakt. Dus dat geeft hem, zo wordt hij gequoot, het recht om de foto’s ook te mogen delen.

De advocaat zegt dat wanneer bewezen kan worden dat de afbeeldingen haar recht op een persoonlijk en privéleven geschonden hebben, haar ouders de zaak kunnen verliezen. Dit is de eerste rechtszaak van dit kaliber in Oostenrijk, maar is vergelijkbaar met andere aanklachten van kinderen versus hun ouders in andere landen. In de meeste gevallen worden de kinderen financieel gecompenseerd voor de geleden schade.

De rechter doet zijn uitspraak in november en als de ouders deze zaak verliezen, betekent dit ook dat de wetgeving in Oostenrijk mogelijk wordt aangepast betreft het delen van afbeeldingen van kinderen zonder toestemming.

De Oostenrijke wetgeving rondom social media is op dit moment niet zo streng als in andere landen. In Frankrijk kun je bijvoorbeeld veroordeeld worden wanneer je – zonder toestemming – foto’s van een ander publiceert of distribueert. De straf? Een gevangenisstraf van maximaal een jaar en boete die kan oplopen tot € 45.000,-. Dit geldt voor volwassenen versus volwassenen, maar ook van kinderen versus hun ouders.

Ook waarschuwen de Franse autoriteiten ouders veelvuldig voor de risico’s van het gebruik van social media. Niet alleen omdat de kinderen in kwestie het delen (later) misschien niet waarderen, maar ook het risico op misbruik van de foto’s door bijvoorbeeld pedofielen. Daarnaast waarschuwen ze dat de kinderen mogelijk sociale en psychische problemen hebben, doordat hun intieme en gênante momenten worden gedeeld met een breed publiek.

Ik vind de dochter volledig in haar recht staat. Zeker omdat ze haar ouders expliciet heeft verzocht de afbeeldingen te verwijderen. Hoe haal je het als ouder in je hoofd om daar geen gehoor aan te geven? Zij is nota bene degene die op die overload aan kiekjes staat! Daarnaast begrijp ik niet waarom de meest intieme en persoonlijke momenten gedeeld moeten worden. Naaktfoto’s zijn wat mij betreft sowieso nicht im frage. Die zou ik van mezelf ook niet delen! (tenzij Playboy me belt en ik een halfjaar verlof krijg om die-hard te trainen, hehe)

Betreft het delen van huis-, tuin- en keukenfoto’s balanceer ik ergens in het midden, denk ik. Je kunt moeilijk van jezelf beoordelen of je teveel, gemiddeld of minder dan de doorsnee ouder plaatst. Wij proberen als ouders in ieder geval altijd een bewuste keus te maken in wat wij delen. Ik zeg bewust ‘wij’, ondanks dat ik altijd in ik-vorm schrijf. Want alles wat met onze dochter of het gezinsleven te maken heeft, bespreken wij als ouders en partners met elkaar.

Op mijn blog deel ik veel, maar ik hou zelf altijd de eindredactie in de hand. Ik pas censuur toe en kan van mening veranderen. Besloten we eerst unaniem geen foto’s te delen waar Tara’s gezicht herkenbaar in beeld zou komen, dat veranderde toen ik zo trots als een aap met zeven lullen mijn mooiste meisje wilde showen. Inmiddels krijgt ze steeds meer haar eigen, herkenbare gezichtje en zijn we weer wat terughoudender met het delen.

Af en toe komt er een foto voorbij en soms zou ik bloedjegraag een prachtfoto willen delen (want: knapste kind van de wereld, dat snap je), maar besluit ik dat niet te doen (want: intiem moment dat we stiekem liever voor onszelf houden). Daar voelen wij ons op dit moment goed bij, en ja: dat is dus aan verandering onderhevig.

De grens ligt voor ons bij beschamende en intieme momenten, die zal ik niet snel online knallen. Ik wil mijn kind niet in diskrediet brengen door gênante foto’s of verhalen de wereld in te slingeren. Dat is iets voor binnenshuis, in fotoboeken of leuk om haar persoonlijk een beetje mee te plagen later, zoals ouders dat bij hun kroost doen. Maar dan wel offline en alleen met ons gezin, in plaats van online met al mijn volgers en digitale vrienden.

En toch is er tegelijkertijd geen zwart of wit en goed of fout in dit onderwerp, juist omdat het zo persoonlijk is. Wat jij van jouw kind deelt, is volledig aan jou. Ieder heeft zijn of haar eigen normen en waarden en daarop worden keuzes gemaakt. Anyway. Ik wilde dit nieuwsbericht vertalen en delen omdat het me, juist als blogger, bezighoudt. Een beetje bewustwording in een wereld waar we (online) meer van elkaar weten dan ooit. Dat.

Wat vind jij van de rechtszaak die deze dochter aanspant? Terecht of onterecht? Ben je bewust van wat je deelt en hou je rekening met de gevolgen? Of zie je dat allemaal later wel? 

Liefs,
Lindsay

Bron: TheLocal.at (c)
(lees hier het complete nieuwsbericht, dat ik grotendeels heb vertaald)