27+5 weken zwanger (ook wel 3 weken plat met PPROM)

Bed-In_for_Peace,_Amsterdam_1969_-_John_Lennon_&_Yoko_Ono_13 (1)

Hallo, Yoko hier vanuit de Bed-In!

Time flies when you’re having fun! Just kidding ;’-) Vandaag is het precies 3 weken geleden dat ik in een rolstoel binnen gereden werd bij het UMC/WKZ en tot dat moment had ik nog NOOIT gehoord van preterm vroegtijdig langdurig gebroken vliezen (medische term PPROM). Inmiddels ben ik bijna een (medische) enclopedie en behoorlijk geïnformeerd over mijn toestand. 

 

De zusters grappen ‘dat ik hier wel kan komen werken’. Niet alleen omdat ik alle informatie goed tot mij neem en veel vragen stel, ook omdat ik van nature erg leergierig ben (of een nieuwsgierig aagje, ander naampje ;-). Vandaag lig ik alweer een week in het WKZ, mijn thuisopname was van korte duur omdat ik vorige week toch weer een bloeding kreeg. Maar het ziekenhuis went, net als de zusters en artsen. De meesten vind ik helemaal prima en zelfs de awkward types grow on me.

Het plat liggen verveelt nog niet echt, wel heb ik soms pijn in mijn kont (ondanks mijn met voldoende zitvlees gevulde derrière ;-) gezien de beperkte keuze uit lighoudingen. En ik krijg spierpijn van het niets doen, hoe absurd dat ook klinkt. Ik moet nog maar even niet denken hoe het met mijn conditie gesteld is als dit allemaal straks voorbij is. Daar gaat mijn zorgvuldig opgebouwde conditie en spierkracht dankzij het hardlopen, Insanity en Les Mills.

Ik heb zaterdagavond overigens wel een nieuwe spier getraind, namelijk mijn baarmoeder. Voor het eerst in mijn zwangerschap had ik harde buiken en/of (oefen)weeën. De afgelopen weken werd me veelvuldig gevraagd of ik dat had, waarop ik een antwoord schuldig moest blijven. Geen idee! Ik weet niet wat het is en kon me zo’n gevoel ook niet voorstellen.

Nou, ik weet het nu wel hoor. Alsof je een soort mini-vulkaan in je buik hebt, die borrelt en rommelt en om de zoveel minuten besluit omhoog te komen met lava. Een heel gek gevoel. Ik zou het niet direct als extreem pijnlijk beschrijven, maar ongemakkelijk voelde het wel. En eng. Omdat ik het niet herkende en dacht: djiez, wat IS dit?!

Gelukkig nam de vulkaan na een uurtje of twee af en werd de CTG weer rustig. De echo leek ook niets vreemds te signaleren, maar omdat de gynecoloog twee ‘uitbarstingen’ voorzichtig ‘weeën’ noemde, waarin de hartslag van de baby iets daalde naar 130 (help! ik wil nog niet bevallen!), mocht René blijven slapen. Toch romantisch een avondje samen met Valentijn ;’-).

De nacht verliep verder rustig, ik verloor geen bloed meer (enkel vruchtwater, dat kennen we nu wel ;-) en overmorgen is het alweer woensdag wisseldag: 28 weken! Opnieuw een redelijk belangrijke mijlpaal, ook voor mogelijk blijvende schade als ze besluit te komen.

28 weken grens

Natuurlijk hopen we er nog 6 weken aan vast te plakken, zoals je leest is dat echt een significant verschil. Maar we zijn blij met iedere dag en week. Count your blessings.

Afgelopen woensdag hebben we een rondleiding op het NICU gehad (neonatologie intensive care unit), waar premature kindjes in piepkleine couveuses met allemaal slangetjes en monitoring liggen. Het was erg indrukwekkend, maar daarom goed om te zien. Er bestaat een zeer reëele kans dat onze baby hier ook komt, en het is fijn om dan al een beeld te hebben bij deze afdeling. Een heel vriendelijke verpleegster (van Zuid-Afrikaanse komaf, maar ze kende Die Antwoord niet :-) *ik en mijn nerveuze mond die dan iets totaal onrelevants vraagt uit spanning* >_<) heeft geduldig alles uitgelegd en al onze vragen beantwoord.

Op de gang hangt een Wall of Fame met collages en updates van kindjes (gemaakt door hun ouders) die hier geboren en opgenomen zijn en hoe ze het nu doen. Zo zagen we ook foto’s van kindjes in dezelfde termijn als onze baby, dat geeft toch een duidelijker beeld hoe klein ze nu is. We vonden het niet eng of griezelig, er sprak zoveel hoop en dankbaarheid uit de woorden van de ouders. Sommige kinderen blijven hier maanden voordat ze naar huis mogen, en dan is het fijn om te weten dat ze hier in de allerbeste handen is. Heel veel bewondering voor deze ouders die hun verhaal delen, dat geeft moed en voelt alsof je niet de enige bent.

Aanstaande vrijdag hebben we weer een groei-echo en hopelijk is onze chubby weer wat dikker gegroeid. De laatste meting was eigenlijk conform curves, ze lijkt vooralsnog geen hinder te hebben van alles wat wij meemaken (qua groei bedoel ik). Ze had zelfs een dikker buikje dan voor haar termijn, dus groei maar lekker tot een dikke baby boeddha :-). Hopelijk is ze de 1 kilo-grens gepasseerd, de laatste keer (bij 26+2) woog ze 907 gram en die keer daarvoor (bij 24+5) woog ze 718 gram. Vrijdag is ze 28+2, we zijn erg benieuwd.

Het vruchtwater blijft laag, het varieert tussen de 1,5 en de 3 cm., maar ze heeft tot dusver altijd nog een gevulde blaas en maag, wat betekent dat ze oefenen kan met slikken, plassen en waarschijnlijk dus ook ademen van vruchtwater (dat is niet te controleren op de echo, maar als ze het kan inslikken met haar mond, is haar neus dichtbij toch :-). Zo denken wij althans.

Ik heb ook een tweede serie longrijpers prikken gehad (de steroïden ;-), dus als ze geen lekker anabooltje wordt, weten wij het ook niet meer ;-). Baby bodybuildster in de dop.

Kalender afstrepen

Ondanks de schrikmomenten deze week (twee keer een bloeding en de harde buiken/voorweeën), die natuurlijk gepaard gingen met verdriet en tranen, lukt het ons toch om daarna blij te zijn met een nieuwe dag. Weer een dagje afstrepen van de kalender. Het verdriet en de zorgen delen we samen en dat hoeft niet uitgebreid aan bod te komen op mijn blog.

Positieve vibes en goede energie delen en ontvangen is in mijn optiek gezonder en behulpzamer. Ik ben geen zweefteef, maar me omringen met fijne gedachtes werkt voor mij nu eenmaal beter dan in zak en as zwelgen.

Ik denk persoonlijk dat ik na de groei-echo en het verstrijken van de 28 weken-grens heel voorzichtig wil nadenken over bezoek. Mijn kluizenaarschap, waarin ik tot dusver alleen René zie (uitgezonderd medisch personeel :-) heeft de afgelopen 3 weken bewezen effectief te zijn: ze zit nog lekker veilig te broeden in me.

Eerlijk toegegeven en misschien gek, maar voor een sociaal dier dat overal op en in zit, verbaast het mensen misschien hoe prima me dit afgaat. Ik wist dat stiekem zelf allang (als kind kon ik me dagen alleen vermaken met boeken en schriften), en blijkbaar is die einzelganger nog niet verloren gegaan :-).

Taartje 27 weken

Aankomende woensdag hopen we onze taartjes traditie voort te zetten en weer te ‘proosten’ op een nieuwe week. We hebben tot dusver een Bossche bol en appeltaart gegeten, daar kan nog minimaal cheesecake, Oreo-taart, naturel kwarktaart, een brownie, marble cake, Rocky Roads, een tompouce en blueberry muffin aan toegevoegd worden. Tot we ploffen! Dan pas mag je komen baby :-).

Tot zover de update, getypt vanaf mijn telefoon op de verbinding van UMC. Op zich lukt dit vrij aardig, maar natuurlijk niet zo handig als met een echte desktop. Maar dit is lekker licht en niet zo zwaar als zittend op bed met de laptop (better safe then sorry). Ontzettend bedankt voor het medeleven en de steun via mijn blog en social media. Fijn om gewoon lekker af en toe te kunnen kijken en posten als ik daar behoefte toe voel en als ik nergens zin in heb, laat ik mijn telefoon gerust 2 dagen uit. Zoals ik al schreef: kluizenaarschap works for me ;-).

Ik hoop op een nieuwe, rustige week en vind het (net als vorige week) leuk om te lezen wat jij allemaal gaat doen deze week. Ben ik toch nog een beetje connected met de gewone wereld. Ik heb me gisteren goed vermaakt met de hashtag ‘carnaval’ op Instagram begluren. Ook al ben ik geboren en getogen in de Randstad, ik blijf katholiek en die houden wel van een feestje ;-).

Fijne week!

Liefs,

Lindsay

23 reacties

  1. Ik volg nu een tijdje je blog en ik vind het zo goed van je dat je zo positief blijft. Dat is zo belangrijk! Zowel voor jezelf als voor de baby! Ik hoop dat je nog heel veel taartjes kunt snoepen! Liefs,

  2. Jee Lindsay wat een verhaal. Ik leef met je mee. Ik ga vandaag mn tweede week in van een missed abortion. Mn kindje is maar 9 weken en 5 dagen oud geworden.
    Heb er heel veel verdriet van.
    Maar wat een verhaal heb jij… ik blijf je volgen en wil jou en Rene heel veel succ6 en sterkte wensen de komende tijd. Hou vol. En ik denk aan jullie. Groetjes van een oud collega. Anoeska. Xxx

  3. Yes! weer een week jullie meisje binnen gehouden :). Elke woensdag denk ik er even aan. Fijn dat je je zo goed weet te vermaken! Wat mijn leven betreft: ik ben vanochtend naar de VK geweest en het ziet er gelukkig allemaal goed uit. Verder vandaag thuis aan het werk (en af en toe even andere dingen doen ;) en vanavond even sporten. (wat ik toch allemaal extra kan waarderen als ik lees hoe het ook kan lopen….daar stond ik voor jouw blog niet bij stil)

  4. Ik vind je updates heel fijn om te lezen, zit heel veel positiviteit in. Ik weet zeker dat het wel goed komt met jullie, hoe het ook gaat lopen.

    Mijn zoontje is geboren met 38 weken, nadat ik ingeleid werd voor zwangerschapscholestase en heeft ook bij Neonatologie moeten liggen, daardoor heb ik me eigenlijk pas mama gevoeld toen we thuis kwamen als gezin. En uit mijn omgeving hoorde ik vaker die reacties, schrik er dus niet van als jou dat ook overkomt. Als je er op voorbereid bent, valt het hopelijk mee :)

    Overigens mis ik nog carrot cake in je rijtje met taarten! Ik heb nog wel een goed en simpel recept, zal die binnenkort delen op mijn blog. Ik weet niet of Rene een ster in de keuken is, maar dit moet hem misschien wel lukken als hij zin heeft om hem te maken ;)

  5. jullie blijven echt bewonderingswaardig positief zeg! Goed zo, ik ben inderdaad ook van mening dat je met positiviteit meer bereikt dan met doemgedachten.

    ik ben vandaag 33+4 weken zwanger en ik hoop echt dat jij dat ook mag halen! Wij hadden vandaag een afspraak bij de verloskundige en alles was weer goed. Hij ligt met zijn hoofdje beneden en zal de aankomende twee weken gaan indalen.

    Verder heb ik nu al 3 weken verlof en kijk ik van dag tot dag wat ik ga doen en waar ik zin in heb. Vandaag even lekker uitwaaien op het strand en hopelijk een lekker terras uit de wind vinden om een 0.0 biertje te drinken.

    Lindsay, hou vol, probeer positief te blijven en probeer te genieten van het ‘broeden’.

  6. Dat jullie ook zorgen en tranen hebben is heel begrijpelijk, maar hoe je elke keer weer zó positief bent vind ik echt ontzettend bewonderenswaardig!!
    Ik hoop ook op nog heel veel taartjes, in beschuit met muisjes hebben jullie nog lang geen trek natuurlijk.

  7. Heel goed, gewoon de positiviteit behouden! En af en toe lekker uithuilen bij/met je man.
    Lekker door kluizenaren en taartjes eten.
    Ik werk deze week nog en heb dan een weekje voorjaarsvakantie, daarna mijn laatste 2 weken voor mijn verlof. Ik heb er zin in maar tegelijk is het ook lastig om ‘mijn kids’ achter te laten!
    Hou vol! Dan sturen wij met zijn allen geduld, kracht en conditie;)

  8. Ooooh scary as hell dat je oefenweeën had of hoe je die ook mag noemen. Een vulkaan in je buik klinkt voor mij logischer ;). Ook deze week weer heel veel zonnestralen en knuffies jullie kant op! <3. Dat er maar nog veel taartjes mogen komen tot minimaal 34 weken :D. Kan me voorstellen dat je nu ook wel eens iemand anders wilt zien, maar ik vind het zelfs enorm spannend om te horen dat je misschien mensen gaat ontvangen en het dus 'drukker' gaat krijgen. Crazy he? Haha.

    Ik ben deze week gewoon weer braaf 40 uur op kantoor en heb daarbij echt een veel te debiel druk programma voor mezelf gemaakt. Vanavond eten met vriendinnetje na werk, morgen uit eten met ander vriendinnetje na werk. Woensdag diploma-uitreiking van m'n broertje, donderdagavond tas inpakken en vrijdag heb ik vakantie :D. Ik sta vanaf zaterdag op de skies! Yes.

  9. Super goed idee die kalender, toch een momentje om iedere dag weer naar uit te kijken. Ik hoop dat jullie kleintje nog lekker lang bij haar mama in de buik mag blijven zitten. Ik denk aan jullie!

  10. Hai Lindsay!

    Mooi dat die kleine meid nog lekker zit, de taartjes die nog gegeten moeten worden klinken ook wel heel goed.

    Deze week heb ik lekker vakantie en die staat natuurlijk alweer helemaal vol gepland

  11. Hoi Lindsay,

    Mooi dat ze ondanks de schrikmomentjes nog op haar plekje zit!
    Hopelijk heeft ze ook een beetje van jouw kluizenaarschap, dan kun je nog heel wat taartjes eten op de woensdagen ;-)

    Heel veel sterkte weer!

    Liefs Angela

  12. Wat een opluchting dat in ieder geval die 28 weken alweer is gehaald, ik houd stiekem toch elke keer m'n hart vast als er een update verschijnt. Geniet van de taartjes en de kluizenaarsmomentjes, nu kan het nog ;) Zet 'm op!

  13. Fijn weer om te lezen hoe het met jullie gaat. You go girls! Ik denk elke woensdag aan jullie, hoop dat het helpt. En misschien moet ik ook maar een taartje gaan eten dan. Wie weet stuurt het wat positieve vibes jullie kant op. ;-)

  14. Yay, weer een weekje verder! Kijk er naar uit dat nog een hele hoop keren te lezen! Haha die hashtag carnaval is heerlijk he! Heb zaterdag ook gecarnavald in Oeteldonk, kom zelf ook van boven de rivieren en mn vrienden snappen niet zo goed wat ik er zo leuk aan vind, maar vind t samen met koningsdag de leukste feestjes van het jaar! Succes nog weer even!

  15. Twee weken geleden zag ik je blog ergens genoemd worden en sindsdien volg ik je af en toe om te weten hoe het met je gaat.
    Ik moet zeggen dat ik met bewondering naar je doorzettingsvermogen en optimisme kijk. Ik hoop van harte dat je baby zich nog heeeeel netjes gedraagt tot ver over de 34 weken! :D En je een heel mooi gezond kindje voor terug krijgt.

    Sterkte!

  16. Jeetje Lindsay,

    Zo lees ik voor het eerst je blog, lees ik dat je zwanger bent en binnen 5 minuten lees ik dit.
    Aller eerst gefeliciteerd met je zwangerschap!

    Heel veel positieve energie voor jullie!
    Ik heb bewondering hoe je er over blogt, je humor schemert er nog steeds door.
    Je hebt er weinig aan, maar ik denk aan jullie…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *