Goodbye, my lover

Woensdagavond was je ineens zo donker en somber, je keek me nieteens meer aan en ik kon op geen manier oogcontact met je maken.

Donderdag hoopte ik dat je vrolijker en lichter zou zijn, dat we weer fijn naar elkaar zouden staren, uren zoals we dat altijd deden, maar helaas bleef ook deze keer de vonk uit.

Mijn familie en vrienden zeiden al dat je waarschijnlijk uitgekeken was en daarom geen blik waardig gunde.
Ik bleef echter hopen op het goedkomen.

Vandaag heb ik je meegenomen naar iemand die verstand van zaken heeft en tot mijn grote teleurstelling en verdriet moet je minimaal 2 weken in therapie om weer liefhebbend naar me te kijken en zo vrolijk en licht te schijnen als je eens deed.

Waarom moest je kapot, arme backlight van mijn laptop? :'-(

Nu typ ik dit naar vreemde ogen en voel ik me ontrouw. Ik zal vele malen minder naar de beelden staren als ze niet van jou afkomstig zijn en zal daarom deze komende weken een hoop lege dagen en nachten hebben.
Ik mis je nu al.
Tot snel.

4 reacties

  1. Hee Linds,
    Al moet je dan naar een vreemd beeld kijken en staren je weet dat je altijd op die vreemde mag komen hyven en alles wat je maar wilt. Want zo vreemd is hij nu ook niet toch, je hebt er ook jaren achter door gebracht toen je zelf nog geen eigen lover beeld had.Je hebt de sleutel tot dat beeld altijd bij je dus je kan er op de gekste tijden gebruik van maken dat weet je,en ik denk dat je op deze manier wel vreemd mag gaan.MAM.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *