Cold as ice

I’m as cold as ice. I’m willing to sacrifice all love.

Ik geloof er niet meer in.

Ik word een alleenstaande dame, waar nichtjes & neefjes graag op bezoek gaan, waar de mannen van vriendinnen begerend naar kijken omdat ze nog de enige is waar de hands of time (lees: de bevalling van hun kroost) geen vat op hebben, waar ouderen onterecht medelijden mee hebben en waar kennissen over spreken als dat leuke meisje, knap ook, maar jammer dat ze geen vriend heeft.

Maar ik ben overtuigd. Dit is mijn ding.

Liefde is mooi, maar niet voor mij weggelegd. Wanneer je zoiets intens hebt meegemaakt en ervaren hebt als je ultieme eerste liefde, zo intens dat het je verzwolgen heeft en pas weer uit je roes ontwaakt wanneer het te laat is en je vuur is gedoofd, dan kun je niet anders.
Ik wil niet terug naar mijn eerste liefde maar ben ook niet klaar voor de volgende.

Ik denk vaak aan wat mijn vader zou zeggen, want ondanks onze weinige gesprekken, kon ik met hem gek genoeg toch over liefde praten. De liefde van hem & mijn moeder, de liefde voor ons als zijn kinderen, en de liefde zoals ik die ervaar in mijn jonge leventje.
Ik vind het jammer dat ik er niet weer met hem over kan praten. In de auto samen, in het ziekenhuisbed wanneer ik snel tussen studie & bijbaan bij hem langsfietste op een zonnige dag of toen hij de laatste weken thuis was.

Wat zou mijn vader zeggen. Hij zou het beste voor me willen en geen jongeman zou voldoen in zijn ogen ;-)
Dus ik denk dat ik dat voorlopig ook maar zo laat.

Misschien ontmoet ik ooit wel iemand die me zo hard laat lachen dat ik moet huilen, die mijn temperament kan temmen, die mijn bijdehandte bekkie niet snoert maar me wel verteld wanneer ik te ver ga, die me het gevoel geeft zijn leven compleet te maken en het mijne te verrijken.

En als ik dan voor het eerst samen met hem zonnestralen uit de hemel zie komen wanneer ik hand in hand met hem over het troittoir zweef, high on love, dan denk ik: dat is de knipoog van mijn vader.
Ga ervoor meissie, want jij bent veel te leuk om alleen te blijven.

2 reacties

  1. meid,
    je logje komt me heel erg bekend voor, bijna eng.
    ik <s>was?</s> ben ook niet iemand van de relaties, maar op een dag komt er echt wel iemand aanwaaien, ook al wil je t misschien stiekem niet ( of juist wel ;D ).
    ik denk iig aan je!
    liefss.

  2. Awh wow, heel erg mooi geschreven. Voor nu even geen man dus, al zal je paps toch altijd de enige man in je leven blijven .. als je begrijpt wat ik bedoel! Heel mooi geschreven meid!
    xxxKusjexxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *