04.04.2008

Precies 2 jaar geleden
Je laatste adem verstomde

Nu was het echt
alsof de wereld niet meer draaide

Alles stond even stil
Het ruisen van de rust

Eenieder van ons
die je wang de laatste keer kust

Warm was je nog
nog maar net uit ons leven

Wat dat allemaal betekende
daarin was ik nog zo klein

Geen idee van hoe het
nu na 2 jaar zou zijn

Geen papa meer
geen vaderlijke woorden

Geen hulp bij dingen
die zo bij vaders horen

Geen geruzie meer
geen slaan meer met de deuren

Hoewel ik nu pas zie
dat die dingen gewoon gebeuren

Het hoort erbij
net als de dood, gek genoeg

Ik durf me soms zelfs nog gelukkig te prijzen
dat niemand je eerder van ons vroeg

22 jaar had ik een papa
tot 2 jaar geleden

24 ben ik nu
en toch gelukkig met mijn leven

Het hoort erbij
dat zeg ik vaak

Het kan altijd nog erger

Maar toch biggelen de tranen nu
hoewel ik dat voor de wereld graag wil verbergen

Dat is van mij
mijn verdriet

Ik heb liever dat niemand het ziet
want dat maakt het voor mij
Gek genoeg
net alsof je er dan weer even bent
Alleen ik en jij

Ik luister naar je stem op cassette en DVD
luister naar je Freddy
snik zachtjes mee

Oneerlijk
dat zal ik het altijd blijven vinden

Maar nu
na 2 jaar

De tijd lijkt voorbij gevlogen
en tegelijkertijd
Is het net alsof ik gisteren nog naar je keek
Sterk was je
en wilde boven alles gewoon ons nog niet kwijt

Maar ons raak je nooit kwijt pap
ik blijf altijd jouw Dikkie Dik

En gedenk deze dagen
onze mooie tijden

Jij en ik

_______________________________________________________________________________________________________

Rienie Vallen
*13.03.1950 – †04.04.2006

04.04.2008

Dag papa, we houden van je.
Voor altijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *