Dochter (18) klaagt ouders aan wegens gênante foto’s op Facebook

photo-1470116109808-c71d8bd6f4a7

Als blogger leef ik in een deel-cultuur, waarin sharing is caring gemeengoed is. Tegelijkertijd probeer ik zelf ook kritisch te zijn op onze gewoonten om werkelijk alles online te (moeten) willen delen. Zo schreef ik eerder een blog over sharenting: wat een verbastering is van sharing en parenting. Het is dé term voor ouders die overvloedig foto’s en informatie van hun kroost delen. Sharenting maakt het wel en wee van jonge kinderen ineens behoorlijk publiek.

Hoe je kleintje als volwassene zou reageren op de gedeelde foto’s en informatie is een vraag die tot dusver (nog) niet vaak werd beantwoord, gezien de relatief korte aanwezigheid van social media in onze maatschappij.  Vanmorgen stuitte ik echter op een interessant nieuwsbericht. Een inmiddels 18-jarige dochter stapt naar de rechtbank, omdat ze vindt dat ze in haar privacy is geschonden door de vele foto’s die haar ouders maakten én online deelden. De rechtszaak vindt plaats in november en ik ben erg benieuwd naar het oordeel van de rechter. 

De dochter in kwestie ondervindt sinds 2009 hinder van de updates van haar ouders. Naar eigen zeggen maakten de foto’s en informatie die haar ouders deelden haar leven rampzalig. Ze plaatsten aldoor foto’s van beschamende en intieme momenten uit haar jeugd.

Haar advocaat denkt dat ze een goede kans maakt op het winnen van de rechtszaak. Haar ouders hebben tot dusver ruim 500 afbeeldingen van hun dochter op social media geplaatst, allen zonder haar toestemming. Het gaat onder andere om foto’s op het potje of terwijl haar luier werd verschoond.

“Mijn ouders kennen geen schaamte of grenzen. Het maakte hen niet uit of ik op het toilet zat of naakt in mijn ledikantje lag”, vertelt de dochter. “Al mijn ontwikkelingen en stapjes werden gefotografeerd én vervolgens online gedeeld”. De ouders hebben 700 online ‘vrienden’ op Facebook.

Ondanks haar verzoeken de foto’s te verwijderen, zelfs met het dreigement haar bloedeigen ouders aan te klagen, blijven de ouders bij hun standpunt. Haar vader vindt dat het zijn recht is, omdat het zijn eigen dochter betreft en hij zelf de foto’s heeft gemaakt. Dus dat geeft hem, zo wordt hij gequoot, het recht om de foto’s ook te mogen delen.

De advocaat zegt dat wanneer bewezen kan worden dat de afbeeldingen haar recht op een persoonlijk en privéleven geschonden hebben, haar ouders de zaak kunnen verliezen. Dit is de eerste rechtszaak van dit kaliber in Oostenrijk, maar is vergelijkbaar met andere aanklachten van kinderen versus hun ouders in andere landen. In de meeste gevallen worden de kinderen financieel gecompenseerd voor de geleden schade.

De rechter doet zijn uitspraak in november en als de ouders deze zaak verliezen, betekent dit ook dat de wetgeving in Oostenrijk mogelijk wordt aangepast betreft het delen van afbeeldingen van kinderen zonder toestemming.

De Oostenrijke wetgeving rondom social media is op dit moment niet zo streng als in andere landen. In Frankrijk kun je bijvoorbeeld veroordeeld worden wanneer je – zonder toestemming – foto’s van een ander publiceert of distribueert. De straf? Een gevangenisstraf van maximaal een jaar en boete die kan oplopen tot € 45.000,-. Dit geldt voor volwassenen versus volwassenen, maar ook van kinderen versus hun ouders.

Ook waarschuwen de Franse autoriteiten ouders veelvuldig voor de risico’s van het gebruik van social media. Niet alleen omdat de kinderen in kwestie het delen (later) misschien niet waarderen, maar ook het risico op misbruik van de foto’s door bijvoorbeeld pedofielen. Daarnaast waarschuwen ze dat de kinderen mogelijk sociale en psychische problemen hebben, doordat hun intieme en gênante momenten worden gedeeld met een breed publiek.

Ik vind de dochter volledig in haar recht staat. Zeker omdat ze haar ouders expliciet heeft verzocht de afbeeldingen te verwijderen. Hoe haal je het als ouder in je hoofd om daar geen gehoor aan te geven? Zij is nota bene degene die op die overload aan kiekjes staat! Daarnaast begrijp ik niet waarom de meest intieme en persoonlijke momenten gedeeld moeten worden. Naaktfoto’s zijn wat mij betreft sowieso nicht im frage. Die zou ik van mezelf ook niet delen! (tenzij Playboy me belt en ik een halfjaar verlof krijg om die-hard te trainen, hehe)

Betreft het delen van huis-, tuin- en keukenfoto’s balanceer ik ergens in het midden, denk ik. Je kunt moeilijk van jezelf beoordelen of je teveel, gemiddeld of minder dan de doorsnee ouder plaatst. Wij proberen als ouders in ieder geval altijd een bewuste keus te maken in wat wij delen. Ik zeg bewust ‘wij’, ondanks dat ik altijd in ik-vorm schrijf. Want alles wat met onze dochter of het gezinsleven te maken heeft, bespreken wij als ouders en partners met elkaar.

Op mijn blog deel ik veel, maar ik hou zelf altijd de eindredactie in de hand. Ik pas censuur toe en kan van mening veranderen. Besloten we eerst unaniem geen foto’s te delen waar Tara’s gezicht herkenbaar in beeld zou komen, dat veranderde toen ik zo trots als een aap met zeven lullen mijn mooiste meisje wilde showen. Inmiddels krijgt ze steeds meer haar eigen, herkenbare gezichtje en zijn we weer wat terughoudender met het delen.

Af en toe komt er een foto voorbij en soms zou ik bloedjegraag een prachtfoto willen delen (want: knapste kind van de wereld, dat snap je), maar besluit ik dat niet te doen (want: intiem moment dat we stiekem liever voor onszelf houden). Daar voelen wij ons op dit moment goed bij, en ja: dat is dus aan verandering onderhevig.

De grens ligt voor ons bij beschamende en intieme momenten, die zal ik niet snel online knallen. Ik wil mijn kind niet in diskrediet brengen door gênante foto’s of verhalen de wereld in te slingeren. Dat is iets voor binnenshuis, in fotoboeken of leuk om haar persoonlijk een beetje mee te plagen later, zoals ouders dat bij hun kroost doen. Maar dan wel offline en alleen met ons gezin, in plaats van online met al mijn volgers en digitale vrienden.

En toch is er tegelijkertijd geen zwart of wit en goed of fout in dit onderwerp, juist omdat het zo persoonlijk is. Wat jij van jouw kind deelt, is volledig aan jou. Ieder heeft zijn of haar eigen normen en waarden en daarop worden keuzes gemaakt. Anyway. Ik wilde dit nieuwsbericht vertalen en delen omdat het me, juist als blogger, bezighoudt. Een beetje bewustwording in een wereld waar we (online) meer van elkaar weten dan ooit. Dat.

Wat vind jij van de rechtszaak die deze dochter aanspant? Terecht of onterecht? Ben je bewust van wat je deelt en hou je rekening met de gevolgen? Of zie je dat allemaal later wel? 

Liefs,
Lindsay

Bron: TheLocal.at (c)
(lees hier het complete nieuwsbericht, dat ik grotendeels heb vertaald)

8 reacties

  1. Geheel terecht Lindsay! Ik breng nooit mijn kinderen herkenbaar in beeld in mijn blogs of vlogs, omdat ik hun privacy wil waarborgen. Zij zijn te jong om te kunnen kiezen of zij online te zien zijn en daarnaast kan er natuurlijk ook misbruik worden gemaakt van de beelden. Misschien minder leuk voor mijn lezers en kijkers, maar de privacy van mijn kinderen staat hier boven.

  2. Ik ben geen Blogger, maar snap zeker hoe het er op facebook en Instagram aan toe gaat. Ik hoor absoluut bij de moeders die veel te veel foto’s online gooit (geef ik eerlijk toe) maar wat ik online gooi zijn geen genante foto’s, al hoewel ik ze er ook wel eens opzet als ze zelf hun toetje hebben gegeten, met het resultaat die je waarschijnlijk zelf wel kunt bedenken. Dat kan iemand ook gênant of beschamend vinden natuurlijk.
    Ieder voor zich, maar ik deel wel bewust. En mochten ze later zeggen, mam haal die foto’s eraf! Dan doe ik dat direct (ookal zijn ze natuurlijk nooit echt van internet)
    Zoals hierboven beschreven dat de dochter vraagt de foto’s te verwijderen en geen nieuwe foto’s te plaatsen vind ik belachelijk dat er niets mee gedaan wordt. Maar ja ook daar zijn waarschijnlijk wel de meningen over verdeeld.

  3. Ik vind het terecht dat het meisje haar ouders aanklaagt en hoop van hare voor haar dat ze wint. Ik vraag me vaak af of ouders wel beseffen met wie ze de foto’s van hun kroost allemaal delen. Zelf ben ik moeder van een zoontje van 1,5 kat en ik wil absoluut geen foto’s van hem op het internet. Tuurlijk ben ik vreselijk trots op mijn geweldig leuke en knappe kind, maar dit alleen met mijn omgeving te delen vind ik voldoende. Ik heb niks te bewijzen of te laten zien aan anderen. Ik lees meerdere (mama)-blogs, hierdoor weet je soms zoveel van iemand anders leven/kind. Zou niet willen dat anderen die ik niet ken ook zoveel kennis zouden hebben van mijn leven en kind. Vind het ook niet veilig. Klinkt misschien wat paranoïde, maar zo bedoel ik het niet. Daarnaast lijkt het mij dat het je kind wellicht in de toekomst ook meer kan schaden dan we met z’n allen inschatten. En dan bedoel ik niet alleen bv pesten op school, maar ook in de carrière. Voor sommigen beroepen is een goede bescherming van je privacy erg belangrijk. Ik wil mijn kind hierin later op geen enkele wijze belemmeren of benadelen.
    Kortom ik vind het heel leuk om blogs van andere mama’s gelezen en foto’s te zien van hun kinderen. Maar zou zelf echt nooit nooit nooit zoveel informatie van mijn kind online delen.

  4. Ik ben geen moeder maar ben het volledig eens met de dochter. Ik kan niet bolwerken waar de ouders het lef vandaan halen de foto's ten eerste te delen en ook nog niet aan haar verzoek te voldoen de foto's te verwijderen. Iedere ouder moet natuurlijk zelf weten wat diegene deelt, maar ook nog expliciet gênante foto's. Ik kan me voorstellen dat je je als kind kapot schaamt en getraumatiseerd bent. Ik hoop echt dat ze wint want dit verdient echt absoluut niet de schoonheidsprijs.

  5. mee eens.
    Ik hoop ook dat dit meisje wint. Sharing is soms toch echt schaming. Vorral in dit geval. En waarom ze het niet willen weghalen? Onbegrijpelijk. Ik vind jouw mening hier in goed. Je gaat er prima mee om. Tara's privacy is gewaarborgd. Zij heeft later niks om zich voor te schamen.

  6. het zegt wel wat over de verscheurde relatie tussen ouders en dochter als je een rechtszaak tegen ze moet aanspannen…waarover dat dan ook zou gaan. Heftig.

    Ik hoop dat ze ook psychologische begeleiding krijgen…zowel dochter als ouders, want dit klinkt alsof ze het nodig hebben en/of gaan hebben.

    Ik ben zelf ook voorzichtig met mijn dochter delen, maar merk nu ze groter wordt ik haar toch wat vaker op mijn facebook zet. Ik denk dat als ze 18 is mijn FB niet meer bestaat. Waar haar fotos dan blijven…..tja…daar probeer ik niet teveel bij stil te staan. Kop in t zand. Slik

Laat een reactie achter op Henriette Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *