Bijbloggen #1

lindsayvallen.nl bijbloggen zwembadje zaterdag

Hi! In mijn beginjaren als blogger (2005 – 2008) schreef ik vaak dagboek-achtige updates, omdat bloggen toen ‘nu eenmaal zo was’. Langzamerhand veranderde dat naar (korte) verhalen, columns en blogartikelen. Waarschijnlijk ook omdat ik voor online magazines als PinkBullets.nl en Ze.nl ging schrijven, waar online content meer inhoudelijk moest zijn dan een ‘Lieve Kitty’-blog. In 2008 kon ik namelijk ‘gewoon’ een update plaatsen als ik een nieuwe bikini voor een vakantie had gescoord, of een mailtje kreeg dat mijn afstudeerscriptie was goedgekeurd

De laatste jaren ben ik wat ‘strenger’ betreft mijn eigen blogs, omdat ik vind dat ze aan bepaalde eisen moeten voldoen. Daar ben ik blij mee, want ik vind het leuk mezelf uit te dagen interessante blogs en columns uit mijn toetsenbord te rammen. Als ik mijn meer inhoudelijke stukken teruglees, ben ik daar trots op. Ik vind het gaaf om mijn gedachten op een editorial-achtige manier of in column-vorm te gieten, dan voel ik me net mijn grote heldin Carrie uit SATC.

Maar vannacht realiseerde ik dat ik het jammer vind dat ik nooit meer ‘even een update’ neer plemp (excusez le mot). Ik lees namelijk verschillende (buitenlandse) blogs, die nog altijd korte updates plaatsen over hun dag, soms niet meer dan een paar alinea’s. Die updates vind ik razend leuk om te lezen, want ik volg ze al jaren. Een kijkje in hun dag(boek) is voor mij als lezer dus interessant.

Daarom ga ik weer back to my roots. Lekker nostalgisch (daar hou ik immers zo van), na 10 jaar bloggen weer terug waar ik ooit begonnen ben ;-). Ik giet deze persoonlijke, korte updates in de categorie ‘bijbloggen’. Bijkletsen + bloggen = bijbloggen, tadaa! Deze updates zullen willekeurig online verschijnen, wanneer ik zin heb om met jullie bij te bloggen. Inhoudelijk zal het minder gepolijst zijn en meer kletsen, net zoals ik even snel in mijn dagboek pen.

De columns, serieuzere blogartikelen en (lange of korte) verhalen blijven ook bestaan zoals je gewend bent, dus er komt eigenlijk alleen wat bij. Heb je geen zin om met mij de dag of week door te nemen? Dan kun je de tag ‘bijbloggen’ overslaan. Ik nummer deze #1, maar zal ze vast ook met steekwoorden of thema’s categoriseren.

Voldoende uitleg! Bijbloggen nu! ;-)

Tara ligt op bed en sinds een week lukt het me om tijdens haar voor-de-middag-slaapje wat meer te doen. Zoals bloggen dus ;-). Ik ben nu ruim twee weken de CEO thuis ;-) en inmiddels heb ik een prettig ritme gevonden. Vrijdagavond zijn we zelfs (ultiem burgerlijk) naar de Ikea gegaan met de maxi-cosi, dat was wel een momentje hoor. Juist omdat het zo ontzettend truttig en ‘normaal’ was, voelden we ons intens gelukkig. Dat we die hele zuurstoftank ingeladen hebben en zo naar Utrecht gereden zijn, Zweedse ballen in het restaurant hebben ge(vr)eten en als een ‘normaal’ kersvers gezin door die woongigant wandelden. Waar je blij mee kan zijn :-).

Gisteren werden er 3 pakketjes bezorgd:
– een maandverpakking Pampers;
– een shaping jeans van H&M;
– een shirt met Bretonse streep van Nordstrom.
Dat geeft wel goed weer hoe mijn leven nu is ;-). Ik denk dat ik binnenkort een outfitpost maak met mijn nieuwe kleding. Ik ben een beetje zoekende of (her)ontdekkend naar ‘mijn stijl’, aangezien ik onlangs mijn kledingkast uitgemest heb en 4 vuilniszakken naar de kledingbank heb gebracht. Ik merk dat ik toe ben aan een meer ‘volwassen’ en ‘eigen’ stijl, in plaats van klakkeloos kopen wat er in de winkels hangt. Ik ben er nog niet helemaal over uit wat nu goed bij me past en wat me mooi staat, maar dat schijnt een proces te zijn (aldus de modegoeroes online).

Afgelopen zaterdag hebben we het badje in de tuin opgezet en lekker gebadderd. Tara is echt een waterrat, alles met water vindt ze leuk. Douchen, in bad, ‘zwemmen’ (ahum ;-), zo leuk te zien dat ze daar zo van geniet! Het is alleen janken geblazen als ze er weer uit moet, wat zeg ik: krijsen. Als je haar hoort, zou je niet denken dat ze een longziekte heeft ;-).

Zondag wilde ik per se weer eens Danerolles eten. Dat hoort voor mij écht bij weekend, zo ontbeten René en ik bijna iedere zondag (voor we Tara kregen). Het tijdstip dat we de Danerolles nu mét Tara aten, is ietwat vervroegd (van 10 uur ’s ochtends naar 07:00 uur >_<), maar ze waren net zo lekker.

Ook kwamen mijn zwager en schoonzus op kraambezoek (die beschuiten met muisjes komen me nog steeds de strot niet uit ;-). Langzaam aan raakt Tara’s kraambezoekboek steeds voller. Het is fijn te merken dat er nog steeds mensen appen om langs te komen. Stiekem was ik een beetje bang dat dit zou doodbloeden, omdat de situatie natuurlijk ellendig lang geduurd heeft voordat ze thuis was en we een beetje normaal bezoek ontvangen konden. Maar de agenda is inmiddels al tot september gevuld, super leuk voor Taar!

René vroeg zich voorzichtig af wanneer de ooievaar weer verder zou vliegen ;-), maar wat mij betreft blijft dat ding staan tot de laatste bezoeker is geweest, haha! Of wat is eigenlijk een normale termijn voor een ooievaar in de tuin? Hij staat er nu een maand, ik wil ‘m best twee maanden laten staan. Of is dat heel gek? Ja luister, ik heb er zo lang op moeten wachten, nu wil ik het laten zien ook! Maar misschien is twee maanden wel lang genoeg. Dan haal ik de ooievaar weg voor mijn 32e verjaardag (eind september). Misschien wel mooi om de jongste versieringen in ons gezin dan ruimte te laten maken voor de oudste ;-).

Deze week hebben we geen ziekenhuisbezoeken of specialisten over de vloer omdat die medici nu eenmaal ook vakantie verdienen. Zelf ga ik wel naar mijn waxvrouw en naar de huidtherapeut. Het litteken van de keizersnede wordt gelukkig steeds dunner en minder zichtbaar. Als ik foto’s zie van de eerste dagen en het litteken nu, ben ik blij dat ik braaf tweemaal daags gesmeerd heb. Mijn (gezichts)huid daarentegen… dat is nog steeds een persoonlijk drama. Nu ik gestopt ben met kolven, ga ik denk ik weer aan het bietensap, hopelijk brengt dat wat rust. Ik zou natuurlijk weer aan de pil kunnen gaan, maar eigenlijk heb ik geen zin meer in die onnodige hormonen in mijn lijf. Dan maar een onrustige huid.

Nou, lief dagboek ;-), tot zover deze eerste editie bijbloggen! Een hoop geouwehoer zonder opbouw, spellingcontrole of moraal van dit verhaal, maar wel leuk (al zeg ik het zelf ;-). En dat is tenslotte waarom ik nog steeds blog. Omdat ik het leuk vind, in alle vormen en mogelijkheden zoals ik het al 10 jaar probeer.

Natuurlijk vind ik het toch leuk als jíj het óók leuk vindt, dus daar ben ik best nieuwsgierig naar ;-). Ga je deze rubriek overslaan of vind je dit geleuter wel gezellig? Als je het überhaupt hebt gered tot deze alinea, haha! Zo ja: fijne dinsdag :-).

Liefs,
Lindsay

16 reacties

  1. Ik vind jou dus echt ZO leuk schrijven he! Ik kijk uit naar de volgende bijblog! (Ik typte eigenlijk blijblog, want ik word er gewoon blij van!) Jullie ook een fijne dag :-)

  2. Dit is het leukste :D wil het zelf ook vaker doen. Lucht op en is fijn, maar soms denk ik dat mensen er niet op zitten te wachten. Maar ik vind het ook ontzettend leuk bij anderen dus why nog. Lekker blijven bijbloggen!

  3. Erg leuk geschreven! En erg herkenbaar van die ooievaar. Hier ook een kindje wat in het ziekenhuis heeft gelegen en toen eenmaal thuis wilde ik extra lang de ooievaar laten staan, dat vond ik fijn. Ik merkte vanzelf wanneer de ooievaar “genoeg” was.

  4. Jaaa! Mijn favoriete blogs, denk ik! Een kijkje in iemands normale leven is n feest van herkenning! :-) en die ooievaar, ik dacht dat de ongeschreven regel 6 weken zegt, maar ik zou hem lekker 2 maanden laten staan! Hebben jullie wel verdiend! ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *