Blogpraat: Schnabbelen op Instagram en reclameregels verduidelijkt


(bron afbeelding: Pexels – user Tofros.com ©)

Het is een understatement om te schrijven dat de blogwereld de afgelopen jaren FLINK is veranderd. Als blogdinosaurus – die 12 jaar geleden haar allereerste blog typte -, heb ik bloggen zien veranderen van onbegrepen, nerdy hobby (anno 2005) naar hip verdienmodel, waarbij je tegenwoordig niemand meer hoeft uit te leggen wat bloggen überhaupt is. Dat bloggen commercieel is geworden, vind ik helemaal niet raar of stom. Het is een moderne manier van reclame maken die past bij deze tijd en ik geniet zelf soms ook van de voordelen, dus het zou hypocriet zijn om dat te veroordelen. Wat ik persoonlijk wel ECHT strontvervelend vind, is om een blog te lezen waar op slinkse wijze een samenwerking, sponsoring of links in zijn verwerkt, om er pas he-le-maal onderaan achter te komen dat dit een advertorial betreft. Of erger nog: wanneer het helemaal NIET wordt vermeld.

Dat is voor mij persoonlijk een reden om die blog voortaan te mijden en de bijbehorende social media accounts te ontvolgen. Waarom durf je niet transparant en eerlijk te zijn naar je lezers? Die hebben toch – net als in de echte (advertentie)wereld – het recht om vooraf te weten dat ze naar reclame kijken? De laatste tijd zijn er echter – gelukkig – steeds meer geluiden over het verlangen naar transparantie en eerlijkheid op blogs en op social media. Zo verschenen er drie interessante artikelen over schnabbelen op Instagram en de verduidelijking van de reclameregels, die ik graag met jullie deel in deze blogpraat. 

Charlotte van Charlotte’s Law is de schrijfster van het Wetboek voor Bloggers en juriste, gespecialiseerd in het intellectuele eigendomsrecht, media- en communicatierecht en informatierecht. Ze schrijft regelmatig blogs over online regelgeving, écht een aanrader als je in de (online) media, marketing of communicatie werkzaam bent!

Deze week publiceerde Charlotte twee blogs die erg de moeite waard zijn om te lezen. Zowel als blogger, maar ook voor de gewone consument die graag blogs leest. En dat is tegenwoordig bijna iedereen, want je hebt blogs in allerlei vormen, maten en onderwerpen. Ik vind dat je als blogger een bepaalde verantwoordelijkheid naar je lezers hebt, maar als lezer mag je een blogger net zo goed wijzen op onvolkomenheden.

Ik begreep zelfs dat sommige lezeressen wel eens een klacht hebben ingediend bij de Reclame Code Commissie, wanneer ze online een blog of social media uiting zagen die overduidelijk reclame betrof, maar dit niet werd gemeld. Dat is niet jaloers of klikken, dat is netjes de regels naleven en maakt de (online) wereld bovendien eerlijker.

Zeker als je een inkomen met je blog verdient, wat zeg ik: JUIST als je een inkomen met je blog verdient, dien je je netjes aan de wet- en regelgeving te houden. De Reclamecode Social Media van de Reclame Code Commissie is immers al van kracht sinds 2014 en als je jezelf als blogger serieus genoeg neemt om betaalde of gesponsorde blogs te schrijven, dan is het ook jouw verantwoordelijkheid om de regels na te leven.

Je kunt je simpelweg niét verschuilen achter smoesjes dat je niet op de hoogte bent, want 2014 is al een aantal jaren terug én als je als blogger inkomen verdient, is het minste wat je kunt doen je inlezen en op de hoogte blijven van actuele vakkennis. Dat is namelijk absoluut niet ingewikkeld, met dank aan blogs zoals die van Charlotte’s Law en andere marketing- en communicatiewebsites voor online professionals.

Als jij jezelf op een zakelijke manier presenteert, door betaalde of gesponsorde blogs te schrijven, je desnoods in te schrijven bij de KvK of je te laten vertegenwoordigen door een media- of pr-bureau, dan neem je jezelf dus serieus. Ik vind dat je dan ook de regeltjes en je lezers serieus moet nemen.

Ik heb zelf trouwens nog nooit een klacht bij de RCC ingediend, ondanks dat ik online flink wat overtredingen zie. Maar als een blogger meerdere keren nalaat om de juiste hashtags of vermelding te maken in haar blogs of social media, of erger nog: totaal niéts schrijft bij welke vorm van reclame dan, dan ontvolg ik diegene simpelweg. Ik vind het respectloos naar je lezers én naar je collega-bloggers als je zo bewust de regels omzeilt.

Het indienen van een klacht is overigens kinderlijk eenvoudig via een online formulier (link) en je kunt ook online inzien waarover er klachten en uitspraken zijn gedaan. Ik zag hier een aantal uitspraken van de RCC over specifieke vlogs, blogs en social media accounts voorbij komen, inclusief uitspraak en verweer. Best interessant!

 

Elk voordeel moet je vermelden – Charlotte’s Law

“Hoe moet je reclame vermelden bij een blog, video of Instagram post? Wanneer moet dat en wie is er verantwoordelijk voor: de adverteerder of de influencer? Omdat daar onder sommige personen nog onduidelijkheid over bestond, is de (toelichting op) de Reclamecode Social Media op 31 maart 2017 verduidelijkt. Nu weten we écht hoe het moet.

Reclame moet altijd vermeld worden. In de blogpost of video zelf, maar ook wanneer je via social media mensen naar je blog of video probeert te lokken. Dus ook wanneer de adverteerder alleen maar producten heeft opgestuurd in de hoop dat erover gepubliceerd zou worden of wanneer er op een negatieve manier over de producten of diensten van de adverteerder gepubliceerd wordt.

De Reclame Code Commissie is namelijk zeer snel van mening dat er sprake is van een voordeel én is snel van mening dat er sprake is van beïnvloeding. Dus elke keer als je enig voordeel hebt ontvangen of een kans op voordeel had, moet je dit vermelden”.

Bron: ‘Reclameregels voor Vloggers en Influencers verduidelijkt’ – lees het volledige artikel op charlotteslaw.nl.

Ik tweette al dat ik dit een zeer verhelderend artikel vind van Charlotte. Elk voordeel moet transparant worden vermeld. En ELK voordeel betekent zowel korting, gratis producten, een gesponsord product, het weggeven van items met win-acties, ontvangen pakketjes, ALLES! Duidelijke taal waar niemand zich meer achter kan verbergen en waar iedere zelfrespecterende blogger voor zou moeten staan als werkwijze. Dank voor je heldere en duidelijke artikel Charlotte! Words to live by.

 

Instagram helpt reclameregels naleven – Charlotte’s Law

Wanneer moet je reclame, sponsoring of een gratis product vermelden? ALTIJD! Echt altijd. Reclame moet als zodanig herkenbaar zijn. Ja, je moet écht alle reclame-uitingen die je doet melden. Zelfs als je alleen maar een gratis product krijgt of kans op voordeel hebt. Dat mag je melden op een manier die jij wil, zolang het voor je lezers of volgers maar duidelijk is. Zoals bij een advertentie of een reclamespotje tussen twee televisieprogramma’s door.

Juist wanneer je bijvoorbeeld de keuze maakt om alleen maar reclame te maken voor producten en diensten waar je achter staat, zal het enkel als authentiek en niet als reclame overkomen. Dan wordt het dus niet als reclame herkend en zul je het moeten vermelden. Dus óók wanneer het een product of dienst is dat je anders zelf ook wel gebruikt zou hebben. Ook wanneer je bijvoorbeeld een product of dienst gratis mag uitproberen.

Bron: ‘Instagram helpt reclameregels naleven’ – lees het volledige artikel op charlotteslaws.nl.

Amen! Ik schreef in één van mijn blogs eerder al dat ik mijn blog in gevallen van reclame of sponsoring vergelijk met andere media, zoals een gewone, papieren glossy of televisieprogramma. Wordt er in de eerste alinea of bovenaan de blog aangegeven dat het een samenwerking of promotie is, dan weet ik als lezer direct: reclame. Dat vind ik fijn, eerlijk en netjes. Zo hoort het, vind ik persoonlijk. Hoe mooi de pagina er ook uitziet, als ik bovenaan zie dat het reclame is, kan ik altijd besluiten de pagina direct om te slaan. Net als je op televisie kunt zappen bij reclame. Als ik een blad lees of televisie kijk en er verschijnt reclame, kan ik als lezer besluiten: kijken of skippen.

Dat is de reden dat je op mijn blog bij samenwerkingen al in de blogtitel een asterisk (*) ziet. Vaak schrijf ik onder de eerste afbeelding ook: ‘samenwerking’. Daarnaast staat het rechts in mijn zijbalk nogmaals uitgelegd: “Blogs met een (*) voor de titel, zijn samenwerkingen, promoties of advertorials”. Ook hang ik er de tag ‘samenwerking’ aan. Als je perse géén blogs wilt lezen waar promotie wordt gemaakt, dan kan dat dus (en dat vind ik overigens helemaal prima). Dan hoef je er niet eens aan te beginnen, want je weet door de titel al dat het een samenwerking betreft.

Overigens wordt reclame an sich door veel consumenten namelijk niét als ultieme terror ervaren. Ik snap – als consument – dat reclame nodig is en de meerderheid van de mensen zapt niet weg tijdens een reclameblok. Het hoort bij onze wereld. PR en marketing, SEO en gesponsorde content is helemaal geen ramp, als je maar netjes aangeeft hoe de vork in de steel zit. Doe je dit niet, dan verlies je je geloofwaardigheid. En geloof mij, als je niet betrouwbaar bent, verkoop je geen ene moer. Naast blogger, ben ik zelf ook consument én bloglezer, maar als ik geconfronteerd wordt met sneaky samenwerkingen die slecht of niét gemeld worden, haak ik af en ontvolg ik direct. Zo bereik je het tegenovergestelde doel en krijg zowel jijzelf als het merk dat je vertegenwoordigt, toch een nare, oneerlijke bijsmaak.

Naast Charlotte’s artikelen, publiceerde ook het NRC deze week een artikel over schnabbelen op Instagram. Het richt zich in eerste instantie op BN’ers die vaak ook sluikreclame plaatsen op hun social media accounts zonder dit juist of überhaupt te vermelden, maar ook hier wordt aandacht geschonken aan transparantie in online uitingen.

 

Het schnabbelen van deze tijd: bijklussen op Instagram – Romy van der Poel @ NRC

“Op de marketing via sociale media is al langer kritiek. Op Instagram blijft het vaak vaag of iemand zelf voor die nieuwe schoenen heeft betaald, ze gratis opgestuurd kreeg of zelfs betaald krijgt om iets positiefs over de schoenen te posten.

Het bedrag dat influencers voor een reclamebericht krijgen, is grofweg gebaseerd op hun aantal volgers. Hoe meer volgers, hoe meer geld. De populairste influencers mogen in ruil voor hun bereik gratis op vakantie en rijden in gesponsorde auto’s – zo lang de merken maar af en toe in beeld komen.

Maar dan moeten ze wél vermelden dat het om reclame gaat. Sluikreclame is in strijd met de Reclamecode Social Media van de Reclame Code Commissie. Daarin staat dat reclame ook online altijd als zodanig herkenbaar moet zijn. Bijvoorbeeld door hashtags #sp of #spon te gebruiken”.

Bron: ‘Sluikreclame – NPO-presentatoren klussen stiekem bij op Instagram’ – lees het volledige artikel op nrc.nl.

Iedereen die werkzaaam is in de (online) marketing en communicatie, herinnert zich nog het koffie-akkefietje met Marco Borsato. In 2010 tweette de zanger onafgebroken over zijn favoriete koffie: Nespresso. Misschien zag Nespresso in Marco de Nederlandse George Clooney? In ieder geval, het begon op te vallen dat Marco (vaak) over Nespresso tweette. De verwijzingen in de tweets van Marco Borsato naar zijn favoriete koffie Nespresso met – naar eigen zeggen – zo’n heerlijke crèmelaagje worden daarom vaak aangehaald als voorbeeld van sluikreclame op social media.

Borsato zelf heeft overigens altijd ontkend dat hij voor deze tweets werd betaald. En aangezien de tweets uit 2010 stammen, maar de Reclamecode Social Marketing (RSM) pas vanaf 1 januari 2014 in werking trad, valt Marco destijds niets kwalijk te nemen, behalve misschien wat integriteit.

Maar anno 2017 moet je als BN’er ook je verantwoordelijkheid nemen, net als bloggers en online influencers dat moeten. Reclame is reclame, en élk voordeel moet je eerlijk vermelden.

Ik ben blij dat er steeds meer aandacht wordt besteed aan de regelgeving wat betreft online (sluik)reclame. Online media is een té gekke wereld en het is zowel privé met mijn blog als werkgerelateerd in mijn vak als content manager en communicatieadviseur een onderwerp waar ik graag en veel over lees. Daarom vind ik het goed dat er steeds meer sheriff’s zijn die de cowboy’s op het Wild Wild Web terecht wijzen op het correct naleven van de regels. Wat mij betreft mogen er ook best (financiële) boetes worden uitgedeeld. Niet omdat het allemaal streng en bureaucratisch moet, maar juist om de eerlijkheid te waarborgen en wij als consument niet mogen worden misleid. Zowel op televisie, op de radio, in magazines, maar ook online.

Hoe sta jij hierin, als blogger en/of als consument? Vind jij sommige blogs of social media posts soms ook vaag en twijfel je dan over de integriteit? En wat doe je in dat geval?

Liefs,
Lindsay

5 reacties

  1. Ik hou van de eerlijkheid rondom reclame en zodra ik merk dat iemand het slinks toch wel door mijn maag propt ben ik er klaar mee en haak ik ook af. Reclame mag maar wees wel duidelijk.

  2. Aan de ene kant snap ik je punt. Maak het gewoon (bovenaan) je post, of op IG / Twitter met een hashtag duidelijk. Aan de andere kant, ik ben er altijd nog zelf bij. Omdat blogger X of vlogger Y iets promoot, betekent het alsnog dat ik zelf de baas ben over mijn eigen portemonnee. Nu ben ik zelf 31, dus ik kan me voorstellen dat het bij 14 jarige meisjes misschien wat anders ligt. Maar ik maak me hier nog niet heel erg druk om.

    Wat me wel irriteert is dat bijvoorbeeld een mamablog, autoonderdelen promoot. Doe dan wel iets wat bij je blog past.

    1. Beïnvloeding bij jongeren is inderdaad weer een hele andere tak van sport, daar is de laatste jaren ook veel over te horen (dit artikel van NRC uit 2016 bijvoorbeeld: https://www.nrc.nl/nieuws/2016/04/01/vlogger-eet-
      Maar buiten dat je er zelf bij bent, zelfs als volwassene is, blijft het wel gewoon wetgeving, net als dat je niet door rood mag rijden. Natuurlijk bepaal je zelf of je dat wel of niet doet, maar feit blijft dat het beiden niet is toegestaan. Dus ook als zal jij er niet je portemonnee voor trekken, de blogger moet zich wel aan de regels houden.

  3. Leuke layout! Ik vind het zeker belangrijk. Zelf krijg ik zo af en toe wat producten toegestuurd. Ik ga mijn blog nog eens een keer nalopen of ik het overal ook vermeld heb.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *